ห้องนี้น่าจะมีแม่และลูกหลายคน เราขอคำแนะนำเพื่อเตือนสติตัวเราเองค่ะ
ขอเล่าความเป็นมาเผื่อช่วยวิเคราะห์เพิ่มเติมค่ะ
พ่อเราเปิดโรงงานเล็กๆ และแม่ก็ทำงานที่โรงงาน โรงงานเปิดมากว่า 30 ปีแล้วค่ะ (โรงงานมีแต่พ่อแม่และคนงาน)
พ่อจะดูเรื่อง production และติดต่อลูกค้า ส่วนแม่จะดูเรื่องคนงานเป็นหลัก และนำเงินเข้าธนาคาร หรือลงทุนกองทุนค่ะ
คือเรื่องเงินพ่อให้แม่จัดการค่ะ
ตอนนี้พ่อแม่อายุ 67 ปีแล้วค่ะ เป็นคนเชื้อสายจีน ลูกๆ 4 คนมีงานประจำที่ดีทำ
และเงินที่พ่อแม่หาได้ก็ถือว่าสามารถพักผ่อนได้อย่างสบายมาก
เราและพี่น้องขอให้พ่อแม่หยุดทำงาน ซึ่งพ่ออยากเกษียรมากแต่แม่ไม่ยอม
ตอนนี้เราลาออกจากงานเพื่อมารับช่วงงานที่โรงงานค่ะ เพราะเรากับพี่น้องคิดว่าพ่อแม่อาจเป็นห่วงงาน
น่าจะมีคนมารับช่วงแทน เค้าจะได้หยุดทำงาน
เรื่องที่ยากที่สุดของครอบครัวเรา คือ
แม่เป็นคนที่เชื่อมั่นในความคิดตนเองสูงมากค่ะ ไม่เคยยอมรับผิด สิ่งที่แม่คิดต้องถูกเสมอ
พ่อเรามีปัญหากับนิสัยแบบนี้ของแม่มากค่ะ จะตัดสินใจทำอะไรแม่เป็นขัดไปทุกเรื่อง
อย่างน้อยขอให้ขัดไว้ก่อน แล้วค่อยมาแอบทำตามทีหลัง ไม่ยอมรับสิ่งที่พ่อเราทำเลย
หลายครั้งที่แย่มากๆคือ ไปด่าพ่อเราให้คนงานฟัง ด่าต่อหน้าพ่อเราเลยนะ เรากับพ่อจ้องหน้ากันแล้วก็สายหัว
อ่านถึงตรงนี้บางคนอาจเกิดคำถามว่าพ่อเราเคยมีพฤติกรรมอะไรให้แม่ไม่ไว้ใจมั๊ย
เราตอบเลย ตอนนี้เราก็อายุเลขสามแล้ว เราไม่เคยเห็นเลยนะ
พ่อเราเป็นคนใจเย็น ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เคยไปค้างแรมที่ไหน
เรียกว่าเป็นสามีที่อยู่ในกรอบมากๆคนนึง
ถ้าจะไปเที่ยว พ่อก็ไปกับเรานี่แหละ ไม่เคยไปเอง
แต่พ่อเรามีเพื่อนนะ เป็นเพื่อนโต๊ะน้ำชาตามภาษาคนออกกำลังกาย ซึ่งเจอกันทุกวันอาทิตย์ตอนเช้าเท่านั้น
มีครั้งนึงพ่อจะขอแม่ไปเที่ยวกับแกงค์นี้ แม่ไม่ยอมให้ไป กลัวพ่อไปมีเมียน้อย
แต่วิธีที่แม่ไม่ให้ แม่เลือกที่จะด่าพ่อแทนที่จะพูดกับพ่อดีๆ ด่าโดยใช้คำพูดหยาบๆ เรารับไม่ได้เลยค่ะ
ที่แม่คิดแบบนี้ เป็นเพราะแม่ไปได้ยินมาว่าเพื่อนในแกงค์น้ำชาพ่อมีคนนึงมีเมียน้อยค่ะ
เราเคยแนะนำให้แม่ไปรู้จักกับคนที่โต๊ะน้ำชาด้วย ไปกับพ่อเลย แม่ก็ไม่เอาอคติกับแกงค์นี้ (ก่อนจะรู้เรื่องเมียน้อยอีกนะ)เราก็ไม่รู้ทำไง
