เดิมที เราเป็นคนรับฟังและแนะนำการแก้ปัญหาให้เพื่อนๆอยู่เสมอ แต่มาวันนี้กลับกลายเป็นตัวเราเองที่มีปัญหาแต่ไม่อยากให้ใครต้องเครียดไปกับเรา วันที่เรารู้สึกแย่ ด้วยปัญหาหลายๆอย่างที่รุมเร้า เรียนจบ ไม่มีงานทำ เงินจะไม่มีพอใช้ สูญเสียคนที่รักในครอบครัวไป สภาวะแวดล้อมเต็มไปด้วยคำพูดที่บั่นทอนกำลังใจ อยู่ในสถานะที่ไม่สามารถออกเสียงได้ เป็นได้แค่ผู้ฟังและทำตาม ความอัดอั้น กดดันทุกอย่าง น้อยใจชีวิตตั้งแต่เด็กที่มีปมติดตัวมา มันทำให้รู้สึกเคว้ง เครียด คิดแค่ว่า จะอยู่ยังไงไหว ไม่อยากโทษตัวเอง แต่ก็อดคิดไม่ได้ ว่าที่ชีวิตห่วยแตกแบบนี้ ไม่มีใครทำอะไรเลย ทำตัวเองทั้งนั้นแหละ จะผ่านวันนี้ไปได้ยังไง พรุ่งนี้จะมีอยู่ไหม ดูทุกๆอย่างมันโหดกับชีวิตเราจัง 😶😶
ในวันที่คิดว่าโลกโหดร้ายเกินไป จะผ่านวันนี้ไปได้ยังไง?