โค้ก : สวัสดีครับ พนักงานขายของในร้านหรู
🤵♀️ : สวัสดีค่ะ ฉันทำอะไรผิดเหรอคะ ทำไมฉันถึงต้องขึ้นศาลด้วย
โค้ก : คุณชอบมองลูกค้าตั้งแต่หัวจรดเท้า คุณนี่มันขี้เหยียดซะไม่มีเลย
🤵♀️ : ฉันก็แค่ประเมินเท่านั้นเองค่ะ ว่าฉันควรจะเสียเวลามากน้อยเพียงใด นี่โลกแห่งความจริงนะคะ ไม่ใช่โลกสวยดั่งละครคุณธรรม
โค้ก : แล้วถ้าเกิดคนที่คุณเหยียดนักเหยียดหนา คือเจ้าของแบรนด์ที่ปลอมตัวมาล่ะ
🤵♀️ : ไม่มีทางค่ะ เพราะนายท่านไม่เคยยึดหลักคุณธรรม
โค้ก : แล้วถ้าเป็นคนรวยทั่วไปที่ปลอมตัวมาล่ะ
🤵♀️ : ฉันก็แค่บริการให้ดีขึ้นอย่างไหลลื่น
โค้ก : แล้วคุณไม่คิดถึงความรู้สึกเขาก่อนที่จะรู้ว่าเขารวยบ้างเลยเรอะ
🤵♀️ : ปลอมมาปลอมกลับไม่โกงค่ะ
โค้ก : ไหนๆคุณก็ไม่โลกสวยแล้ว คุณน่าจะลองโกงสักหน่อยนะ ให้มันสมกับสันดานดิบอย่างพึงพอใจเต็มที่ซะสิ
🤵♀️ : อย่ายัดเยียดความเลวมาให้ฉันค่ะ
โค้ก : แหม่ นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็ยังเป็นควายที่โดนจูงจมูก ภายใต้กรอบแห่งมนุษยธรรมสตอเบอแหล น่าสมเพชจริงๆ!
🤵♀️ : ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ ยังมีคนที่น่าโดนลงโทษมากกว่าฉันอีกเยอะนะคะ
โค้ก : คิดยังไงกับนักโทษข่มขืน
🤵♀️ : ควรโดนทรมานยาวๆก่อนตายค่ะ
โค้ก : นักโทษข่มขืนคือคนที่ซื่อตรงกับสันดานดิบ ผมชอบคนแบบนี้ ยากนักที่ผมอยากจะกำจัด
🤵♀️ : นี่คุณบ้าหรือเปล่าคะ ขยะสังคมเนี่ยนะที่คุณชอบ
โค้ก : เออสิ จะทำไม มีไรปะ
🤵♀️ : เอาเถอะค่ะถ้าคุณจะชอบ แต่ฉันไม่ได้หาเรื่องให้คุณเลยนะ คุณกรุณาปล่อยฉันไปค่ะ ฉันยอมรับก็ได้ว่าฉันอยากจะทำตามใจตัวเอง
โค้ก : ต่อให้คุณไม่ได้หาเรื่องผม แต่พฤติกรรมคุณที่ทำกับคนอื่นมันน่าขัดใจ หรือต่อให้คุณจะไม่เคยทำให้ใครขัดใจเลยก็ตาม แต่ถ้าผมนึกสนุกอยากจะเล่นคุณ…
🤵♀️ : คุณก็จะเล่นฉันให้ได้อยู่ดี
โค้ก : รู้ใจผมดีนี่
🤵♀️ : สัตว์เดรัจฉานมันยังมีจิตสำนึกมากกว่าคุณอีกค่ะ
โค้ก : จะเดรัจฉานหรือมนุษย์หรือต้นม้งต้นไม้ สุดท้ายก็แค่สิ่งมีชีวิตเหมือนๆกันหมด ที่ต้องการสนองความพึงพอใจไม่ต่างกัน ไม่เห็นจะต้องแบ่งแยกกันให้ยาก ธรรมชาติเรียบง่ายกว่าที่คุณคิดไว้นะ ซับซ้อนไปยังไงก็ตายเปล่าๆน่ะ อย่าเอาอากาศธาตุมาร้อยเรียงให้ปวดหัวเล่นๆเลย เหลวไหลไร้แก่นสารบลาๆๆน่าสมเพช
