เห่อลูกเรดิโอ : ตอบคำถามที่พบบ่อย

มีคำถามที่เจอบ่อยๆจากเรื่องราวการเห่อลูกของมนุษย์พ่อ เลยรวมกันมาไว้ ผสมกับที่ เจอในชีวิตจริงบ้าง แล้ว ส่งไปให้ลูกสาวเป้นคนตอบมานะครับ
แน่นอนว่า บางอย่างที่เป็นข้อมูลส่วนตัวจริงๆคงเปิดเผยไม่ได้
เอาเป็นว่า ตอบ เล่า เท่าที่บอกได้ครับ



Q หนูชื่ออะไร?
A บอกไม่ได้ค่ะ แต่ชื่อสะกดเหมือนกันทั้งไทยและอังกฤษ อ่านเหมือนกัน มีความหมายทั้งภาษาไทยและอังกฤษ ไม่มีชื่อเล่นที่แน่นอนเพราะพ่อ ไม่เคยตั้งชื่อเล่นให้ แต่เพื่อนจะเรียนพยางค์แรกของชื่อเป็นชื่อเล่นค่ะ
พ่อบอกว่า คิดเผื่อไว้เวลาไปเมืองนอก ซึ่งมันก็เวิร์คจริงๆ ไม่เคยมีปัญหาคนเรียกชื่อเราไม่ถูกเลย



Q เรียนโรงเรียนอะไร?
A นี่ก็ตอบไม่ได้ค่ะ บอกไปต้องรู้ตัวจริงแน่นอน ที่ไทย เรียนโรงเรียนสาธิต แห่งหนึ่ง เล็กๆ ตอนนี้เรียนโรงเรียนไฮสคูล เอกชน สังกัดของโบสถ์คริสต์ ในเมืองเล็กๆ รัฐที่อยู่กลางของสปรัฐอเมริกา เป็นโรงเรียนเอกชนก็จริงแต่มีเด็กกำพร้า เด็กยากไร้ เรียนด้วยค่ะ



Q ชีวิตเรียนมัธยมที่ไทยกับอเมริกาต่างกันมากมั้ย
A ต่างมากค่ะ ที่ไทย เรียนตามๆกัน ทำอะไรเหมือนๆกัน ที่อเมริกา เราเลือกเองทุกอย่าง ต้องตัดสินใจมากกว่า ตอ้งรับผิดชอบตัวเองมากกว่า ครูไม่มาตามดูแลเรา งานไม่ส่งก็คือไม่ส่ง ไม่ทวง ต้องดูห้องเรียนเอง เวลาเรียน และ วิชาที่เราเรียนอาจจะไม่เหมือนเพื่อน เพราะต้องเลือกลงวิชาเอง



Q ไปเรียนแลกเปลี่ยนกับเรียนจริงๆต่างกันเยอะมั้ย?
A ต่างพอสมควรค่ะ เรียนแลกเปลี่ยน อยู่กับแฟมิลี่ มีคนดูแล มีสิ่งให้ทำวันหยุด เวลาว่าง แฟมิลี่ก็มาสนใจชวนเราทำกิจกรรม แต่การเรียน อยู่หอแบบนักเรียนประจำ ไม่มีใครมาเทคแคร์เลย มีกฎต้องทำตาม เวลาปิดเปิดหอพัก รถบัสพาไปซื้อของ การใช้พื้นที่ส่วนกลางแชร์กับคนอื่นอีกเป็นสิบๆคน ต้องเรียนรู้เยอะกว่า การอยู่ห้องพักมีรูมเมท ก็ต้องอดทน



Q กินอาหารได้มั้ย ชอบกินอะไร?
A กินได้ทุกอย่างค่ะ พ่อสอนให้กินได้ทุกอย่าง แต่ไม่ชอบฟักทอง ไม่ชอบข้าวโพด ถ้าแอบไม่กินได้ก็จะไม่กิน แต่ถ้าไม่มีอะไรกินก็กินได้ ชอบอาหารเม็กซิกัน ชอบเบอริโต้ รองลงมา ชอบพาสต้าใส่ชีสเยอะๆค่ะ แต่ตอนนี้ อยากกินส้มตำปูปลาร้าใส่หอยดอง และ ต้มแซ่บเครื่องในเนื้อใส่พริกแห้งมากๆๆๆ ไม่มีให้กินเลย



