เราเป็นคนใต้(หาดใหญ่)เราออกตระเวนเที่ยวทริปทางใต้ คนใต้ทำอาหารรสหวาน กันเป็นเรื่องปกติตั้งแต่ตอนไหน...

เราออกทริปเที่ยวคงไม่ได้ทำอาหารกินเองอยู่แล้ว เราซื้อเขากินอาหารหวานไม่ว่าข้าวราดแกงข้าวผัดหรือแม้กระทั่งก๋วยเตี๋ยว ส้มตำ ตัมแซ่บ บางครั้งเราพูดหนักคอไว้แล้วว่าขอไม่หวานไม่เค็มไม่แน่ว่าหวานจากน้ำซุปน้ำสต๊อกหรือหวานจากน้ำพริกเผา

เรางงมากว่าตอนนี้ไม่ว่ามาเที่ยวจังหวัดไหนทางภาคใต้เราเจอแต่ร้านที่ขายหวานหมดเลยแม้กระทั่งน้ำชงบางครั้งออกปากบอกไม่ทันก็ต้องกินเพราะไม่รู้จะทำอย่างไรในเมื่อเขาทำไปแล้วจนเราตกใจว่าหวานมากขนาดนั้นเลยแม้กระทั่งส้มตำก็ทำหวานเขาตักน้ำตาลปี๊บก็บอกคนที่นี่กินประมาณนี้เป็นเรื่องปกติ
ซึ่งสำหรับเราเรามองว่าหวานมากเราเป็นคนที่กินอาหารเน้นเปรี้ยวเน้นเผ็ดแต่ไม่ชอบหวานไม่ชอบเค็มคำว่าไม่ชอบหวานไม่ชอบเค็มหมายถึงหวานเค็มได้พอปะแล่มให้ออกรสชาตินิดหน่อยแต่ไม่ใช่หวานมากจนกลบรสชาติอาหารจานหลักไปหมดเลย

ส่วนตัวถ้าอยู่หาดใหญ่เราจะบอกเขาได้ตลอดเพราะเป็นเจ้าประจำกันแต่พอมาต่างจังหวัดบางทีมัวแต่ชวนคุยจนลืมบอกสุดท้ายเขาทำเสร็จแล้วจะปฏิเสธก็กระไรอยู่ก็ต้องปล่อยเลยตามเลยน้ำชงก็เหมือนกันขนาดบางครั้งบอกไม่หวานมากสำหรับเรายังรู้สึกว่าหวานมากจนกลบวัตถุดิบของชาหรือตัวกาแฟไปเลย

มีคนใต้อยู่ด้วยกันแบบเราหรือคนที่เคยมาเที่ยวทางใต้รู้สึกแบบเดียวกันกับเราไหม
หรือคนภาคอื่นๆของประเทศไทยเรากินหวานกันมากๆเป็นเรื่องปกติหรือเปล่า

อย่าว่าแต่อาหารคาวหรือน้ำชงเลยขนาดขนมหวานถ้าหวานมากๆเรายังไม่กินเลย