สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 10
มองแบบไม่อคติก็ต้องบอกว่า จุดที่ต้องต่อรถกันไกล ๆ ส่วนมากคือเกิดจากข้อจำกัดด้านพื้นที่
เนื่องจากสถานีที่เชื่อมต่อกัน โดยมากจะอยู่บริเวณแยกที่มีถนนสองสายมาตัดกัน ซึ่งถ้าแยกไหนมีการสร้างสะพานลอยข้ามแยกอยู่ก่อนแล้ว ตัวสถานีก็ต้องตั้งห่างจากแยกออกมาเล็กน้อย เพราะถ้าไปสร้างสถานีใกล้แยกเกินไป อาจจะทำให้รถขึ้นลงสะพานไม่ได้ เพราะจะติดชั้นออกบัตรโดยสารที่อยู่ระดับต่ำกว่าระดับราง
ไม่งั้นคือต้องสร้างทางให้สูงกว่าเดิมอีก เพื่อให้ชั้นออกบัตรโดยสารอยู่สูงพอที่จะไม่กีดขวางสะพานลอยข้ามแยก แต่...ถ้าสถานีอยู่สูง บันไดขึ้นลงก็ต้องยาวขึ้น ซึ่งก็อาจจะทำให้การใช้งานลำบากขึ้นอีกเช่นกัน
พอสถานีต้องอยู่ห่างแยกทั้งสองฝั่ง ก็เลยทำให้รู้สึกเหมือนว่าเดินไกลมาก
ถ้าเป็นแยกที่ไม่มีสะพานลอยข้ามแยกอยู่ เขาก็สร้างกันให้สถานีอยู่ใกล้กันได้ อย่างที่แยกอโศกมนตรี ทางเชื่อมระหว่าง BTS อโศก กับ MRT สุขุมวิท แทบจะเรียกว่าขึ้นจาก MRT ปุ๊บก็เจอทางขึ้นไป BTS เลย
เนื่องจากสถานีที่เชื่อมต่อกัน โดยมากจะอยู่บริเวณแยกที่มีถนนสองสายมาตัดกัน ซึ่งถ้าแยกไหนมีการสร้างสะพานลอยข้ามแยกอยู่ก่อนแล้ว ตัวสถานีก็ต้องตั้งห่างจากแยกออกมาเล็กน้อย เพราะถ้าไปสร้างสถานีใกล้แยกเกินไป อาจจะทำให้รถขึ้นลงสะพานไม่ได้ เพราะจะติดชั้นออกบัตรโดยสารที่อยู่ระดับต่ำกว่าระดับราง
ไม่งั้นคือต้องสร้างทางให้สูงกว่าเดิมอีก เพื่อให้ชั้นออกบัตรโดยสารอยู่สูงพอที่จะไม่กีดขวางสะพานลอยข้ามแยก แต่...ถ้าสถานีอยู่สูง บันไดขึ้นลงก็ต้องยาวขึ้น ซึ่งก็อาจจะทำให้การใช้งานลำบากขึ้นอีกเช่นกัน
พอสถานีต้องอยู่ห่างแยกทั้งสองฝั่ง ก็เลยทำให้รู้สึกเหมือนว่าเดินไกลมาก
ถ้าเป็นแยกที่ไม่มีสะพานลอยข้ามแยกอยู่ เขาก็สร้างกันให้สถานีอยู่ใกล้กันได้ อย่างที่แยกอโศกมนตรี ทางเชื่อมระหว่าง BTS อโศก กับ MRT สุขุมวิท แทบจะเรียกว่าขึ้นจาก MRT ปุ๊บก็เจอทางขึ้นไป BTS เลย
แสดงความคิดเห็น
ประเทศไทยเราจะอยู่กันแบบนี้ใช่ไหม รถไฟฟ้า missing link ต่างคนต่างทำ
สมมุตินะ เดินทางรถไฟฟ้าสายหนึ่ง ราคาขั้นสุดอยู่ที่ 45 บาท แล้วต้องไปต่อรถไฟฟ้าอีกสาย ที่ต้องเดิน 500เมตรถึง 1กิโล แล้วต้องจ่ายค่ารถไฟฟ้าอีกสาย ในอีกราคา ถ้าสมมุติขั้นสุดอีกก็ 45 บาท เป็น 90 ถ้าเดินทางไปกลับ 180 บาท ค่าครองชีพเราต้องเท่าไหร่ถึงจะใช้รถไฟฟ้าแบบนี้ได้ ผมว่านั่งรถเมย์แบบเดินยอมรถติดหน่อยไหมออกมาเช้าหน่อย หรือถ้าแท็กซี่ไม่เกินนี้ก็นั่งแท็กซี่ก็น่าจะได้
เสียงในหัวคือ อยากให้คนออกแบบมา มาใช้ไปทำงานเช้าเย็นมากๆเลย
ตัวอย่างภาพด้านล่างคือ ปลายสายรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาลที่มาจากแคราย มาสิ้นสุดที่ ลำสาลี คุณดูสิ ผมจะไปซีคอนศรีนครินทร์อะ เดินต่อไปขึ้นอีกสายจ่ายอีกต่อ
ภาพด้านล่างคือปลายสายสีน้ำตาล มาจากลำสาลี มาลงแคราย ถ้าต่อสีชมพูก็ดีหน่อย ถ้าไปเซ็นทรัลเวสเกตก็ลำบากหน่อย แต่มีทางเชื่อมนะ ทำทางเลื่อนให้ด้วย(เปลืองไฟ เปลืองงบมาก ลดโลกร้อน มาเจอโลกเบี้ยว) วันไหนเสียหรือปิดซ่อมก็ ออกกำลังกายหน่อยละกัน
อีกสายที่เน้นออกกำลังกาย ไม่เน้นคอนเนค สถิติคนไทย ออกกำลังกายน้อยมั้ง เดิน 1 กิโล หรือคุณจะส่งเสริมอาชีพวินมอเตอร์ไซค์ คำถามคือไม่มีใครคัดค้านเลยหรอ ประชาชนเดินทางลำบากแล้วเขาอยากมาใช้งานไหม ขับรถส่วนตัวเหมือนเดิมดีกว่า
รูปนี้เป็นผลงานที่พวกคุณทำเสร็จแล้ว เดินอย่างไกล ลากกระเป๋าจนล้อหัก ต้องยกข้ามทางรถไฟ คุณคิดดูว่าจะเดินทางไปขึ้นเครื่อง มีกระเป๋าพะรุงพะรัง ยกจนกล้ามขึ้นเลยมั้งเนี่ย 500เมตร ยกขึ้นบันได ยกข้ามทางรถไฟ เข็นบนทางเท้าก็ไม่ได้ดีเท่าไหร่ จะนั่งเครื่องชิลๆก่อนถึงนี่มาราธอนชัดๆ
คุณควรจะทำสถานีให้เชื่อมต่อกัน แล้วออกแบบให้ "การเดินทางไร้รอยต่อ" "จ่ายครั้งเดียวถึงที่หมาย" ฝากไว้ให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง คณะรัฐบาล ทุกส่วนงาน ได้ทบทวนและแก้ไขให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ประชาชน
ขอบคุณครับ