ปรมัตถธรรมเป็นคำบัญญัติใช้พูดกัน ความจริงคือ เห็นด้วยจิตใจ

มันลิเกคนละโรง นักตำรารู้หรือยัง

ตัวเราคือตัวรู้ ตัวดู ตัวพิจารณา ตัวธัมมวิจย ไม่มีตัวตนนั้นหมายถึงการไม่มีอยู่จริงของตัวเรา คือ เกิด-ตั้งอยู่-ดับไปตลอดเวลา เมื่อเกิดความรู้สึกว่ามีตัวเราขึ้นมา(จิตเก่า) จะถูกสลาย แทน ด้วยตัวเราคนให

สติปัฐฐาน4 มีได้ทั้งในอารมณ์บัญญัติ และ ปรมัตถธรรม จะให้สิ้นความสงสัยในธรรมได้เร็ว ให้ภาวนาใน อารมณ์ปรมัตถ เพราะสุดท้ายบัญญัติก็ต้องไปจบที่ปรมัตถ อยู่ดี 1.จิต เจตสิก รูป นิพพาน เป็นปรมัตถธรรม 2.เจ

ผมศึกษาการปฏิบัติ 14 จังหวะของหลวงพ่อเทียนมาสักพัก แต่ยิ่งปฏิบัติยิ่งเพ่งความคิดตนเอง พอรู้ว่าอาการเพ่งเกิดจากความอยากของตน อยากพ้นทุกข์ แต่ผมไม่รู้ว่าจะหาอุบายในการวางใจว่าไม่เอาอะไรหรือทำให้มันหายเพ

สามัญญลักษณะของจิต จิตนี้มีสภาพเป็นสังขตธรรม คือ ธรรมที่ถูกปัจจัยปรุงแต่งและปัจจัยที่เข้ามาปรุงแต่งจิตให้เกิดขึ้นและเป็นไปได้นั้น ย่อมมีสภาพเป็นสังขตธรรมด้วยเหมือนกัน ซึ่งล้วนแต่เป็นธรรมที่เป็นไปตามก

1.คราวใด หมายถึง ขณะจิต ที่มีเจตนาทำสติปัฏฐาน 2. กิริยา หมายถึง การไม่มีตัวตนในกิริยานั้นๆ อันเป็นกิริยาอาการในขันธ์ทั้ง5 3.ดู หมายถึง เหมือนอีกคนเป็นผู้ดูอีกคน อย่างไม่มีตัวตน 4.เป็น หมายถึงสติปัฏฐาน

1.มีวสีในฌานจึงจำฌาน(สัญญา)มาภาวนาได้ ไม่มีวสีก็จบ ไม่ต้องคุยต่อว่าไม่ต้องใข้ฌาน 2.วสีคือเข้าออกได้ไวคล่องแคล่ว และย้ายฌาน (ขณิก)ไปรับรู้อารมณ์ทางขันธ์5ต่างๆได้ 3.ฌานที่เคลื่อนย้ายไปตาม2 ก็ดับตามอารมณ