สวัสดีคะพี่ๆเพื่อนๆชาวพันทิป ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ หนูชื่อแก้มนะคะ อายุ 15 ปี อีก 2 เดือนก็ 16 ปีแล้ว จบ ม.3 แล้วคะ เตรียมตัวเป็นนักศึกษาใหม่ของโรงเรียนใหม่55 วันนี้จะมาขอแชร์ประสบการณ์ลดน้ำหนักของแก้มเองคะ ก็ถ้าหากผิดพลาดประการใดก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ
เริ่มจากขอออกตัวก่อนว่า อ้วนคะ ง่ายๆได้ใจความ อ้วนมาตั้งแต่เด็กคะ เป็นคนโครงร่างใหญ่ ไหล่กว้าง สันหนา สารพัดความใหญ่ และแน่นอนว่ากรรมพันธุ์ส่วนนึง และอีกส่วนนึงมาจากพฤติกรรมการกินของเรา ตอนเด็กๆชอบกินมากคะ กินทุกอย่างที่ขวางหน้า บางครั้งกินจนอ้วกก็มี (จริงๆนะคะ) ปล่อยตัวเองมาเรื่อยๆคะน้ำหนักมาสุดตอนอยู่ ป.6 คือ 94 กิโล คะ ร่ายยาวมาถึงตอนนี้แล้วก็เข้าเรื่องกันเลยนะคะ
ถามว่าทำไมถึงอยากลดน้ำหนัก?
1.อ้วนคะ แน่นอนคนอ้วนมักเข้าใจกันดีว่ามันเป็นยังไง มันอึดอัด มันไม่น่ามอง มันเหนื่อยคะ!!
2.ก็อย่างที่บอกไปข้างบนว่าเหนื่อยง่ายคะ ทำอะไรแป๊บๆก็เหนื่อยใจจะขาดแล้ว
3.โดนล้อ มันเป็นปัญหาระดับชาติของคนอ้วนอย่างเราคะ!! เช้ามาล้อ เย็นมาล้อ อยากจะถามมันจริง _ึงสนุกมากใช่มะ!
แล้วก็อีกหลายๆปัญหาคะ ทั้งครอบครัว ทั้งสุขภาพ
เราโตมากับยายคะ ยายเป็นคนเลี้ยงมา แม่กับพ่อไปทำงานอยู่กรุงเทพ ยายรักเรามาก ตามใจทุกอย่าง อยากได้อะไรหามาให้หมด คือไม่คิดว่าจะมีใครทำให้เราขนาดนี้อะคะ ด้วยเหตุนี้ยิ่งโตเรายิ่งนิสัยเสียคะ!! แนะนำคุณพ่อคุณแม่เลยนะคะ ถึงแก้มจะยังเด็กแต่ก็รู้คะว่าไม่ควรตามใจเด็กมากเกินไป แก้มมีน้องคะห่างกัน 11 ปี เป็นลูกหลงก็ว่าได้ ตอนเด็กๆน่ารักน่าชัง ยิ่งโตยิ่งดื้อไม่ฟังความใครเลย เด็กสมัยก่อนกลัวพ่อกลัวแม่ แต่ทุกวันนี้ตะคอกใส่ไม่ไว้หน้า ยิ่งตามใจมันยิ่งเคยชินคะ เมื่อเด็กมันรู้ว่าทำอย่างนี้แล้วพ่อแม่ยอมและตามใจ มันจะทำจนติดนิสัย สุดท้ายก็ฝังลงไปกลายเป็นสันดานคะ!! ตอนนี้แก้มก็พยายามเชื่อฟังและทำตัวให้ดีขึ้นคะ ไม่งอแงไม่โวยวายอะไรมากเหมือนแต่ก่อน แต่ก็ยังติดนิสัยขี้งอน บางครั้งก็วีน ขี้น้อยใจบ้าง ตามประสาเด็กวัยรุ่นคะ
เอาหละพล่ามเยอะจริงเยอะจังมาแล้วก็เข้าเรื่องกันจริงๆดีกว่า
เริ่มจากแรงบันดาลใจนะคะ เราอยากดูดีคะ ไม่ได้อยากผอมเพรียวเหมือนสาวร่างเล็กเพราะรู้ว่าตัวเองโครงร่างใหญ่
และก็อยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง เพื่อตัวเอง ไม่ได้เปลี่ยนเพื่อใคร
ก่อนเราจะลดต้องหาแรงบันดานใจคะถึงจะมีแรงลด พันทิปก็เป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจของหนูคะ ได้ความรู้หลายอย่างเกี่ยวกับสุขภาพ
....
