ใครเป็นโรคบูลิเมียบ้างคะมาแชร์ประสบการณ์กับเราหน่อยค่ะ🥲

เราเป็นมาได้เกือบๆ2ปีแล้วค่ะ อยากทราบว่สทำไงถึงจะหายหรอคะมีใครเปนแล้วหายมั่ยคะทุกวันนี้เกลียดตัวเองที่เปนอยู่มากเลยค่ะ ปากบอกไม่ชอบแต่ยังทำเหมือนกับคนที่จะลดนน.อะ บอกจะลดแต่ยังกินไม่หยุด🥲เรามองตัวเองทีไรก้ไม่เคยเข้าใจเลยทำๆไมแต่ด้วยวันเด็กเราเคยโดนเพื่อนบูลบี่เรื่องรูปร่างจากนน.60ลดไปเหลือ39ใน2เดือน ทำให้ทุกมองเราเปลี่ยนไปด้วยเพราถเราเบื่ออาหารด้วยค่ะช่วงนั้นอีกอย่างคือเรากำลังยืดด้วยค่ะสูงขึ้นมา ทำมห้เราไม่อยากกลับไปอ้วนอีกเพราะแบบนี้แหละมั้งเราถึงยึดติดกับความผอมว่าดีแต่พอเรามาคิดแบ้วว่าคนที่ไม่ผอมก้สวยอีกแบบบางคนสวยมากๆด้วยเราก้อยากเปลี่ยนความคิดนะคะ แต่พอเรามีนำ้มีนวลขึ้นมาทุกคนกลับบอกว่าเรากำลังจะอ้วนเปนอะไรที่เรารส.อยากจะร้องไห้มากเลยค่ะรส.ว่าตัวเองกลับไปอยู่จุดเดิมที่ทุกคนมองว่าคือตัวตลกพูดเล่นไปแบบนั้นเหมือนเราไม่รู้สึกอะไรเหมือนเราไม่มีความหมายแต่จริงๆแล้วเรารส.เสียใจแต่พยายามทำเหมือนว่ามันคือเรื่องปกติเพราะเจอมาตลอดพอเป็นแบบนี้เราเลยเครียดเลยค่ะกลับบ้านมาวิ่งแบ้วก้คุมอาหารอย่างหนักจนกินผิดปกติ บ้างวันกินหนักมากนน.ขึ้นๆลงๆวันไหนกินเยอะก้จะไปอ้วกค่ะพอรู้วิธีนี้ก้เลยคิดว่าไม่เปนไรกินไปเถอะเดี๋ยวค่อยไปอ้วกออก ะอวันนึงอ้วกไม่ออกมันรส.เครียดมากค่ะแคลที่กินเข้าไปน้บได้เลยเกิน5000แคลเราเสพติดการนับแคลมากเลยถึงขั้นมองแล้วประมาณถูกว่าอันนี้กี่แคลเพราะเหมือนช่วงนึงเป็นคนคลั่งผอมอะค่ะตอนที่นน.39เราสูง158เราจะกินอะไรก้จะค้นหาตลอดเลยค่ะอัรไหนเกิน100เราก้ทำใจที่จะกินรำบากแล้วค่ะ เครียดมากจนตอนนี้เรานน.ขึ้นมา50เราเครียดมากๆเลนค่ะอยากให้มันกลับมาเท่าเดิม มองตัวเองในกระจกทีไรอยากจะหายไปทุกครั้ง ใครเปนมาแชร์กันได้นะคะทักมาคถยได้ยะคะทางนี้พร้อมคุยค่ะ🥲