กระทู้เห่อลูก : หลากสีในโรงเรียนไฮสคูล

วันนี้เก็บมาเล่าเรือ่ง"สี" ในโรงเรียนที่ลูกสาวเล่าให้ฟัง จากโรงเรียนไฮสคูล นานาชติ ที่อเมริกา หลังจากที่เรียน 2 ปี (ปีแรก แลกเปลี่ยน ปีที่สองได้ทุนเรียนต่อ) มีเรื่อง "สีผิว" กับ สังคมวัยรุ่นในโรงเรียนมาเล่า





ทุกวันนี้ ดูเหมือนว่า เรือ่งสีผิว จะเบาบางลงไปมากจากอดีต ส่วนตัวผม เคยไปเรียนที่นั่นเหมือนกันครับ(คนละรัฐ เรียนหลังปริญญาตรี) เคยถูกไล่ลงจากรถบัสประจำทางมาแล้ว (แต่มีคนมาช่วยไว้แล้วไล่คนที่มากวนลงไปแทน) ก็ลองถามลูกสาวดู

ก่อนอื่นต้องเล่าบริบทก่อน โรงเรียนนี้เป็นเอกชน เครือโบสถ์ฝรั่ง ที่มีสาขาในหลายประเทศ และ เด็กในโรงงเรียนเกินครึ่ง คือเด็กที่มาจากต่างประเทศ ทั้งที่เรียนยาวๆ มาแลกเปลี่ยน ได้ทุนจากโบสถ์ที่ประเทศอื่นมา
เด็กอเมริกัน จะเป็นเด็กที่ต้องจ่ายค่าเทอมเรียน จึงเป็นชนชั้นกลางๆ (มีเด็กยากจน แต่ต้องเกรดดีจึงจะได้ทุนเข้าเรียน) ซึ่ง ในกลุ่มเด็กอเมริกัน ก็ยังมี อเมริกันเอเชีย อเมริกันอัฟริกัน อเมริกันลาติน ปนด้วย ดังนั้น "ฝรั่ง" ผิวขาว เป็นสัดส่วนน้อยของโรงเรียนนี้



เมื่อถามลูกสาว ว่า แบ่งสีผิวมั้ย

คำตอบคือ ถ้าแว๊บแรกเลย แน่นอนว่าแบ่งชัวร์ อย่างเค้าไปแลกเปลี่ยนตอนแรกสุด คนที่มาคุยต้อนรับด้วยคือ เวียตนาม จีน ญี่ปุ่น จะเป็นเด็กแลกเปลี่ยนกันเอง หรือเด็กท้องถิ่นเชื้อชาติเอเชียก็ตาม แต่ ไม่นาน ก็จะเป้นปกติ ยิ่งถ้าเข้าชมรม เล่นกีฬา จะยิ่ง กลมกลืนกันได้เร็วขึ้นมาก

จนถึงขั้น ไม่มีกำแพงสีผิวเกี่ยวข้อง ในทีมบาสฯ ก็มีหลายสีผิวอยู่ด้วยกัน ทีมวิ่ง ทีมเบสบอล  เวลาไปดูกีฬา เชียร์ทีมโรงรเียนตัวเอง ก็หลอมรวมกันได้ ทุกระดับชั้นข้ามเกรดกันด้วยซ้ำ (ไม่แยกระบบอาวุโสชัดเจนแบบโรงเรียนไทย หลายๆวิชาก็เรียนคละเกรดกัน)
ทว่า เมื่อถามถึง ปัญหากระทบกระทั่งยังมีมั้ย ส่งผลมั้ย คำตอบคือ  มีเหตุการณ์ทำนองนี้เล็กๆให้เห็น



มีเด็กแสบๆหน่อยของโรงเรียน เป็นเด็กในห้องที่ลูกสาวเรียนนี่แหละ เด็กฝรั่ง อเมริกัน ผิวขาว ท้องถิ่น ที่บ้านมีเงินพอสมควร ชนชั้นกลางค่อนบนๆเลย
เป็นตัวแสบประจำโรงเรียน ชอบแกล้งเพื่อน บูลลี่คนอื่น แซว ปล่อยมุกตลกที่คนโดนไม่ขำด้วย ไม่เล่นกีฬาใดๆเป็นหลัก คะแนนไม่ค่อยดี
แต่ก็ไม่ถึงขั้น เด็กแก็งค์ อาชญากรรม เพราะถ้าไปเบอร์นั้น ส่วนมาก เรียนที่นี่ไม่ได้ครับ สังคมไม่รับ  ก็โดนบีบออกไปกลายๆ ตอ้งไปหาาสังคมนอกโรงเรียนที่เกเรจริงๆ

