จากที่ลูกสาว ไปเรียนมัธยมปลายที่อเมริกา เพราะได้ทุนสนับสนุนจากโรงเรียน หลังากไปเรียนแลกเปลี่ยนตอน ม.4 ตอนนี้เรียนเกรด 11 (ม.5) ผ่านมาได้เกินครึ่งทาง กำลังปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิแล้ว ซึ่งช่วงนี้ ผมเองก็กลับไปทำงานบริษัทหลังจากที่ออกจากงานมา 10 ปี เพื่อให้เวลาในการเลี้ยงลูกเต็มที่ (เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว) พอลูกสาวไม่อยู่ก็มีโอกาสเข้ามา กลับไปเป็นพนักงานบริษัทอีกครั้ง ชีวิตยุ่ง วุ่นวาย กันทั้งฝ่ายพ่อ และฝ่ายลูก
ได้มารู้อัพเดทกันอีกทีคือ ลูกสาว กลายเป็นติวเตอร์ภาษาอังกฤษออนไลน์ไปแล้ว เริ่มจากติวให้ลุกของเพื่อนผม (น้องอยู่ ป.6 จะเข้า ม.1) แล้วไปๆมาๆ บอกต่อๆกัน ตอนนี้ มีลูกศิษย์ 4 คน คอยจัดเวลาสอนผ่านทางออนไลน์ ทำคลิปสอนให้น้องๆส่งผ่านทางไลน์กลุ่ม หาเงินใช้จ่ายเอง ถึงจะไม่มากแต่ก็ตกเดือนละหมื่น โดยฟีดแบ็คที่ทำให้ลูกสาวหาลูกค้าเพิ่มคือ น้องๆกล้าพูดมากขึ้น สำเนียงดีขึ้น เรียนแล้วหัวเราะ มีความสุข พ่อแม่ก็แฮปปี้จะให้เรียนด้วย โดยสอดแทรกแกรมม่าร์ไปทีละนิด ประกอบคลิปสั้นๆ เน้นแกรมม่าร์เพื่อนำไปสอบ เจ้าตัว ดูสนุกกับสิ่งที่ทำ ซึ่งมนุษย์พ่อ ก็ยุให้เปิดโซเชียลเลย ทำช่องสอนไปเลย สงสัยจะหาเงินเรียนได้เองแล้ว แต่ลูกสาวบอกว่า ขอแค่นี้พอ เพราะเค้ามีอย่างอื่นที่ต้องทำด้วย
ตอนนี้ ปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ เค้าออกทัวร์ ประกวดดนตรีกับวงดนตรีที่โรงเรียน ต้องเดินทางรอนแรมจากที่นึงไปที่นึง จะมีการประกวดระดับชิงแชมป์ช่วงกลางเมษายนนี้ เท่าที่คุยกันก็ดูเหนื่อย เพราะ นั่งรถบัสข้ามเมือง ซ้อมดนตรีทั้งวัน การนอนก็นอนถุงนอนตามโรงเรียน นอกจากต้องดูแลตัวเองทุกอย่าง ยังต้องรับผิดชอบส่วนรวมอีกด้วย
เค้าไม่เคยเล่นดนตรีวงใหญ่แบบนี้หรอกครับ แค่เรียนเปียโนมาราวๆ 10 ปี อ่านโน้ตดนตรีคล่อง ไม่ได้เน้นสอบเกรดหรือประกวดเปียโน เน้นเล่นเพื่อความสุขมากกว่า แกะเพลงเล่นเอง แล้วครุที่โรงเรียนมาชวนไปเข้าวง เล่นคีย์บอร์ด (Synthesizer) เล่นตามโน้ตเป๊ะๆ เหมือนประกอบการแสดงกลองอะไรแบบนี้ ลูกสาวบอกว่า เล่นไม่ยากเลย แต่ เล่นหลายๆคน มันยาก ต้องปรับตัวกับความเป๊ะมากๆ ไม่เหมือนเล่นเปียโนปกติ