..
.
การลดเริ่มแรก คือการหาข้อมูลคะ เราก็หาในพันทิปเนี่ยแหละคะ ได้ข้อมูลจากผู้รู้หลายท่านมากเลยคะ
การลดน้ำหนักที่จะได้ผลและยั่งยืนต้อง ออกกำลังกาย+ควบคุมอาหาร ควบคุมแน่นอนว่าไม่ได้อดคะ หนูไม่อด ไม่อดเล๊ยยย
เรื่องอาหารก่อนนะคะ มื้อเช้าสำคัญมากๆๆๆๆๆๆๆ หนูทานพวกขนมปังโอวีทกับนมคะ ไขมัน0% บางทีเบื่อๆสลับเป็นกล้วยหอมก็มีคะ (ขอบอกหาซื้อยากมาและแพงมาก บ้านหนูปลูกกล้วยน้ำว้าคะ ออกลูกทีกินได้ทั้งหมู่บ้าน สบายยย)
มื้อกลางวัน สุกี้น้ำ อย่างเดียวจริงๆตลอดการลดน้ำหนัก
มื้อเย็น ผลไม้คะ ฝรั่ง ชมพู่ ส้ม บลาๆผลไม้น้ำตาลต่ำ บางวันเบื่อก็กินข้าวโพดคะ
ตอนแรกๆทรมาน เชี่ยๆ!! เคยกินไม่หยุดปากแต่ต้องมาปรับมาเปลี่ยนมาลดมาควบคุม อยากจะล้มเลิกซะให้ได้!
การออกกำลังกาย คลิปตามอากู๋ยูทูปมี ฟรีด้วยคะ จัดไป ตอนแรกก็กะจะออกซักชั่วโมงแต่เอาเข้าจริงๆ 10 นาทียังยากเลย แต่ก็ต้องทนคะ ออกกำลังกายเช้าเย็นคะ 10 นาที ทรมานคอดดดด!! มันปวดตัวมันระบมไปทั่วเลย เข้าใจมั้ยคะคนไม่เคยออกกำลังกายต้องมาฝืนร่างกายตัวเอง ก็อย่างว่าคะ ทนกับทนเท่านั้น (ตอนแรกว่าจะเลือกวิ่งนะคะ พอเอาเข้าจริงๆแม่ม ไม่ถึง3 นาทีด้วยซ้ำแทบจะล้มพับลงกลางถนน!!)
ทนทำมาจนเปิดเทอมคะ (เริ่มลดตอนม ม.2 เทอม 1คะ) เราใช้เวลาทั้งหมด 26 วันในการลดช่วงแรก น้ำหนักหายไป 6 กิโล ดีใจมากกกกก กระโปรงชุดนักเรียนถอยใหม่ยกเซ็ท รู้สึกตัวเบา มีแรงมากขึ้นไม่เหนื่อยง่ายแล้ววว แต่ก็ยังไม่พอคะ เปิดเทอมก็ยังลดอยู่ ปรับเรื่องอาหารนิดหน่อยเพราะต้องใช้พลังงานเยอะกว่าตอนอยู่ที่บ้าน
มื้อเช้าก็ แซนวิสทูน่าคะกับนม หรือไม่ก็ มูสลี้ กับผลไม้นานาชนิด
มื้อเที่ยง ยังเป็นสุกี้อยู่คะ
มื้อเย็น แบนนนนนนนเลยคะ
ส่วนเรื่องการออกกำลังกายก็ยังตามคลิปเหมือนเดิมคะ อ้อ!! อยากบอกว่าการออกกำลังกายมันดีมากๆคะ ยิ่งออกเยอะยิ่งแข็งแรง เมื่อก่อนเต้นได้ไม่ถึง 10 นาที ตอนนี้ 1 ชั่วโมงก็ไหวคะ แต่ช่วงหลังเริ่มเบื่อแล้วมีแต่คลิปเดิมๆ เลยเปลี่ยนมาเล่นบาสแทนคะ สนุกสุดมันส์มาก!