เอาล่ะครับ วันหนึ่ง

มีเด็กแลกเปลี่ยนชาวจีน กำลังงีบหลับในห้องเรียนพีชคณิต ครูให้เด็กทำงาน และนั่งคุยกันอยู่

จู่ๆมีเสียง โครมมมมม ดังลั่น เสียงร้อยโอ๊ยย จากหลังห้อง
ทุกคนในห้องหันไปดู ภาพที่เห็นคือ เด็กเอเชีย ยืนจังก้า โต๊ะเรียนกระเด็นกระจาย เด็กฝรั่งคนนั้น นอนกับพื้น กำลังโอดโอย ลุกขึ้นมาเหมือนจะมีเรือ่งกัน แน่นอนว่า เด็กจีน ยืนพร้อมบวกเลย

ครูรีบไปห้ามให้หยุด คนอื่นในห้อง ตะโกนบอกพ่อฝรั่งคนนั้นว่า "อย่าเลย"  "พอเหอะ" แม้แต่เด็กผู้ชายยังบอกว่า "นายอย่าทำเรือ่งอีกเลย"
ทีเด็ดคือ มีคนบอกว่า "เฮ้ นายอ่าหาเรือ่งเจ็บตัวเลย สู้ชาง (นามสมมุติ) ไม่ได้หรอก" แล้วขำกันคิกคักๆๆ เพราะพ่อหนุ่มชาง นามสมมุตินี้ เป็นสมาชิกคลับ Mixed Martial Arts เลยเชียว



เรื่องราวไปถึงครูวินัย พร้อมๆกันที่ ข่าวลือกระจายออกไป
ต้นเรื่องจริงคือ หนุ่มจีน นั่งหลับ แล้วพ่อฝรั่งคนนี้ มาแกล้งแหย่เข้า ซึ่ง ปกติ ก็แหย่ แกล้ง แซวกันเรือ่ยๆอยู่แล้ว

ทั้งเรือ่งสำเนียง และ พวกมุกบูลลี่ชาวจีนของเด็กฝรั่ง ซึ่ง พ่อชาง ก็ไม่ได้อะไรมา เรียกว่า ทำทวนลมมาได้ตลอดเกือบปี แต่วันนี้ คงหงุดหงิด เพราะโดนกวนปลุกขณะกำลังฝันหวาน คือ พ่อชางเราฟุบหลับที่โต๊ะ ตาฝรั่งก็มาเขย่าโต๊ะ แล้วทำเสียงแบบเลียนภาษาจีนล้งเล้งๆๆ พอโงหัวมาก็หัวเราะแล้วเดินออกมา พอฟับหลับต่อ ก็รอสามนาทีแล้วมาเชย่าอีก ทำเสียงล้งเล้งๆๆ แบบภาษาจีนตลอด

น่าจะรอบ 3-4 นี่แหละ เดินเข้ามา แล้วพ่อชาง ลุกพรวด จับตัวมา ทุ่มโครงลงพื้นไปเลย เป็นภาพที่ทุกคนในห้องได้เห็น



เนื่องจาก พ่อหนุ่มชาง เป้นเด็กแลกเปลี่ยน อยู่หอ โดยมีรูมเมทเป็น เด็กจากแถบคาริเบียน ผิวสี เป็นนักกีฬากรีฑาที่ได้ทุนมาเรียน ได้เป็นรูมเมทกัน
เรื่องนี้ไปเข้าหูรูมเมท เท่านั้นแหละ วันรุ่งขึ้น  ตอนพัก เด็กผิวดำทั้งหมด ทั้งอเมริกันอัฟริกัน ทั้งเด็กคาริเบียน บาฮามัส คาเมรูน เด็กอัฟริกันแท้ๆ  เคนย่า อูกานดา รวมตัวกัน แล้วเดินมาหาพ่อชาง

ซึ่งขณะนั้น พ่อชาง ก็กำลังนั่งคุยกับ หัวโจกเวียตนาม (เพราะเวียตนามเยอะสุดในกลุ่มเอเชีย) โดยมีเด็กอเมริกันเชื้อสายจีน ญี่ปุ่น อยู่ด้วย แม้จะไม่เยอะมาก แต่เมื่อรวมกับ เด็กผิวสีที่มากันหลายสิบคน