แม่เค้า(อดีตภรรยา) แทบกรี๊ดเมื่อเห็นสภาพความเป็นอยู่ว่าต้องปูถุงนอน นอนกับพื้นแบบนี้ไปอีกครึ่งเดือน ต้องนั่งรถบัส ขนของ อาหารก็กินของง่ายๆ พาสต้า ขนมปัง ฮ็อทด็อก เท่าที่เค้ามีให้กิน อาบน้ำห้องน้ำรวมกันเป็นสิบคน (แยกเพศชายหญิง) ต้องไปนั่งหยอดตู้เครื่องซักผ้าดูแลเครื่องแต่งกายที่พกไปไม่กี่ตัว (เค้าไม่ให้เอาไปเยอะ เป็นภาระ) แต่ส่วนตัว คิดว่า เป็นสิ่งที่ดีมากครับ แข็งแกร่งดี คงได้เรียนรู้อะไรมากกว่าแค่เล่นดนตรีเยอะมาก
ติดตลกร้ายนิดเดียวคือ ถามลูกสาวว่าได้เที่ยวหลายเมือง หลายรัฐแบบนี้ คงสนุก แต่ลูกสาวบอกว่า ไม่รู้เรื่องเลย เมืองไหนๆก็เหมือนกัน ไม่ได้ดูอะไรเลย นั่งรถก็หลับ ลงรถก็ฝึก นอน ตื่นมาก็ฝึก แล้วไปแสดงประกวด เก็บของเสร็จก็ขึ้นรถ แล้วไปแสดงตามโรงเรียนต่างๆ ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยว มันก็คล้ายๆกันไปหมด บางทีต้องเปิดแม็พดูว่าตัวเองอยู่ไหนแล้วเนี่ย
จบสั้นๆครับรอบนี้ แอบปลื้มที่หาทางทำอะไรเองได้ ถึงจะแอบงอนที่ไม่บอกไม่เล่าอะไรเลยก่อนนี้ก็ตาม
เช่นเคย.. ภาพ ดัดแปลงด้วย AI เพื่อความเป็นส่วนตัวของผู้เกี่ยวข้อง
ย้อนความ
กระทู้เห่อลูกอีกแล้ว : อาหารเด็กหอไฮสคูลเค้ากินอะไรกัน?
https://pantip.com/topic/44005127
กระทู้เห่อลูก : เมื่อผลการเรียนตก ชีวิตจะตกต่ำเสมอไปหรือไม่
https://pantip.com/topic/43981022
กระทู้เห่อลูก : "ถ้าไม่สำเร็จจะไม่กลับบ้าน" เมื่อลูกเอ่ยประโยคนี้ก่นอลา
กระทู้เห่อลูก : เปิดโลกด้วยการมีเพื่อนให้มาก
https://pantip.com/topic/43944690
กระทู้เห่อลูก : เมื่อโรงเรียนบังคับเครื่องแบบ ย้อนกระแสโรงเรียนไทย
https://pantip.com/topic/43944205
เห่อลูกวันนี้ : เมื่อลูกไปเริ่มงานวันแรก
เห่อลูกวันนี้ - คุณว่า ทักษะอะไร ที่เด็กควรมีไว้และได้ใช้แน่นอน
ขอคำแนะนำ ลูกสาว(ม.5)ของบซื้อจักรยาน
เรียน"เอเชียศึกษา" ไปทำงานอะไรได้บ้าง?