จบม.2 ด้วยน้ำหนัก 70-73 กิโลไม่เกินนี้ คะ
พอตอนขึ้น ม.3 ก็เริ่มได้ทำกิจกรรมเยอะขึ้น เล่นกีฬามากขึ้น เรื่องอาหารก็คุมบ้างไม่คุมบ้าง (แอบตามใจปาก) แต่เรื่องน้ำอัดลมคือเมื่อก่อนแบนเลย ไม่ชอบอยู่แล้วเลยไม่ใช่ปัญหาคะ จนถึงตอนนี้ก็ 65-67 ไม่เกินนี้คะ ก็ยังเยอะอยู่นะ กะว่าจะหาเวลาลดอีก เล็งๆไว้ว่าจะไปต่อยมวยยยยย แต่คงไม่ใช่เร็วๆนี้ เพราะต้องเก็บตังค์ก่อน555
ก็สุดท้ายนี้นะคะก็ไม่มีอะไรจะบอกหรอก นอกจากขอเป็นอีก1กำลังใจให้คนที่กำลังลดน้ำหนักนะคะ อยากบอกว่ามันดีจริงๆ แต่ขอแนะนำนิดนึงนะคะว่าเรื่องอาหารการกินสำคัญมากๆ เรากินน้อยและกินไม่ถึงตามที่ร่างกายต้องการผลตามมาคือ หน้ามืด และ วูบบ่อยคะ เพราะทานน้อย ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้ว ขอให้อย่าพึ่งท้อนะคะ ถ้าเราท้อก็พักคะ แต่ห้ามคิดจะล้มเลิกหรือหยุดนะคะ นึกถึงวันแรกที่เราตั้งใจจะทำ และนึกถึงผลของมันที่จะตามมา ตอนนี้มันอาจจะทรมานขมขื่นฝืนทน แต่ถ้าทำได้รสชาติความสำเร็จมันจะหอมหวานมากๆเลยคะ
ความพยายามมาพร้อมความตอบแทนที่คุ้มค่าเสมอนะคะ
ลดน้ำหนักจาก 94 กิโล เหลือ 65 กิโล
เริ่มจากขอออกตัวก่อนว่า อ้วนคะ ง่ายๆได้ใจความ อ้วนมาตั้งแต่เด็กคะ เป็นคนโครงร่างใหญ่ ไหล่กว้าง สันหนา สารพัดความใหญ่ และแน่นอนว่ากรรมพันธุ์ส่วนนึง และอีกส่วนนึงมาจากพฤติกรรมการกินของเรา ตอนเด็กๆชอบกินมากคะ กินทุกอย่างที่ขวางหน้า บางครั้งกินจนอ้วกก็มี (จริงๆนะคะ) ปล่อยตัวเองมาเรื่อยๆคะน้ำหนักมาสุดตอนอยู่ ป.6 คือ 94 กิโล คะ ร่ายยาวมาถึงตอนนี้แล้วก็เข้าเรื่องกันเลยนะคะ
ถามว่าทำไมถึงอยากลดน้ำหนัก?
1.อ้วนคะ แน่นอนคนอ้วนมักเข้าใจกันดีว่ามันเป็นยังไง มันอึดอัด มันไม่น่ามอง มันเหนื่อยคะ!!
2.ก็อย่างที่บอกไปข้างบนว่าเหนื่อยง่ายคะ ทำอะไรแป๊บๆก็เหนื่อยใจจะขาดแล้ว
3.โดนล้อ มันเป็นปัญหาระดับชาติของคนอ้วนอย่างเราคะ!! เช้ามาล้อ เย็นมาล้อ อยากจะถามมันจริง _ึงสนุกมากใช่มะ!