🤵♀️ : แล้วฉันจะต้องรับบทลงโทษอะไรบ้างคะ
โค้ก : วันนี้มันเป็นวันอะไรกันนะ
🤵♀️ : วันนี้คือวันที่ 1 เมษายน… อ่อ เข้าใจละ April fool สรุปแล้วคุณก็แค่อำฉันสินะ งั้นฉันขอตัวไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ
โค้ก : มันก็แค่วันพุธสำหรับผมน่ะ ผมไม่เล่นหลอกอะไรพันธุ์นี้หรอก เหมือนเล่นหลอกเด็กอนุบาลน่ารำคาญ ผมไม่ลดตัวไปทำอะไรเช่นนี้หรอก น่าหงุดหงิดจนสมองเน่าเปล่าๆ
🤵♀️ : โอเคค่ะ ฉันยอมจำนนแต่โดยดีค่ะ
โค้ก : ผมขอตัดสินให้คุณโดนตรึงบนไม้กางเขนแบบธรรรมดา โชคดีของคุณที่วันนี้ผมไม่ค่อยมีความคิดสร้างสรรค์ วันนี้สมองผมเบลอพอดีเลย
🤵♀️ : ยังดีนะคะเนี่ยที่ฉันไม่โดนจับแก้ผ้า
โค้ก : อ้าว พูดแบบนี้สมองผมก็แล่นทันทีเลยสิครับ ถ้างั้นขอเปลี่ยนเป็นจับคุณแก้ผ้าด้วย เจ้าหน้าที่ ปรับเปลี่ยนตามนี้เลย
🤵♀️ : เป็นผู้พิพากษาภาษาอะไรคะเนี่ย คิดจะปรับเปลี่ยนบทลงโทษตามใจชอบแบบนี้ได้ไง!
โค้ก : ภาษาไทย สไตล์โค้กศาสตร์
🤵♀️ : ประเทศไทยช่างน่าหดหู่ยิ่งนัก
โค้ก : จักรวาลในนิยายของผม ไม่มีคำว่าหดหู่ และผมก็จะเล่นประเทศไทย รวมไปถึงทั้งโลกให้มากกว่านี้ด้วย ตราบที่ความอยากของผมมันดำเนินต่อไป 😈
🤵♀️ : 😭😭😭
แต่งนิยาย โค้กผู้พิพากษา ตอนที่ 4
🤵♀️ : สวัสดีค่ะ ฉันทำอะไรผิดเหรอคะ ทำไมฉันถึงต้องขึ้นศาลด้วย
โค้ก : คุณชอบมองลูกค้าตั้งแต่หัวจรดเท้า คุณนี่มันขี้เหยียดซะไม่มีเลย
🤵♀️ : ฉันก็แค่ประเมินเท่านั้นเองค่ะ ว่าฉันควรจะเสียเวลามากน้อยเพียงใด นี่โลกแห่งความจริงนะคะ ไม่ใช่โลกสวยดั่งละครคุณธรรม
โค้ก : แล้วถ้าเกิดคนที่คุณเหยียดนักเหยียดหนา คือเจ้าของแบรนด์ที่ปลอมตัวมาล่ะ
🤵♀️ : ไม่มีทางค่ะ เพราะนายท่านไม่เคยยึดหลักคุณธรรม
โค้ก : แล้วถ้าเป็นคนรวยทั่วไปที่ปลอมตัวมาล่ะ
🤵♀️ : ฉันก็แค่บริการให้ดีขึ้นอย่างไหลลื่น
โค้ก : แล้วคุณไม่คิดถึงความรู้สึกเขาก่อนที่จะรู้ว่าเขารวยบ้างเลยเรอะ
🤵♀️ : ปลอมมาปลอมกลับไม่โกงค่ะ
โค้ก : ไหนๆคุณก็ไม่โลกสวยแล้ว คุณน่าจะลองโกงสักหน่อยนะ ให้มันสมกับสันดานดิบอย่างพึงพอใจเต็มที่ซะสิ
🤵♀️ : อย่ายัดเยียดความเลวมาให้ฉันค่ะ
โค้ก : แหม่ นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็ยังเป็นควายที่โดนจูงจมูก ภายใต้กรอบแห่งมนุษยธรรมสตอเบอแหล น่าสมเพชจริงๆ!