เราบอกพ่อให้พาแม่ไป พ่อชวนแม่ก็ไม่ไป ยืนยันเด็ดเดี่ยวว่าไม่ไป
ส่วนเรื่องที่เรามีปัญหาที่สุดคือ การพูดคำหยาบของแม่ค่ะ
แม่พูดหยาบมากค่ะ ยิ่งเวลาไม่พอใจหรือรู้สึกว่าสู้ไม่ได้นะ แม่ด่าแรงมากค่ะ
เรามีหลานอายุ 5 ขวบที่อยู่บ้านเรา รอพ่อแม่มารับตอนดึก
หลานเราเคยว่าแม่เราว่าทำไมอาม่าพูดคำหยาบ ไม่ดีนะ
แม่เรากลับเอาไปเล่าเป็นเรื่องตลกให้ญาติๆฟัง ว่าหลานว่าแบบนี้
ตอนนี้พี่น้องเราทุกคนไม่มีใครอยู่บ้านแล้ว แยกย้ายกันออกไปหมดเลย เหลือเราคนเดียว
จะเจอกันอาทิตย์ละครั้งทานข้าวเย็นกับครอบครัว
บางครั้งพี่น้องกลับบ้านมาตอนแม่อารมณ์ไม่ดี แม่ก็ว่าพี่น้องเราด้วย
เราบอกแม่ว่าทำไมลูกๆนานๆกลับมาที ไม่พูดจาดีๆใส่กัน
แม่ก็มาว่าเรากลับ เราก็เซรง
ทุกวันนี้แม่ไม่ได้ทำงานหนักอะไรมาก แม่เราติด cd มาก
หนังจีน โดยเฉพาะเรื่องเครียดๆ เรื่องต่อสู้กัน โดยเอาหนังพวกนี้มาจากป้า
ติดมาก กินข้าวยังต้องยกมากินหน้าทีวีเลย
พ่อจะขอเปิดดูรายการทีวีบ้าง ก็ว่าพ่อเราด้วย พอพ่อบอกว่าแม่นั่งดูทั้งวันแล้ว แม่ยิ่งโกรธ
แม่เราไม่ชอบนั่ง/นอนดู cd อย่างเดียวเฉยๆนะ ทุกครั้งต้องกางโต๊ะนั่งทำงานไปด้วย
บางทีก็ขอเปิดสมุดค้างไว้ แต่ไม่ได้ทำอะไรก็ยังดี (เรารู้สึกว่าตัวเองอคติกับแม่อ่ะ)
เราอยากสร้างบรรยากาศที่ดีเวลาอยู่กันทั้งครอบครัว
อยากให้แม่รับฟังความคิดเห็นคนอื่นบ้าง
พยายามเอาใจแม่ แต่บางทีเราก็ทนไม่ไหว โดยเฉพาะอารมณ์ไม่พอใจแล้วแม่ด่าหยาบๆ เรารู้สึกว่าทนไม่ไหวเลยจริงๆ
เรารู้ว่าแม่เราปากร้ายแบบนี้ แต่แม่เราก็รักลูกทุกคน
เวลาจะซื้ออะไรต้องถามใครเอาบ้าง สั่งขนมก็สั่งเผื่อลูกๆ
แต่เรากลัวว่าถ้าอยู่แบบนี้โดยไม่ทำอะไร จะทำให้ทุกคนไม่มีความสุข
โดยเฉพาะพ่อเรา บ่นกับเราเรื่องแม่บ่อยมาก ความใจเย็นของพ่อมีขีดจำกัด
บางครั้งพ่อก็ว่าแม่กลับเลย พ่อบอกว่าทนไม่ไหวแล้ว เราก็ไม่รู้จะพูดยังไง
แม่เราก็คงไม่ได้มีความสุขกับอารมณ์ของตัวเองด้วยค่ะ
เคยชวนเข้าวัด ออกกำลังกาย แม่ก็อ้างโน่นอ้างนี่ ไม่ไป
พอไปก็บ่นจนต้องกลับบ้าน
เราไม่รู้ทำยังไงดี เลยอยากขอคำแนะนำจากทุกท่านค่ะ
ทำอย่างไรเวลาไม่ชอบคำพูดและความคิดของแม่ตัวเองคะ?