Q เวลาว่างชอบทำอะไร?
A ไม่ค่อยว่างเลยค่ะ (หัวเราะ) เช้าตื่นไปวิ่ง พยายามวิ่งให้ได้ได้ 1 ชั่วโมงแต่มักจะได้แค่ 30 นาทีเพราะตื่นสาย รีบอาบน้ำไปโรงอาหารกินอาหารเช้า เข้าเรียน แล้วเข้าชมรม เป็นสมาชิกชมรมวิชาการเป็นหลักค่ะ แต่ถ้ามีคนชวนทำอะไรที่สนุกๆก็พร้อมจะไปนะ เสร็จแล้วขี่จักรยานไปทำงานพิเศษที่มหาวิทยาลัย ทำงานเป็นแอดมิน ของ สถาบันเอเชียศึกษา ของมหาวิทยาลัยค่ะ ไม่ได้เงินเพราะผิดกฎหมาย รับเงินไม่ได้ แต่เก็บประสบการณ์ เลิกงาน 2 ทุ่ม กลับหอ อ่านนิยาย หรือ ดูซีรีย์ เล่นเกม คุยกับเพื่อน กว่าจะนอนก็ เที่ยงคืน



Q ยังติดต่อกับพเพื่อนที่ไทยมั้ย?
A แน่นอนค่ะ ยังคุยกัน ทักกันในไอจีตลอด โทรคุยกันบ้าง รวมกันหลายๆคน  เล่นเกมด้วยกันบ้างถ้าว่างตรงกัน ไม่รู้ว่าจะเจอกันอีกเมื่อไหร่ แต่เพื่อนที่สนิทกัน ก็คงไม่ทิ้งกันไปหรอก



Q เห็นว่าชอบอ่านนิยาย ทำไมชอบอ่านนิยาย
A นิยาย สนุกกว่าดูหนัง เพราะเราได้คิดเอง เราได้เห็นภาพในหัวเอง และ นิยาย นักถูกวางรายละเอียดมาอย่างละเอียดมาก งานวรรณกรรม คือพื้นฐานของละคร หนัง ซีรีย์ ต้องเริ่มจากการคิดเรื่องก่อน แตกต่างที่การนำเสนอ แต่ จริงๆที่ชอบอ่านนิยายเพราะเป็นคนเพ้อฝันค่ะ (หัวเราะ)  เป็นตั้งแต่เด็กๆ เอานิยายของปู่มาอ่านแล้วได้หลุดเข้าไปในดลกนั้น มันมหัศจรยรย์มากๆ



Q โตขึ้นอยากทำอาชีพอะไร?
A ไม่รู้ค่ะ ตอนนี้ก็ไม่รู้ แต่ไม่อยากเป็นหมอ คงไม่ได้เป็นนักบินอวกาศ คงไม่ได้เป็นสัตวแพทย์ หมอฟัน เภสัช นักวิทยาศาสตร์ นักบินก็คงไม่ได้เป็น คงยังไม่เจอตัวเองล่ะมั้งคะ แต่ถึงเวลาต้องตัดสินใจ ก็คงเลือกสิ่งที่ชอบ ถ้าให้เลือกตอนนี้ ไม่รู้เลยว่าจะทำอาชีพอะไร แต่คงเรียนด้านวรรณกรรม ปรัชญา มนุษยวิทยา ประวัติศาสตร์ หรือไม่ก็ ภาพยนต์ ละครเวที

แม่ไม่อยากให้เรียนวรรณกรรม เพราะกลัวเป็นนักเขียนแล้วจะไส้แห้ง คุณย่าอยากให้เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย เป็นด็อกเตอร์ ส่วนพ่อหนูบอกว่า เป็นอะไรก็เป็น เลือกทำในสิ่งที่ชอบจนเก่งเดี๋ยวก็อยู่ได้เอง สงสัยเชื่อพ่อมากกว่าเลยยังไม่รู้เลยว่าจะเป็นอะไรเพราะไม่รู้ว่าเก่งอะไรแน่ (ฮ่าๆๆ)



Q บอกน้องๆเรื่องไปเรียนแลกเปลี่ยนหน่อยสิ
A สนุกมาก มันดีมาก สั้นๆแค่นี้ ดูหน้าพี่ไว้  แล้วเต็มที่กับทุกวัน รับรองว่าสนุกจริงๆ



