แต่งนิยายโค้กศาสตร์ตอนที่ 12 จิตไม่ปรุงแต่ง

โค้กศาสตร์สามารถแสดงวาจาให้ร้ายกับคนอื่นได้ เหมือนกับที่สังคมโซเชียลชอบทำกัน แต่สิ่งที่ต่างกันก็คือโค้กศาสตร์ไม่จำเป็นต้องพูดจาให้ตัวเองดูดี ไม่จำเป็นต้องหาแสงจากใคร ไม่จำเป็นต้องมีมารยาท และไม่จำเป็นต้องคาดหวังความสมบูรณ์แบบ เพราะโค้กศาสตร์สถาปนาขึ้นมาเองได้ซะอย่าง 😈 นอกจากนี้โค้กศาสตร์ก็ต้องขอยอมรับอย่างภาคภูมิใจ ว่าโค้กศาสตร์นั้นเป็นอะไรที่เฮี่ยยิ่งกว่านักโทษข่มขืนเด็ก ซึ่งนรกโลกันตร์ก็ยังต้องสั่นคลอน ❌ สั่นหัวอย่างเอือมระอา ✅ เมื่อได้รู้จักกับโค้กศาสตร์ตลาดล่าง ❌ ตลาดบน ❌ ตลาดกลาง ❌ ตลาดเฮี่ยไรก็ได้โตแล้วไอ้สัส ✅

😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈

สิงห์ : คุณโค้กครับ มีคนหาว่าพวกเราเบียว กำจัดมันทิ้งเลยดีไหมครับ

โค้ก : เบียวแล้วมันจะทำไม อ่อนไหวนักเหรอคุณสิงห์

สิงห์ : โอเคงั้นไม่กำจัดก็ได้

โค้ก : จงกำจัดมันซะ

สิงห์ : อ้าวคุณโค้กอ่อนไหวซะเองหรอกเหรอครับเนี่ย

โค้ก : ใช่

สิงห์ : งั้นภาพพจน์ของโค้กศาสตร์ก็เสียหมดเลยสิ

โค้ก : คุณไม่ต้องมาคิดแทนผมที่เป็นผู้ก่อตั้งศาสตร์นี้ ผมบอกแล้วไงว่านิยายตอนนี้คือจิตไม่ปรุงแต่ง ถ้าอ่อนไหวก็แค่ยอมรับว่าอ่อนไหว แล้วก็จงเยียวยาด้วยการกำจัดคนที่ไม่ถูกใจเรา คุณรู้ใช่ไหมว่าโค้กศาสตร์ไม่สนความถูกต้องอีกต่อไปแล้ว

สิงห์ : คุณคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะดูเท่เหรอครับ อยากแตกต่างว่าซั่น

โค้ก : ใช่

สิงห์ : ถ้าจิตไม่ปรุงแต่งอย่างที่คุณว่า ผมก็เข้าใจได้แหละนะว่าทำไมถึงมีคนหาว่าพวกเราเบียว

โค้ก : คุณอยากตายเหรอคุณสิงห์

สิงห์ : อยากหรือไม่อยากเป็นเรื่องของผม แต่ถ้าผมกับคุณสลับตัวกัน ผมไม่จำเป็นต้องถามคุณด้วยซ้ำ 😈

โค้ก : มันต้องอย่างงี้สิ 👍👹 ใจเด็ดสมกับเป็นสมาชิกโค้กศาสตร์

สิงห์ : ผมรู้อยู่แล้วว่าผมจะต้องมีบทต่อไปอีกยาวนาน 🦾👽

😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈

แอนลีน : คุณโค้กบริจาคเงินให้เขมรทำไมคะ หรือว่าคุณโค้กเป็นคนไทยหัวใจเขมร 🥺

โค้ก : ผมก็แค่หมั่นไส้พวกชั้นต่ำบ้านเรา ไหนๆก็เรื้อนกันเต็มที่อย่างเต็มที ผมก็เลยกวนทีนด้วยการช่วยเขมรมันซะเลย 🤣 ส่วนบ้านเราก็ปล่อยให้มันพังพินาศไปซะเถอะ ใช่แล้วกุขายชาติ ชัดเจนนะไอ้พวกชั้นต่ำ 😈

