ภูสอยดาวหน้าฝน

กระทู้สนทนา

ก่อนหน้านี้มีพี่คนนึงมาพูดถึงภูสอยดาวให้ฟังเลยมีความคิดว่ามันน่าไปลองสักครั้ง พอดีมีพี่ที่ทำงานบอกว่าจะไปภูสอยดาวก็เลยบอกว่าขอไปด้วยคน ตอนนั้นที่ขอไปไม่ได้คิดอะไรเห็นพี่คนนึงเค้าไปบ่อยมากมากจนอาจจะเป็นบ้านหลังที่สองแล้ว ไม่เคยมีความรู้เลยว่าภูสอยดาวปีนยากไหม ไกลหรือเปล่า สภาพร่างอย่างเราจะไปไหวไหม ก่อนไปพอไปหาข้อมูลมาก็คิดว่าตอนอยากไปไม่ศึกษา แต่เอาว่ะตั้งใจจะไปแล้วก็ต้องไป เราต้องไหว
ในที่สุดก็ถึงวันเดินทางไปคืนแรกเดิมทีเราตั้งใจจะไปนอนอุทยานแต่พอดีบ้านพักเต็ม พวกพี่เค้าเลยเปลี่ยนใจมานอนที่ตัวอำเภอชาติตระการก่อน เช้าจะได้ซื้อของที่ตลาดแล้วค่อยไปขึ้นภูสอยดาว
ในที่สุดเช้าของการเดินขึ้นภูแห่งแรกของเราก็มาถึง สัมภาระทั้งหมดเราจ้างลูกหาบแบกขึ้นไป เอาของติดตัวให้น้อยที่สุด ระยะทางจากป้ายบอกทางของจุดเริ่มต้นคือ 6.5 กิโลเมตร

และมีเนินวัดใจทั้งหมด 5 เนิน คือเนินส่งญาติ เนินปราบเซียน เนินป่าก่อ เนินเสือโคร่งและเนินมรณะ

เราเริ่มต้นเดินประมาณสิบโมงเช้า โชคดีมาที่วันนั้นตอนเช้ามีฝนปรอยๆทำให้ทั้งวันที่เดินของเราไม่ต้องเจอแดดที่ร้อนแรง แค่เนินแรกก็ทำเอาหมดแรง ก็เดินไปพักไปเรื่อยๆ ก็จะเจอนักท่องเที่ยวบ้าง ลูกหาบบ้างต่างก็บอกว่าสู้ สู้ข้างบนสวย
เด็ดกว่านั้นมีคนบอกว่าเนินแรกยากแล้วพี่ พอถึงเนินสุดท้ายแป้ปเดียวก็ถึง
พอเดินไปก็จะมีป้ายบอกระยะทางเป็นพักๆ ให้ช่วยมีกำลังใจในการเดินนิดนึง

พอถึงเนินสุดท้ายที่ชื่อเนินมรณะนั้นพบว่าชื่อเนินนี้ช่างเหมาะสมมาก แล้วอยากจะกลับไปหาคนที่บอกว่าเนินสุดท้ายแป้ปเดียวมาก มองดูต้นไม้ไว้หนึ่งต้นทำไมปีนป่ายไปยังไงก็ไม่ถึงสักที แต่เนินนี้ยอมรัยเลยว่าสวยจริงและเหนื่อยมาก เลยบอกกันว่าไม่มรณะเราก็จะมรณังแล้ว และโชคดีที่พอไปถึงที่เนินนี้ฟ้าเริ่มเปิดและเนินนี้วิวสวยมาก

ในที่สุดเราก็มาถึงแล้ว ด้วยึวามที่เดินไปพักไปจนพี่ที่มาด้วยกันต้องโทรมาตามเพราะมันเย็นมากแล้ว ในที่สุดประมาณหกโมงเย็นเราก็ไปถึงณ.ลานสนภูสอยดาว

ไปถึงด้วยความที่เหนื่อยมาก ก็เลยกินข้าวและนอนไม่สนใจดาวหรืออะไรทั้งนั้นเพราะคิดว่ายังไงเราต้องนอนสองคืน

วันแรก ณ.ลานสนภูสอยดาว ตอนเช้าเดินเล่นแถวที่พัก บ่ายตั้งใจว่าจะพากันไปเดินข้างหลังแต่ฝนตกอดตามระเบียบ

หลังฝนหยุดตกเราก็เลยไปเดินเล่นข้างหลังนิดหน่อย แต่ไม่ได้ไปถึงหลักกิโล

ในที่สุดเราก็ได้เห็นทางช้างเผือกแล้ว
วันลงเราทำเวลาได้ดีมากและวันนี้ก็โชคดีอีกวันที่ตอนลงฟ้าเปิด ทำให้เราได้เห็นวิวสวยๆ และขาลงเหนื่อยน้อยมากทำให้มีเวลาถ่ายรูปโน่นนึ่นั่นบ้าง ตอนขึ้นไม่ไหวจริงมือไม้สั่นไปหมดเหนื่อยจนไม่มีแรงจะหยิบกล้อง