กระทู้คนเจ็บเข่าฯ #17 - มุมดีๆ ที่ได้จากการบาดเจ็บ (2)

กระทู้คนเจ็บเข่าฯ #17 - มุมดีๆ ที่ได้จากการบาดเจ็บ (2)
ยังมีเรื่องดีๆ ที่อยากจะแชร์กันเป็นตอนที่ 2 ครับ

ตอนที่ 1-16 สำหรับท่านที่เพิ่งจะหลงเข้ามาอ่านครับ
https://pantip.com/topic/43881826 : ตอนที่ 1 ในเมื่อวิ่งไม่ได้ก็บอดี้เวท+คาร์ดิโอ ละกัน
https://pantip.com/topic/43918142 : ตอนที่ 2 เมื่อหมอปฏิเสธบอกว่าไม่ต้องผ่าตัด
https://pantip.com/topic/43932687 : ตอนที่ 3 ปัญหาตามหลังอาการบาดเจ็บ
https://pantip.com/topic/43940516 : ตอนที่ 4 รู้สึกเเสียใจไหมที่วิ่งจนเข่าพัง
https://pantip.com/topic/44002284 : ตอนที่ 5 พบหมอกายภาพบำบัด
https://pantip.com/topic/44012241 : ตอนที่ 6 Dead Butt Syndrome ก้นไม่ทำงาน
https://pantip.com/topic/44018868 : ตอนที่ 7 เวท+กินโปรตีน เทรนด์มาแรง
https://pantip.com/topic/44026219 : ตอนที่ 8 ออกกำลังกายแล้วปวดเมื่อยทำยังไงดี
https://pantip.com/topic/44033955 : ตอนที่ 9  เตรียมตัวผ่าตัดเย็บซ่อมหมอนรองกระดูก มาสร้างกล้ามเนื้อต้นขากันครับนั้น
https://pantip.com/topic/44064846 : ตอนที่ 10 นักวิ่งตกม้าตายกลางทาง
https://pantip.com/topic/44115761 : ตอนที่ 11 เมื่อร่างกายต้องการอ็อกซิเจน
https://pantip.com/topic/44116933 : ตอนที่12 - จอมบึง10K กับ Negative Split
https://pantip.com/topic/44134128 : ตอนที่ 14 - Gen Run ข้ามกำแพง12K สำเร็จ
https://pantip.com/topic/44142488 : ตอนที่ 15 - พัทยามาราธอน10K (แห่งความทรงจำ)
https://pantip.com/topic/44154204 : ตอนที่ 16 - มุมดีๆ ที่ได้จากการบาดเจ็บ

4) ครอบครัวเป็นที่หลบภัยพึ่งพาอาศัยได้อย่างแท้จริง

ที่จริงผมรู้มาก่อนแล้วว่าครอบครัว Support ผมเต็มที่ แต่การได้คุณภรรยาคอยดูแลระหว่างพักฟื้นฯ ช่วง 4 สัปดาห์แรกซึ่งเธอดูแลผมดีมาก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้จะมีใครคอยห่วงใยเราขนาดนี้คงไม่มีอีกแล้ว
ไม่ว่าจะเรื่องอาหารการกินจัดเต็มที่เพื่อให้ฟื้นตัวได้เร็วๆ
เป็นมือเป็นไม้ให้ในยามที่ผมต้องการ
อยากได้อะไรอะไรแค่เรียกไม่มีบ่น

ปกติไม่ยอมขับรถเองก็ยอมขับให้
เป็นเพื่อนพาไปหาหมอ ไปกายภาพฯ
ตลอดช่วง 4 สัปดาห์แรกไม่เคยขาด
ไปไหนมาไหนเข็นรถให้นั่งสบายๆ

กลางค่ำกลางคืนไม่ว่าจะเอาอะไร
เรียกทีเดียวจัดมาให้ทันที
สุดยอดจริงๆ

ส่วนลูกชายผมจากคนชอบเล่นเกมนอนดึกถึงเวลาเรียกให้ขับรถก็ยอมขับให้
ยอดลดเวลาเล่นเกมนอนไวขึ้นเพื่อมาขับรถ (ดีมากเจ้าลูกชาย)