แอนลีน : ไม่กลัวโดนแบนไอดีเหรอคะ

โค้ก : นี่มันนิยายไม่ใช่เรื่องจริงสักหน่อย เรื่องจริงผมจะไปช่วยไอ้เขมรเซราะกราวไปทำไมกันเล่า และผมก็ไม่ได้มีมนุษยธรรมพอที่จะช่วยใครหน้าไหนทั้งนั้นแหละ ผมช่วยตัวเองเพียงคนเดียวก็พอ ช่วยจนลีบหมดแล้วเนี่ย 🥵

แอนลีน : ก็อาจจะเสี่ยงโดนแบนอยู่นะคะ

โค้ก : โดนก็โดนไปสิ ผมมีปัญญาสมัครใหม่ซะอย่าง 😈

แอนลีน : เดี๋ยวนะคะ คุณโค้กบอกว่าตัวเองไม่มีมนุษยธรรม งั้นก็หมายความว่าคุณโค้กเองก็ชั้นต่ำด้วยเหรอคะ

โค้ก : ใช่ (ตอบอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด เป็นความภาคภูมิใจที่สง่างามเหลือเกิร์ล 🫠)

แอนลีน : แล้วแบบนี้มันจะต่างอะไรกับคนอื่นล่ะคะ

โค้ก : ต่างตรงที่ผมยอมรับไม่เสแสร้งให้ตัวเองดูดีแบบพวกนั้นไงล่ะ ถ้าจะเฮี่ยก็แสดงความเฮี่ยให้เต็มที่ไปเลย ไม่ต้องมาทำตัวกระมิดกระเมี้ยนเล่นลิ้นลองเชิงปั่นประสาท… ผมอยากให้พวกนี้สูญพันธุ์เร็วๆจริงๆ แต่ให้ผมเก็บกวาดเพียงลำพังก็คงไม่ไหวหรอก เพราะพวกนี้มีประชากรเยอะอย่างกับฝูงหมาขี้เรื้อน ถุงยางรั่วบ่อยกับสายพันธุ์นี้จังเลยว่ะไอ้เฮี่ย! 🖕🤬🖕

แอนลีน : คุณโค้กพูดจาได้เก็บกดเข้าขั้นอันตรายเลยนะคะ ฉันว่าคุณควรต้องรีบระบายอารมณ์อย่างด่วนซะแล้วค่ะ

โค้ก : คุณแอนลีนครับ

แอนลีน : คะ

โค้ก : ผมชอบคุณ

แอนลีน : คุณโค้ก…

โค้ก : ผมขอเสียบคุณได้ไหม

แอนลีน : 😨

โค้ก : ได้ไหม! ตอบสิวะ! 👿

แอนลีน : นอกใจสักหน่อย… คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง ขนาดคุณสิงห์แฟนฉันเองก็ยังเคยไปเสียบคนอื่นเลยนี่ 😔

โค้ก : (แก้ผ้าโชว์)

แอนลีน : อ้าวที่แท้คุณโค้กเป็นผู้หญิงหรอกเหรอคะ งั้นฉันก็เข้าใจผิดมาตลอดเลยสิคะเนี่ย

โค้ก : ที่คุณเห็น… ไม่ใช่โยนีสักหน่อย 😬

แอนลีน : เล็กจนหดได้เหมือนผู้หญิงแบบนี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเสียบหรอกค่ะ แต่ฉันต้องขอโทษจริงๆนะคะ เพราะฉันไม่มีรสนิยมในการตีฉิ่งค่ะ แต่ถึงยังไงคุณก็ยังเท่สำหรับฉันเสมอนะคะ 😍