ขอเล่าความเป็นมาเผื่อช่วยวิเคราะห์เพิ่มเติมค่ะ
พ่อเราเปิดโรงงานเล็กๆ และแม่ก็ทำงานที่โรงงาน โรงงานเปิดมากว่า 30 ปีแล้วค่ะ (โรงงานมีแต่พ่อแม่และคนงาน)
พ่อจะดูเรื่อง production และติดต่อลูกค้า ส่วนแม่จะดูเรื่องคนงานเป็นหลัก และนำเงินเข้าธนาคาร หรือลงทุนกองทุนค่ะ
คือเรื่องเงินพ่อให้แม่จัดการค่ะ
ตอนนี้พ่อแม่อายุ 67 ปีแล้วค่ะ เป็นคนเชื้อสายจีน ลูกๆ 4 คนมีงานประจำที่ดีทำ
และเงินที่พ่อแม่หาได้ก็ถือว่าสามารถพักผ่อนได้อย่างสบายมาก
เราและพี่น้องขอให้พ่อแม่หยุดทำงาน ซึ่งพ่ออยากเกษียรมากแต่แม่ไม่ยอม
ตอนนี้เราลาออกจากงานเพื่อมารับช่วงงานที่โรงงานค่ะ เพราะเรากับพี่น้องคิดว่าพ่อแม่อาจเป็นห่วงงาน
น่าจะมีคนมารับช่วงแทน เค้าจะได้หยุดทำงาน
เรื่องที่ยากที่สุดของครอบครัวเรา คือ
แม่เป็นคนที่เชื่อมั่นในความคิดตนเองสูงมากค่ะ ไม่เคยยอมรับผิด สิ่งที่แม่คิดต้องถูกเสมอ
พ่อเรามีปัญหากับนิสัยแบบนี้ของแม่มากค่ะ จะตัดสินใจทำอะไรแม่เป็นขัดไปทุกเรื่อง
อย่างน้อยขอให้ขัดไว้ก่อน แล้วค่อยมาแอบทำตามทีหลัง ไม่ยอมรับสิ่งที่พ่อเราทำเลย
หลายครั้งที่แย่มากๆคือ ไปด่าพ่อเราให้คนงานฟัง ด่าต่อหน้าพ่อเราเลยนะ เรากับพ่อจ้องหน้ากันแล้วก็สายหัว
อ่านถึงตรงนี้บางคนอาจเกิดคำถามว่าพ่อเราเคยมีพฤติกรรมอะไรให้แม่ไม่ไว้ใจมั๊ย
เราตอบเลย ตอนนี้เราก็อายุเลขสามแล้ว เราไม่เคยเห็นเลยนะ
พ่อเราเป็นคนใจเย็น ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เคยไปค้างแรมที่ไหน
เรียกว่าเป็นสามีที่อยู่ในกรอบมากๆคนนึง
ถ้าจะไปเที่ยว พ่อก็ไปกับเรานี่แหละ ไม่เคยไปเอง
แต่พ่อเรามีเพื่อนนะ เป็นเพื่อนโต๊ะน้ำชาตามภาษาคนออกกำลังกาย ซึ่งเจอกันทุกวันอาทิตย์ตอนเช้าเท่านั้น
มีครั้งนึงพ่อจะขอแม่ไปเที่ยวกับแกงค์นี้ แม่ไม่ยอมให้ไป กลัวพ่อไปมีเมียน้อย
แต่วิธีที่แม่ไม่ให้ แม่เลือกที่จะด่าพ่อแทนที่จะพูดกับพ่อดีๆ ด่าโดยใช้คำพูดหยาบๆ เรารับไม่ได้เลยค่ะ
ที่แม่คิดแบบนี้ เป็นเพราะแม่ไปได้ยินมาว่าเพื่อนในแกงค์น้ำชาพ่อมีคนนึงมีเมียน้อยค่ะ
เราเคยแนะนำให้แม่ไปรู้จักกับคนที่โต๊ะน้ำชาด้วย ไปกับพ่อเลย แม่ก็ไม่เอาอคติกับแกงค์นี้ (ก่อนจะรู้เรื่องเมียน้อยอีกนะ)เราก็ไม่รู้ทำไง