"เฮ้ ชาง เรารู้เรือ่งแล้วนะ" พี่ใหญ่ผิวสี อเมริกันอัฟริกันท้องถิ่น ที่เป็นเด็กบาสฯโรงเรียน เอ่ย
"ถ้านายจะเอาเรือ่ง พวกเรา จะช่วยนายเอง"

มันคือการประกาศว่า เครอข่ายเด็กผิวสีทั้งหมดในโรงเรียนและภายนอกโรงเรียนจะอยู่ข้างนายชาง หากจะเอาเรื่องหรือมีอะไรเกิดขึ้น
ซึ่ง พ่อชางกำลังอธิบายว่า คงไม่คิดอะไรมาก ไอ้หมอนั่นก็แค่กวนน่ารำคาญ

"ใช่มันน่ารำคาญ" เด็กชายเชื้อสายละติน เม็กซิกันเอ่ย "มันก็เคยแซวพวกคนพูดสเปน"
"ใช่ๆๆ ชอบล้อเลียนพวกเราด้วย" เด็กนานาชาติจากสเปนแท้ๆ ที่อยู่แถวนั้นก็ร่วมแสดงความเห็น
และในที่สุด กลุ่ม "ละติน" อันรวมเม็กซิกัน ฮิสปานิก และ อเมริกาใต้ ก็ได้ยื่นมือมาแสดงพลังว่า ถ้าชาง จะเอา พวกเราเอาด้วย และถ้าใครมาทำอะไรชางอีก เราจะช่วย



ส่วนพวกสาวๆนั้น ลูกสาวผม ก็นั่งดูเหตุการณ์ แล้วนั่งนินทาพ่อฝรั่งคนนั้นกันว่า มันทำตัวน่ารำคาญจริงๆ แม้แต่กับเพื่อน LGBT ในกลุ่มก็เคยโดนล้อมา
แม้แต่ สาวฝรั่งผิวขาวผมทองเอง ก็เอือมระอากับคนๆนี้ แล้วบอกว่า ให้โดนๆแบบนี้ซะบ้างจะได้สงบขึ้น

เรือ่งนี้ จางหายไปในไม่กี่วันครับ ไม่มีเหตุรุนแรงอะไรต่อ

แต่มันเป็นสิ่งสะท้อนว่า สุดท้าย สีผิว เชื้อชาติ ก็ยังแทรกตัวฝังอยู่ในวิถีชีวิตของประเทศที่มีความหลากหลายมากๆ สุดท้าย มนุษย์ ก็จับหาคนที่"เหมือนตัวเอง"
แต่ในทางกลับกัน อาจเพราะ โรงเรียนนี้ เด็กผิวขาวเองก็น้อยกว่า เมื่อใช้เกณฑ์สีผิวมาเป็นเส้นแบ่ง แน่นอนเลยว่า ผิวสีทั้งหมด จะเป้นคนส่วนใหญ่ แล้วยิ่ง เจ้าตัวต้นเรือ่ง ไม่ได้มีบทบาทในสังคมมาก คนสีผิวเดียวกันเองก็ไม่เอาด้วย จึงถูกสังคมกดดันให้จบลงง่าย

ถ้าเรือ่งนี้เกิดในโรงเรียนหรือสถานที่ ที่มีจำนวนคนในสัดส่วนกลับกัน หรือเ)็นเด็กผิวขาวถูกแกล้ง ถูกทำร้ายแบบไม่ยุติธรรม ก็อาจเป็นอีกแบบได้



นี่คือประสบการณ์หนึ่งที่ได้รับฟังจากลูก
ฟังแล้วก็รู้สึกว่า ดี ที่เค้าได้ไปสัมผัสเรื่องแบบนี้ เพราะอยู่ไทย อย่างมากก็มีแค่ เกลียดเคลมโบเดี้ยน
จะอยู่ในสังคมดลก เรียนรู้ พบเห็น ทั้งด้านดีและไม่ดีเอาไว้เป็นทุนชีวิต

อ้ออ คนไทยนั้น รักสงบครับ ไทยเดียว คนเดียวล้วนๆในโรงเรียน มีแต่เพื่อน ไม่เน้นมีศัตรู
แต่ลึกๆ ก็สนับสนุนพ่อหนุ่มชางครับ ไม่ใช่เพราะ เอเชียเหมือนกัน แต่เพราะ รำคาญตาฝรั่งนั่น

หมายเหตุ* ภาพดัดแปลงด้วย AI เพื่อความเป็นส่วนตัวของผู้เกี่ยวข้อง