แต่งนิยายโค้กศาสตร์ตอนที่ 15 สันดานดิบ

โค้ก : พวกเราไม่ต้องรักษามารยาทหรอกนะ

สิงห์ : มารยาทคืออะไรไม่เห็นจะรู้จัก 🤷‍♂️

โค้ก : มันต้องอย่างงี้พ่อหนุ่ม 👍

แอนลีน : 😨

แสงโสม : รับทราบค่ะ

โค้ก : พวกคุณคิดว่าผมหล่อไหม

สิงห์ : ไม่หล่อครับ

แสงโสม : ไม่หล่อค่ะ

โค้ก : ดีมาก ถ้าใครมาว่าผมหล่อนะ มี 2 กรณี

สิงห์ : กรณีอะไร

โค้ก : กรณีที่ 1 รักษามารยาท ซึ่งมักจะเกิดขึ้นในเหตุการณ์หลังจากที่ผมโดนวิจารณ์เรื่องหน้าตา มันก็จะมีพวกนี้แหละที่มาปกป้องผม แต่บอกตามตรงเลยนะ ผมสมเพชกับพวกที่มาปกป้องผมมากกว่าอีก เพราะผมเองก็รู้ทั้งรู้อยู่แล้วว่าผมไม่หล่อ ดังนั้นเก็บความจอมปลอมไปไว้หน้าศพบรรพบุรุษพวกคุณเถอะ

แสงโสม : แล้วกรณีที่ 2 ล่ะคะ

โค้ก : พูดจากใจจริง ซึ่งกรณีนี้จะหายากเพราะรสนิยมแปลก หรือไม่ก็ของขาดน่ะ

สิงห์ : จะว่าไปคุณแอนลีนยังไม่ตอบเลยนะว่าคุณโค้กหล่อหรือเปล่า

แอนลีน : 😰

โค้ก : พูดมาเถอะน่า

แอนลีน : ฉัน… ไม่สามารถพูดได้ค่ะ

โค้ก : แล้วถ้าต้องแลกกับที่ผมจะฆ่าคุณสิงห์ล่ะ

สิงห์ : เฮ้ยเกี่ยวไรกับผมฟะ 😠

แอนลีน : ก็ไม่สามารถพูดได้อยู่ดีค่ะ

โค้ก : ทำไมกัน

แอนลีน : ร่างกายมันล็อกไม่ให้ฉันพูดจริงๆนะคะ

โค้ก : หมายถึงเรื่องความหล่อหรือไม่หล่อของผมน่ะเหรอ

แอนลีน : ใช่ค่ะ

โค้ก : คุณแน่ใจนะว่าคุณไม่ได้รักษามารยาท เพราะการไม่ตอบเรื่องนี้ก็มักจะถือว่ารักษามารยาทเป็นส่วนใหญ่

แอนลีน : ฉันแน่ใจ 100% ค่ะ

แสงโสม : แล้วเราจะพิสูจน์ได้ไงกันว่าเธอบริสุทธิ์ใจจริงๆ

โค้ก : ผมมีพลังวิเศษที่สามารถอ่านใจคนได้

สิงห์ : ที่เหมือนกับเด็กผู้หญิงผมสีชมพูในอนิเมะชื่อดังอะนะ

โค้ก : ใช่แล้ว ยัยเด็กที่ชอบกินถั่วคนนั้นแหละ

แสงโสม : โอเคมาดูคุณโค้กอ่านใจแอนลีนกัน

โค้ก : โอ้ว 😧

สิงห์ : คุณแอนลีนคิดอะไรอยู่เหรอครับคุณโค้ก

โค้ก : ผมไม่สามารถอ่านได้ นั่นก็แปลว่า… ร่างกายล็อกคุณแอนลีนจริงๆด้วย

แสงโสม : หมายความว่าเราจะไม่มีทางรู้เลยเหรอคะ ว่าแอนลีนจะคิดว่าคุณหล่อหรือไม่หล่อ

โค้ก : ใช่ครับ น่าผิดหวังจริงๆ

สิงห์ : บางทีถ้าเกิดคุณโค้กหล่อขึ้นมา ร่างกายอาจจะปลดล็อกคุณแอนลีนก็ได้นะ

แสงโสม : นั่นสิ ฉันว่าเธอต้องอึดอัดใจมากแน่ๆเลย

โค้ก : เดี๋ยวนะ ผมก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ต้องรักษามารยาท

แอนลีน : ฉันไม่ได้รักษามารยาทเลยค่ะ ฉันพูดไม่ออกจริงๆ อ่อและฉันก็คิดไม่ออกด้วย มันก็เลยอึดอัดแบบนี้แหละ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามที่ไม่ใช่แค่คุณโค้ก ดังนั้นอย่าคาดหวังจากฉันให้เสียเวลาเลยค่ะ เพราะฉันเองก็ยังไม่สามารถคาดหวังตัวเองได้เลย