Q วางแผนอนาคตตัวเองไว้ยังไง?
A คืนนี้อ่านนิยายให้จบแล้วตื่นไปเรียนให้ได้ค่ะ (หัวเราะ)  ไม่มีแผนอะไรแบบนั้นเลย ทุกอย่าง ทำสิ่งตรงหน้าให้ดีที่สุด แต่ความตั้งใจ จะเรียกว่าคาดหวังก็ได้ แต่ก็ไม่อยากหวังเพราะกลัวผิดหวังนะ เอาเป็นว่า อยากได้ทุนเรียนมหาวิทยาลัยที่นี่ ขอแค่ค่าเรียน แล้วต้องทำงานเพื่อดำรงชีพก็ได้ ที่บ้าน แบกค่าใช้จ่ายทั้งเรียน ทั้งค่ากินอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกหนูรู้  เหลือเวลาทีกเกือบๆปี ต้องมีทางให้สำเร็จแหละมั้ง เพราะบอกพ่อไปแล้วว่า ถ้าทำไม่ได้ จะไม่กลับบ้าน จะงมเข็มในทะเลอยู่หาทางต่อ (หัวเราะ)



Q คิดถึงบ้านมั้ย คิดถึงอะไรบ้าง
A คิดถึงเจ้าอ้วน(แมว) คิดถึงบรรยากาศที่บ้าน ที่พ่ออยู่แล้ววันหยุดต้องตื่นมาช่วยกันทำความสะอาดบ้าน ไปจ่ายตลาด ทำกับข้าวกินกันเอง ก็คล้ายๆกับการอยู่หอที่นี่ แต่มีพ่อช่วยกัน แล้วขี้เกียจได้ อู้ได้ แต่อยู่หอ ถ้าอู้หรือขี้เกียจ สุดท้ายมันก็สกปรก เราก็ต้องอยุ่แบบนั้น สงสัย แปลว่า คิดถึงควาขี้เกียจ (ฮ่าาาา)



Q ไปอยู่แบบนั้น โดนบูลลี่บ้างมั้ย
A แน่นอนว่าโดนค่ะ บางคนก็มาแซว มาปล่อยมุกที่เราไม่เข้าใจในตอนแรกๆที่มาแลกเปลี่ยน แล้วหัวเราะใส่เรา พวกผู้หญิงบางคนก็มาแกล้ง ทำเราเป็นตัวตลก ออกมาจากห้องน้ำกำลังจะล้างมือ แล้วเค้าเดินมาหาเรา ยิ้มทักทาย ยื่นมือมาจะจับมือ เราก็ตกใจ ทำอะไรไม่ถูก ยื่นมือไปจะจับ เค้าก็ชักมือกลับแล้วพูดเฟียสๆใส่ว่า "ล้างมือก่อนสิ" แล้วหันไปหัวเราะกับเพื่อนๆเค้า เราก็ยืนหน้าชาเลย

บางทีก็มีคนทั่วไปนอกโรงเรียน เหมือนจะพูดจาไม่ดีใส่ คิดว่าเราไปแย่งงาน ไปทำให้ประเทศเค้าลำบาก ก็ต้องทน ทำเฉยๆไว้ แต่เพื่อนรอบตัวนิสัยดี ให้เวลามันพิสุจน์เอง ตอนนี้ ก็ไม่ค่อยมีคนมายุ่งแล้ว เค้าคงชินแล้วมั้งที่มีเราอยู่(หัวเราะ)  พวกที่ชอบบูลลี่ ชอบแกล้ง พวกนั้นส่วนมากจะเกเรๆหน่อย ไม่ก็พวก สวยหญิ่ง รวยเป็นลีดเดอร์ เป็นคนเด่น ทำนองนั้น เราก็ทำตัวเป็นคนธรรมดาๆซะ เค้าก็ไม่มายุ่ง