🤵♀️ : ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ ยังมีคนที่น่าโดนลงโทษมากกว่าฉันอีกเยอะนะคะ
โค้ก : คิดยังไงกับนักโทษข่มขืน
🤵♀️ : ควรโดนทรมานยาวๆก่อนตายค่ะ
โค้ก : นักโทษข่มขืนคือคนที่ซื่อตรงกับสันดานดิบ ผมชอบคนแบบนี้ ยากนักที่ผมอยากจะกำจัด
🤵♀️ : นี่คุณบ้าหรือเปล่าคะ ขยะสังคมเนี่ยนะที่คุณชอบ
โค้ก : เออสิ จะทำไม มีไรปะ
🤵♀️ : เอาเถอะค่ะถ้าคุณจะชอบ แต่ฉันไม่ได้หาเรื่องให้คุณเลยนะ คุณกรุณาปล่อยฉันไปค่ะ ฉันยอมรับก็ได้ว่าฉันอยากจะทำตามใจตัวเอง
โค้ก : ต่อให้คุณไม่ได้หาเรื่องผม แต่พฤติกรรมคุณที่ทำกับคนอื่นมันน่าขัดใจ หรือต่อให้คุณจะไม่เคยทำให้ใครขัดใจเลยก็ตาม แต่ถ้าผมนึกสนุกอยากจะเล่นคุณ…
🤵♀️ : คุณก็จะเล่นฉันให้ได้อยู่ดี
โค้ก : รู้ใจผมดีนี่
🤵♀️ : สัตว์เดรัจฉานมันยังมีจิตสำนึกมากกว่าคุณอีกค่ะ
โค้ก : จะเดรัจฉานหรือมนุษย์หรือต้นม้งต้นไม้ สุดท้ายก็แค่สิ่งมีชีวิตเหมือนๆกันหมด ที่ต้องการสนองความพึงพอใจไม่ต่างกัน ไม่เห็นจะต้องแบ่งแยกกันให้ยาก ธรรมชาติเรียบง่ายกว่าที่คุณคิดไว้นะ ซับซ้อนไปยังไงก็ตายเปล่าๆน่ะ อย่าเอาอากาศธาตุมาร้อยเรียงให้ปวดหัวเล่นๆเลย เหลวไหลไร้แก่นสารบลาๆๆน่าสมเพช
🤵♀️ : แล้วฉันจะต้องรับบทลงโทษอะไรบ้างคะ
โค้ก : วันนี้มันเป็นวันอะไรกันนะ
🤵♀️ : วันนี้คือวันที่ 1 เมษายน… อ่อ เข้าใจละ April fool สรุปแล้วคุณก็แค่อำฉันสินะ งั้นฉันขอตัวไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ
โค้ก : มันก็แค่วันพุธสำหรับผมน่ะ ผมไม่เล่นหลอกอะไรพันธุ์นี้หรอก เหมือนเล่นหลอกเด็กอนุบาลน่ารำคาญ ผมไม่ลดตัวไปทำอะไรเช่นนี้หรอก น่าหงุดหงิดจนสมองเน่าเปล่าๆ
🤵♀️ : โอเคค่ะ ฉันยอมจำนนแต่โดยดีค่ะ
โค้ก : ผมขอตัดสินให้คุณโดนตรึงบนไม้กางเขนแบบธรรรมดา โชคดีของคุณที่วันนี้ผมไม่ค่อยมีความคิดสร้างสรรค์ วันนี้สมองผมเบลอพอดีเลย
🤵♀️ : ยังดีนะคะเนี่ยที่ฉันไม่โดนจับแก้ผ้า
โค้ก : อ้าว พูดแบบนี้สมองผมก็แล่นทันทีเลยสิครับ ถ้างั้นขอเปลี่ยนเป็นจับคุณแก้ผ้าด้วย เจ้าหน้าที่ ปรับเปลี่ยนตามนี้เลย
🤵♀️ : เป็นผู้พิพากษาภาษาอะไรคะเนี่ย คิดจะปรับเปลี่ยนบทลงโทษตามใจชอบแบบนี้ได้ไง!
โค้ก : ภาษาไทย สไตล์โค้กศาสตร์
🤵♀️ : ประเทศไทยช่างน่าหดหู่ยิ่งนัก
โค้ก : จักรวาลในนิยายของผม ไม่มีคำว่าหดหู่ และผมก็จะเล่นประเทศไทย รวมไปถึงทั้งโลกให้มากกว่านี้ด้วย ตราบที่ความอยากของผมมันดำเนินต่อไป 😈
🤵♀️ : 😭😭😭