แสงโสม : อื้มเข้าใจละ

โค้ก : ที่แปลกไม่ใช่รสนิยมคุณแอนลีน แต่เป็นตัวคุณแอนลีนเลยต่างหาก

สิงห์ : แปลกยังไงผมก็รักคุณเสมอนะจ๊ะที่รัก 🫶

แอนลีน : ไม่จริงอะ คุณไม่ซื่อสัตย์

สิงห์ : ผมรักคุณเป็นหลัก ส่วนคนอื่นผมก็รักเป็นรองไง 😈

โค้ก : แหม่คุณแอนลีน คุณเองก็คิดจะนอกใจเหมือนกันไม่ใช่เรอะ

แอนลีน : ใจฉันมันว้าวุ่น 🥺

แสงโสม : ว่าแต่คุณโค้กเหมือนจะบอกว่าคุณสมเพชกับพวกที่วิจารณ์เรื่องหน้าตา แม้จะน้อยกว่าพวกที่มาปกป้องก็เถอะ แต่ในเมื่อคุณเองก็ยอมรับ แล้วทำไมคุณถึงยังสมเพชพวกที่วิจารณ์อีกล่ะคะ

โค้ก : ผมเกลียดพวกหิวแสง สถานการณ์ตอนนั้นผมไม่ได้ต้องการความเห็นเรื่องนี้สักหน่อย

สิงห์ : น่าสมเพชพวกที่ชอบขยี้จริงๆ

โค้ก : พวกเราก็ชอบขยี้เหมือนกันนั่นแหละ แต่เจตนาของพวกเราใจเด็ดกว่า และน่าภาคภูมิใจกว่าไอ้พวกนั้น

แสงโสม : พวกเราขยี้ยังไงเหรอคะ

โค้ก : ขยี้กามไง 😈

สิงห์ : โอ้ว 🫣

โค้ก : มาถึงจุดนี้แล้วยังอายอยู่อีกเหรอครับคุณสิงห์ 😌

แสงโสม : อย่าเอาฉันกับแอนลีนมารวมกับความอุบาทว์พันธุ์นี้เลยค่ะ 😒

โค้ก : ก็จริงของคุณอยู่นะ อย่างว่าแหละ พวกคุณมันไม่มีเหมือนพวกผมไง 🖕🤣🖕

สิงห์ : จะทำตัวเป็นคนดีไปเพื่ออะไรกันอีกล่ะครับคุณแสงโสม ไหนๆตอนนี้ก็ให้เปิดเผยสันดานดิบหมดเปลือกแล้วนี่

แสงโสม : ฉันภาคภูมิใจในความเลวอย่างไม่มีการซ่อนเร้น แต่ฉันไม่นิยมการขยี้กามแบบพวกคุณจริงๆ ในเมื่อฉันไม่ชอบพวกคุณก็อย่ายัดเยียดฉันอีกเลยค่ะ

โค้ก : โอเคเข้าใจได้ พวกเราไม่จำเป็นต้องชอบทุกอย่างจริงๆนั่นแหละ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือเลวก็ตาม

แสงโสม : ขอบคุณที่เข้าใจค่ะ 🙏

แอนลีน : ถ้าฉันยังเลวไม่พอสำหรับพวกคุณก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ แต่ฉันแสดงสันดานดิบให้เต็มที่อย่างจริงใจ และฉันก็เคารพพวกคุณเสมอค่ะ ไม่ว่าพวกคุณจะกดดันฉันขนาดไหนก็ตาม พวกคุณอยากรู้ความในใจของฉันไหมคะ

สิงห์ : แฟนคนนี้อยากรู้จังเลยขอรับ

แอนลีน : พวกคุณมันยิ่งกว่าเดรัจฉาน 😢 เก่งกันมากจริงๆค่ะสำหรับเรื่องเลวๆ

แสงโสม : ยิ่งกว่าเดรัจฉานงั้นเหรอ งั้นเธอควรเรียกพวกเราว่าอะไรดีล่ะ

แอนลีน : พวกคุณมันเขมร! 😠

โค้ก : 🤣

แอนลีน : หรืออาจจะยิ่งกว่าเขมรอีก!

โค้ก : สงสัยผมคงด้านเกินกว่าอะไรต่ออะไรแล้วล่ะ บอกเลยว่าไม่สะเทือนเลยแม้แต่น้อย 😈👹👽

สิงห์ : เช่นกันครับ 😈👹👽

แสงโสม : เช่นกันค่ะ 😈👹👽

แอนลีน : 😱🫠