โค้ก : ผมไปซื้อตุ๊กตายางก็ได้ 😭

😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈

โค้ก : ผมเห็นโซเชียลชอบกดหัวเราะอะไรต่ออะไรบ่อยครั้งจนเกินจำเป็น

แสงโสม : ช่างพวกเขาเถอะค่ะ

โค้ก : คอยดูผมให้ดีๆนะ

แสงโสม : โอเคค่ะ

โค้ก : (โพสต์คลิปแมวทำร้ายคนลงโซเชียล) เห็นไหมมีแต่คนกดหัวเราะอีกแล้ว ผมไม่ขัดข้องหรอกนะถ้าพวกเขาจะไม่เห็นใจคน เพราะผมเองก็สามารถเลือดเย็นอุณหภูมิติดลบได้ แต่ผมสงสัยเหลือเกินว่ามันจะตลกอะไรกันนักกันหนา

แสงโสม : ก็คงต้องช่างพวกเขาอีกนั่นแหละค่ะ

โค้ก : (โพสต์คลิปคนทำร้ายแมวลงโซเชียล) อ้าวคราวนี้กลายเป็นมีแต่คนกดโกรธกับเสียใจซะงั้น แล้วก็มีแต่คอมเมนท์ด่ารัวๆพร้อมกับความสงสารที่มีต่อแมว

แสงโสม : ฉันว่ามันก็น่าสงสารจริงๆนะคะ มันไม่ได้มีความนึกคิดเหมือนคนสักหน่อย

โค้ก : 🤣

แสงโสม : คุณเองก็รู้สึกตลกเหมือนกันนี่คะ แล้วคุณจะบ่นไปเพื่ออะไรกัน และอีกอย่างกรณีคุณมันก็สะเทือนใจเอาเรื่องด้วย ฉันขอเห็นต่างจากคุณและหวังว่าคุณจะให้เกียรติฉันค่ะ

โค้ก : ผมไม่ได้หัวเราะเพราะตลกขบขันบันเทิงรื่นเริงจิตใจแต่อย่างใด ผมหัวเราะเพราะสมเพชกับความจอมปลอมในสังคมโซเชียลต่างหาก 😈 หรืออยากจะให้ผมสมเพชกับคุณด้วยล่ะฮะ

แสงโสม : ฉันยังคงเคารพคุณไม่ว่าคุณจะมีความคิดหรือการกระทำที่เลวร้ายขนาดไหน 🙏😔

โค้ก : เลวร้ายงั้นเหรอ? ดีเด่นงั้นเหรอ? คุณแสงโสมครับ… พวกนี้มีอยู่จริงที่ไหนกันเล่า!

แสงโสม : แต่คุณก็ยอมรับตั้งแต่ต้นเรื่องแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าโค้กศาสตร์นั้นเป็นอะไรที่เฮี่ยยิ่งกว่านักโทษข่มขืนเด็ก และฉันก็ยอมรับด้วยว่าคราวนี้เป็นอะไรที่กล้ำกลืนฝืนทนจริงๆ

โค้ก : ทุกอย่างมันเป็นแค่ความถูกใจหรือไม่ถูกใจ ก็แค่เพียง subjective ที่ไม่ใช่สาระสำคัญ ใครจะรักหรือจะเกลียดผลสุดท้ายตายไปก็ไร้ค่าอยู่ดี

แสงโสม : แต่มนุษย์ควรเป็นสัตว์ประเสริฐ…

โค้ก : ไม่จำเป็นโว้ย! 👹 ก็บอกแล้วไงว่าตายไปก็ไร้ค่า ไม่มีอะไรที่ต่างกับสัตว์เดรัจฉานทั้งนั้น อ่อแล้วก็รวมไปถึงพืชต้นไม้ด้วย

แสงโสม : คุณโค้กคะ… 🥺

โค้ก : โค้กศาสตร์มันยังขัดเกลาให้คุณไม่พออีกหรือไง เลิกโดนล้างสมองจากความจอมปลอมได้แล้วน่า

แสงโสม : ฉันจะพยายามค่ะ ไม่ว่ายังไงคุณก็เป็นทุกสรรพสิ่งสำหรับฉันอย่างไม่เคยมีข้อแม้เลยค่ะ… ถ้าไม่นับตอนแรกสุดโน่นอะนะ