แล้วก็อีกหลายๆปัญหาคะ ทั้งครอบครัว ทั้งสุขภาพ
เราโตมากับยายคะ ยายเป็นคนเลี้ยงมา แม่กับพ่อไปทำงานอยู่กรุงเทพ ยายรักเรามาก ตามใจทุกอย่าง อยากได้อะไรหามาให้หมด คือไม่คิดว่าจะมีใครทำให้เราขนาดนี้อะคะ ด้วยเหตุนี้ยิ่งโตเรายิ่งนิสัยเสียคะ!! แนะนำคุณพ่อคุณแม่เลยนะคะ ถึงแก้มจะยังเด็กแต่ก็รู้คะว่าไม่ควรตามใจเด็กมากเกินไป แก้มมีน้องคะห่างกัน 11 ปี เป็นลูกหลงก็ว่าได้ ตอนเด็กๆน่ารักน่าชัง ยิ่งโตยิ่งดื้อไม่ฟังความใครเลย เด็กสมัยก่อนกลัวพ่อกลัวแม่ แต่ทุกวันนี้ตะคอกใส่ไม่ไว้หน้า ยิ่งตามใจมันยิ่งเคยชินคะ เมื่อเด็กมันรู้ว่าทำอย่างนี้แล้วพ่อแม่ยอมและตามใจ มันจะทำจนติดนิสัย สุดท้ายก็ฝังลงไปกลายเป็นสันดานคะ!! ตอนนี้แก้มก็พยายามเชื่อฟังและทำตัวให้ดีขึ้นคะ ไม่งอแงไม่โวยวายอะไรมากเหมือนแต่ก่อน แต่ก็ยังติดนิสัยขี้งอน บางครั้งก็วีน ขี้น้อยใจบ้าง ตามประสาเด็กวัยรุ่นคะ
เอาหละพล่ามเยอะจริงเยอะจังมาแล้วก็เข้าเรื่องกันจริงๆดีกว่า
เริ่มจากแรงบันดาลใจนะคะ เราอยากดูดีคะ ไม่ได้อยากผอมเพรียวเหมือนสาวร่างเล็กเพราะรู้ว่าตัวเองโครงร่างใหญ่
และก็อยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง เพื่อตัวเอง ไม่ได้เปลี่ยนเพื่อใคร
ก่อนเราจะลดต้องหาแรงบันดานใจคะถึงจะมีแรงลด พันทิปก็เป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจของหนูคะ ได้ความรู้หลายอย่างเกี่ยวกับสุขภาพ
....
..
.
การลดเริ่มแรก คือการหาข้อมูลคะ เราก็หาในพันทิปเนี่ยแหละคะ ได้ข้อมูลจากผู้รู้หลายท่านมากเลยคะ
การลดน้ำหนักที่จะได้ผลและยั่งยืนต้อง ออกกำลังกาย+ควบคุมอาหาร ควบคุมแน่นอนว่าไม่ได้อดคะ หนูไม่อด ไม่อดเล๊ยยย
เรื่องอาหารก่อนนะคะ มื้อเช้าสำคัญมากๆๆๆๆๆๆๆ หนูทานพวกขนมปังโอวีทกับนมคะ ไขมัน0% บางทีเบื่อๆสลับเป็นกล้วยหอมก็มีคะ (ขอบอกหาซื้อยากมาและแพงมาก บ้านหนูปลูกกล้วยน้ำว้าคะ ออกลูกทีกินได้ทั้งหมู่บ้าน สบายยย)
มื้อกลางวัน สุกี้น้ำ อย่างเดียวจริงๆตลอดการลดน้ำหนัก
มื้อเย็น ผลไม้คะ ฝรั่ง ชมพู่ ส้ม บลาๆผลไม้น้ำตาลต่ำ บางวันเบื่อก็กินข้าวโพดคะ
ตอนแรกๆทรมาน เชี่ยๆ!! เคยกินไม่หยุดปากแต่ต้องมาปรับมาเปลี่ยนมาลดมาควบคุม อยากจะล้มเลิกซะให้ได้!