กระทู้เห่อลูก : เมื่อลูกหารายได้เสริมด้วยตัวเองล้วนๆครั้งแรก
ได้มารู้อัพเดทกันอีกทีคือ ลูกสาว กลายเป็นติวเตอร์ภาษาอังกฤษออนไลน์ไปแล้ว เริ่มจากติวให้ลุกของเพื่อนผม (น้องอยู่ ป.6 จะเข้า ม.1) แล้วไปๆมาๆ บอกต่อๆกัน ตอนนี้ มีลูกศิษย์ 4 คน คอยจัดเวลาสอนผ่านทางออนไลน์ ทำคลิปสอนให้น้องๆส่งผ่านทางไลน์กลุ่ม หาเงินใช้จ่ายเอง ถึงจะไม่มากแต่ก็ตกเดือนละหมื่น โดยฟีดแบ็คที่ทำให้ลูกสาวหาลูกค้าเพิ่มคือ น้องๆกล้าพูดมากขึ้น สำเนียงดีขึ้น เรียนแล้วหัวเราะ มีความสุข พ่อแม่ก็แฮปปี้จะให้เรียนด้วย โดยสอดแทรกแกรมม่าร์ไปทีละนิด ประกอบคลิปสั้นๆ เน้นแกรมม่าร์เพื่อนำไปสอบ เจ้าตัว ดูสนุกกับสิ่งที่ทำ ซึ่งมนุษย์พ่อ ก็ยุให้เปิดโซเชียลเลย ทำช่องสอนไปเลย สงสัยจะหาเงินเรียนได้เองแล้ว แต่ลูกสาวบอกว่า ขอแค่นี้พอ เพราะเค้ามีอย่างอื่นที่ต้องทำด้วย
ตอนนี้ ปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ เค้าออกทัวร์ ประกวดดนตรีกับวงดนตรีที่โรงเรียน ต้องเดินทางรอนแรมจากที่นึงไปที่นึง จะมีการประกวดระดับชิงแชมป์ช่วงกลางเมษายนนี้ เท่าที่คุยกันก็ดูเหนื่อย เพราะ นั่งรถบัสข้ามเมือง ซ้อมดนตรีทั้งวัน การนอนก็นอนถุงนอนตามโรงเรียน นอกจากต้องดูแลตัวเองทุกอย่าง ยังต้องรับผิดชอบส่วนรวมอีกด้วย
เค้าไม่เคยเล่นดนตรีวงใหญ่แบบนี้หรอกครับ แค่เรียนเปียโนมาราวๆ 10 ปี อ่านโน้ตดนตรีคล่อง ไม่ได้เน้นสอบเกรดหรือประกวดเปียโน เน้นเล่นเพื่อความสุขมากกว่า แกะเพลงเล่นเอง แล้วครุที่โรงเรียนมาชวนไปเข้าวง เล่นคีย์บอร์ด (Synthesizer) เล่นตามโน้ตเป๊ะๆ เหมือนประกอบการแสดงกลองอะไรแบบนี้ ลูกสาวบอกว่า เล่นไม่ยากเลย แต่ เล่นหลายๆคน มันยาก ต้องปรับตัวกับความเป๊ะมากๆ ไม่เหมือนเล่นเปียโนปกติ
แม่เค้า(อดีตภรรยา) แทบกรี๊ดเมื่อเห็นสภาพความเป็นอยู่ว่าต้องปูถุงนอน นอนกับพื้นแบบนี้ไปอีกครึ่งเดือน ต้องนั่งรถบัส ขนของ อาหารก็กินของง่ายๆ พาสต้า ขนมปัง ฮ็อทด็อก เท่าที่เค้ามีให้กิน อาบน้ำห้องน้ำรวมกันเป็นสิบคน (แยกเพศชายหญิง) ต้องไปนั่งหยอดตู้เครื่องซักผ้าดูแลเครื่องแต่งกายที่พกไปไม่กี่ตัว (เค้าไม่ให้เอาไปเยอะ เป็นภาระ) แต่ส่วนตัว คิดว่า เป็นสิ่งที่ดีมากครับ แข็งแกร่งดี คงได้เรียนรู้อะไรมากกว่าแค่เล่นดนตรีเยอะมาก
ติดตลกร้ายนิดเดียวคือ ถามลูกสาวว่าได้เที่ยวหลายเมือง หลายรัฐแบบนี้ คงสนุก แต่ลูกสาวบอกว่า ไม่รู้เรื่องเลย เมืองไหนๆก็เหมือนกัน ไม่ได้ดูอะไรเลย นั่งรถก็หลับ ลงรถก็ฝึก นอน ตื่นมาก็ฝึก แล้วไปแสดงประกวด เก็บของเสร็จก็ขึ้นรถ แล้วไปแสดงตามโรงเรียนต่างๆ ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยว มันก็คล้ายๆกันไปหมด บางทีต้องเปิดแม็พดูว่าตัวเองอยู่ไหนแล้วเนี่ย
จบสั้นๆครับรอบนี้ แอบปลื้มที่หาทางทำอะไรเองได้ ถึงจะแอบงอนที่ไม่บอกไม่เล่าอะไรเลยก่อนนี้ก็ตาม
เช่นเคย.. ภาพ ดัดแปลงด้วย AI เพื่อความเป็นส่วนตัวของผู้เกี่ยวข้อง
ย้อนความ
กระทู้เห่อลูกอีกแล้ว : อาหารเด็กหอไฮสคูลเค้ากินอะไรกัน?
https://pantip.com/topic/44005127