ช่วงพักฟื้นครอบครัวเรามีเวลาคุยกันมากขึ้น

5) ทีมกายภาพบำบัดและหมอเวชศาสตร์ฟื้นฟู สุดยอดมากครับ

ผมเข้าโปรแกรมฟื้นฟูร่างกายในโครงการวิจัยฯ โครงการหนึ่งของ ร.พ.
ซึ่ง Run โดยคุณหมอเวชศาสตร์ฟื้นฟูที่เข้าใจนักวิ่งนักกีฬา ... ไม่ได้วิ่งน่าจะอึดอัด
คุณหมอเข้าใจดีเรื่อง Bucket List และรู้ดีว่านักกีฬาทุกคนไม่ว่าจะอาชีพหรือสมัครเล่น

ทุกคนมีเป้าหมายหรือเข็มทิศในการใช้ชีวิตเพื่อให้เกิดคุณค่าและไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า

เป้าหมายหนึ่งของโครงการฯ คือ ครบ 6 เดือน ผู้เข้าร่วมต้องมีสภาพร่างกายแข็งแรงกว่าก่อนผ่าตัด
คุณหมอเลย Assign ให้ผู้เข้าร่วมต้องเข้าคลีนิกกายภาพของนักกีฬาสัปดาห์ละ 1 ครั้ง เป็นเวลา 6 เดือน
แล้วรับการบ้านกลับมาทำที่บ้านอีกสัปดาห์ละ 3 วัน

เป็นความโชคดี (ในโชคร้าย) จะเรียกว่าบุญหล่นทับก็ว่าได้
เพราะถ้าไม่ได้โครงการวิจัยฯ นี้ การฟื้นฟูร่างกายของผมก็น่าจะทำแบบงูๆ ปลาๆ
ฟื้นตัวช้าและอาจจะเจออาการบาดเจ็บซ้ำเติมไปกันใหญ่อีก

ที่นี่มีทีมนักกายภาพฯ เก่งมาก นอกจากจะฝึกสอนท่าออกกำลังกายต่างๆ แล้ว
ยังให้คำแนะนำ ตอบคำถาม แก้ไขข้อสงสัย ความผิดพลาดต่างๆ ของผู้ป่วยได้หมด

ภาพนี้ 2 สัปดาห์ที่แล้วครับ ทำท่า Squat เป็นครั้งแรก
(ตอนทำใส่รองเท้าแตะไม่ว่ากันนะครับ เท้าขวายังบวมอยู่)

คำสั่งคือให้ค้าง 5 วิฯ ทำ 10x3 Set โหดเอาการอยู่
ปัญหาของผมเวลาทำ Squat คือ มีแรงเฉือนในหัวเข่า

เพราะควบคุมกล้ามเนื้อต้นขาไม่อยู่ ก็มาแก้ไขได้ที่คลีนิกกายภาพฯ ครับ
หลังจากเล่าให้นักกายภาพฯ ฟัง



6) เพื่อนร่วมชะตากรรม

ที่คลีนิกฯ ผมได้เจอเพื่อนร่วมชะตากรรม มีอาการบาดเจ็บคล้ายๆ กันหลายคน
ทุกคนมาทำกายภาพ ที่หนัก+เหนื่อย เหมือนกัน
ก็จะมีความเห็นใจซึ่งกันและกันเลยคุยกันได้ไม่ยาก
(ไว้จะเขียนเล่าให้ฟังนะครับ ถ้ามีตอนต่อไป)

ขอให้ทุกท่านที่เข้ามาอ่านมีความสุขในวันสุขแห่งชาติครับ
เสาร์-อาทิตย์ พาครอบครับออกไปหากิจกรรมทำร่วมกัน
ไม่มีใครรักเราเท่ากับพวกแขาแล้วครับ