Q แล้วมีหนุ่มๆมาจีบบ้างมั้ย เป็นสาวไทยไปคนเดียว
A พ่อฝากถามป่าวเนี่ย? มันก็ต้องมีเป็นปกติค่ะ  มาทางไอจีบ้าง ทักคุยบ้าง พวกนี้น่ารำคาญนิดหน่อย พวกมาถึงตัวเลย ชอบมาคุย มานั่งด้วย คอยถาม ชวนไปนั่นนี่  ก็อยู่ที่เราจะตอบ จะวางตัว แต่หนูไม่ว่างขนาดนั้นอยู่แล้ว ชวนไปไหน ก็ไม่ได้ไป ไม่ค่อยว่างคุย ซักพัก เค้าก็หายกันไปเอง เหมือนตบมืออ่ะค่ะ เค้าเห็นเราไม่ตบมือด้วยเค้าก็รู้แล้ว ตบมือข้างเดียวมันไม่ดัง เค้าก็ไปหาคนที่พร้อมจะตบมือด้วย



Q เหงามั้ย อยู่ไกลบ้าน มีปัญหาโฮมซิคบ้างรึเปล่า?
A ตอนแลกเปลี่ยน เป็นบ้างนะคะ ต้องคอยคุยกับหมอ(จิตแพทย์)  บางทีรู้สึกเคว้งๆเหมือน ฉันมาทำอะไรที่นี่ บางทีตื่นมากลางดึกแล้วเหมือนอยู่คนเดียวมนโลก  หมอก็แนะนำให้จัดการกับความเหงา ให้รู้ว่าเราเหงา แล้วให้กล้าลองทำสิ่งใหม่ๆ เจอเพื่อนใหม่ๆ  ความเหงาก็หายไป แต่พอขึ้นเกรด 11 ก็ไม่เป็นอีกเลย เหมือนก้าวมาอีกขั้น มาอยู่หอ และ ยุ่งมว๊ากกกกก  

หนูเคยนอนอ่านนิยาย กะว่าจะอ่านให้จบ ตื่นมา นิยายปิดหน้าอยู่ มันร่วงมาใส่หน้ายังไม่ตื่นเลย ในหัวมีเรื่องให้คิด ให้ทำเยอะจนไม่มีเวลาเหงาค่ะ



Q ใกล้ปิดเทอมหน้าร้อนแล้ว เตรียมทำอะไรต่อ?
A เตรียมแข่งขันตอบคำถามวิชาการค่ะ มีต้องไปแข่งระดับรัฐ และหวังว่าจะได้ไปแข่งระดับประเทศ แต่ที่โรงเรียนยังไม่เคยไประดับประเทศเลยซักครั้ง ก็คงจะเอาแค่ทำให้ดีที่สุดในระดับรัฐ อย่างน้อย เราก็มีคุ่แข่งที่เรายอมแพ้ไม่ได้อยู่ หนูรับผิดชอบสังคม ประวัติศาสตร์  รับรองได้ว่า ถ้าหมวดนี้ ไม่แพ้แน่นอน ปีนี้ เก็บเรื่องตะวันตกมาเยอะขึ้น เรื่องตะวันออกเราได้เปรียบอยู่แล้ว



Q พูดถึงคนที่ให้คำชมและติดตามอ่านเรื่องาวหน่อย?
A ขอบคุณทุกคำชมค่ะ หนูรู้ว่าพ่อเอามาเล่า และคิดว่า อาจจะเป็นแง่คิด เป็นแนวทางให้รุ่นน้องๆ ให้เพื่อนๆ ได้บ้าง อาจจะไม่ได้เปิดเผยและนำเสนอเหมือน Youtuber แต่ก็สนุกดีและรู้สึกดีที่เข้ามาอ่านความคิดเห้นของพี่ๆค่ะ



Q อยากทำช่องทางของตัวเองมั้ย?
A ไม่เอาค่ะ ไม่ชอบต้องคอยมีสายตาคนมอง เคยลองทำ Youtube ทำโซเชียลของชมรมที่โรงเรียนแล้ว มันเหนื่อยมาก มีปัญหาวุ่นวายตลอดเวลา ขอหนูอยู่เงียบๆคนเดียวดีกว่าต้องโดดเด่นบนโซเชียล แต่ถ้าในอนาคต รู้สึกอยากเปิดเผยชีวิตเรา มั่นใจกับตัวเองมากกว่านี้ ก็คงเริ่มทำเอง ถึงตอนนั้น พ่อคงเอามาโปรโมทอยู่แล้วล่ะ (หัวเราะ)