เราบอกพ่อให้พาแม่ไป พ่อชวนแม่ก็ไม่ไป ยืนยันเด็ดเดี่ยวว่าไม่ไป
ส่วนเรื่องที่เรามีปัญหาที่สุดคือ การพูดคำหยาบของแม่ค่ะ
แม่พูดหยาบมากค่ะ ยิ่งเวลาไม่พอใจหรือรู้สึกว่าสู้ไม่ได้นะ แม่ด่าแรงมากค่ะ
เรามีหลานอายุ 5 ขวบที่อยู่บ้านเรา รอพ่อแม่มารับตอนดึก
หลานเราเคยว่าแม่เราว่าทำไมอาม่าพูดคำหยาบ ไม่ดีนะ
แม่เรากลับเอาไปเล่าเป็นเรื่องตลกให้ญาติๆฟัง ว่าหลานว่าแบบนี้
ตอนนี้พี่น้องเราทุกคนไม่มีใครอยู่บ้านแล้ว แยกย้ายกันออกไปหมดเลย เหลือเราคนเดียว
จะเจอกันอาทิตย์ละครั้งทานข้าวเย็นกับครอบครัว
บางครั้งพี่น้องกลับบ้านมาตอนแม่อารมณ์ไม่ดี แม่ก็ว่าพี่น้องเราด้วย
เราบอกแม่ว่าทำไมลูกๆนานๆกลับมาที ไม่พูดจาดีๆใส่กัน
แม่ก็มาว่าเรากลับ เราก็เซรง
ทุกวันนี้แม่ไม่ได้ทำงานหนักอะไรมาก แม่เราติด cd มาก
หนังจีน โดยเฉพาะเรื่องเครียดๆ เรื่องต่อสู้กัน โดยเอาหนังพวกนี้มาจากป้า
ติดมาก กินข้าวยังต้องยกมากินหน้าทีวีเลย
พ่อจะขอเปิดดูรายการทีวีบ้าง ก็ว่าพ่อเราด้วย พอพ่อบอกว่าแม่นั่งดูทั้งวันแล้ว แม่ยิ่งโกรธ
แม่เราไม่ชอบนั่ง/นอนดู cd อย่างเดียวเฉยๆนะ ทุกครั้งต้องกางโต๊ะนั่งทำงานไปด้วย
บางทีก็ขอเปิดสมุดค้างไว้ แต่ไม่ได้ทำอะไรก็ยังดี (เรารู้สึกว่าตัวเองอคติกับแม่อ่ะ)
เราอยากสร้างบรรยากาศที่ดีเวลาอยู่กันทั้งครอบครัว
อยากให้แม่รับฟังความคิดเห็นคนอื่นบ้าง
พยายามเอาใจแม่ แต่บางทีเราก็ทนไม่ไหว โดยเฉพาะอารมณ์ไม่พอใจแล้วแม่ด่าหยาบๆ เรารู้สึกว่าทนไม่ไหวเลยจริงๆ
เรารู้ว่าแม่เราปากร้ายแบบนี้ แต่แม่เราก็รักลูกทุกคน
เวลาจะซื้ออะไรต้องถามใครเอาบ้าง สั่งขนมก็สั่งเผื่อลูกๆ
แต่เรากลัวว่าถ้าอยู่แบบนี้โดยไม่ทำอะไร จะทำให้ทุกคนไม่มีความสุข
โดยเฉพาะพ่อเรา บ่นกับเราเรื่องแม่บ่อยมาก ความใจเย็นของพ่อมีขีดจำกัด
บางครั้งพ่อก็ว่าแม่กลับเลย พ่อบอกว่าทนไม่ไหวแล้ว เราก็ไม่รู้จะพูดยังไง
แม่เราก็คงไม่ได้มีความสุขกับอารมณ์ของตัวเองด้วยค่ะ
เคยชวนเข้าวัด ออกกำลังกาย แม่ก็อ้างโน่นอ้างนี่ ไม่ไป
พอไปก็บ่นจนต้องกลับบ้าน
เราไม่รู้ทำยังไงดี เลยอยากขอคำแนะนำจากทุกท่านค่ะ