การออกกำลังกาย คลิปตามอากู๋ยูทูปมี ฟรีด้วยคะ จัดไป ตอนแรกก็กะจะออกซักชั่วโมงแต่เอาเข้าจริงๆ 10 นาทียังยากเลย แต่ก็ต้องทนคะ ออกกำลังกายเช้าเย็นคะ 10 นาที ทรมานคอดดดด!! มันปวดตัวมันระบมไปทั่วเลย เข้าใจมั้ยคะคนไม่เคยออกกำลังกายต้องมาฝืนร่างกายตัวเอง ก็อย่างว่าคะ ทนกับทนเท่านั้น (ตอนแรกว่าจะเลือกวิ่งนะคะ พอเอาเข้าจริงๆแม่ม ไม่ถึง3 นาทีด้วยซ้ำแทบจะล้มพับลงกลางถนน!!)
ทนทำมาจนเปิดเทอมคะ (เริ่มลดตอนม ม.2 เทอม 1คะ) เราใช้เวลาทั้งหมด 26 วันในการลดช่วงแรก น้ำหนักหายไป 6 กิโล ดีใจมากกกกก กระโปรงชุดนักเรียนถอยใหม่ยกเซ็ท รู้สึกตัวเบา มีแรงมากขึ้นไม่เหนื่อยง่ายแล้ววว แต่ก็ยังไม่พอคะ เปิดเทอมก็ยังลดอยู่ ปรับเรื่องอาหารนิดหน่อยเพราะต้องใช้พลังงานเยอะกว่าตอนอยู่ที่บ้าน
มื้อเช้าก็ แซนวิสทูน่าคะกับนม หรือไม่ก็ มูสลี้ กับผลไม้นานาชนิด
มื้อเที่ยง ยังเป็นสุกี้อยู่คะ
มื้อเย็น แบนนนนนนนเลยคะ
ส่วนเรื่องการออกกำลังกายก็ยังตามคลิปเหมือนเดิมคะ อ้อ!! อยากบอกว่าการออกกำลังกายมันดีมากๆคะ ยิ่งออกเยอะยิ่งแข็งแรง เมื่อก่อนเต้นได้ไม่ถึง 10 นาที ตอนนี้ 1 ชั่วโมงก็ไหวคะ แต่ช่วงหลังเริ่มเบื่อแล้วมีแต่คลิปเดิมๆ เลยเปลี่ยนมาเล่นบาสแทนคะ สนุกสุดมันส์มาก!
จบม.2 ด้วยน้ำหนัก 70-73 กิโลไม่เกินนี้ คะ
พอตอนขึ้น ม.3 ก็เริ่มได้ทำกิจกรรมเยอะขึ้น เล่นกีฬามากขึ้น เรื่องอาหารก็คุมบ้างไม่คุมบ้าง (แอบตามใจปาก) แต่เรื่องน้ำอัดลมคือเมื่อก่อนแบนเลย ไม่ชอบอยู่แล้วเลยไม่ใช่ปัญหาคะ จนถึงตอนนี้ก็ 65-67 ไม่เกินนี้คะ ก็ยังเยอะอยู่นะ กะว่าจะหาเวลาลดอีก เล็งๆไว้ว่าจะไปต่อยมวยยยยย แต่คงไม่ใช่เร็วๆนี้ เพราะต้องเก็บตังค์ก่อน555
ก็สุดท้ายนี้นะคะก็ไม่มีอะไรจะบอกหรอก นอกจากขอเป็นอีก1กำลังใจให้คนที่กำลังลดน้ำหนักนะคะ อยากบอกว่ามันดีจริงๆ แต่ขอแนะนำนิดนึงนะคะว่าเรื่องอาหารการกินสำคัญมากๆ เรากินน้อยและกินไม่ถึงตามที่ร่างกายต้องการผลตามมาคือ หน้ามืด และ วูบบ่อยคะ เพราะทานน้อย ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้ว ขอให้อย่าพึ่งท้อนะคะ ถ้าเราท้อก็พักคะ แต่ห้ามคิดจะล้มเลิกหรือหยุดนะคะ นึกถึงวันแรกที่เราตั้งใจจะทำ และนึกถึงผลของมันที่จะตามมา ตอนนี้มันอาจจะทรมานขมขื่นฝืนทน แต่ถ้าทำได้รสชาติความสำเร็จมันจะหอมหวานมากๆเลยคะ
ความพยายามมาพร้อมความตอบแทนที่คุ้มค่าเสมอนะคะ