โค้ก : กรุงเทพเลือกพรรคส้มกันถ้วนหน้า แล้วก็เหยียดต่างจังหวัดกันฉ่ำ
แสงโสม : ฉันไม่คิดว่าคุณโค้กจะอ่อนไหวกับเรื่องแค่นี้หรอกนะคะ
โค้ก : ก็ไม่ได้อ่อนไหวหรอก แต่ก็สมเพช
แสงโสม : เยี่ยมไปเลยค่ะที่คุณโค้กสมเพชต่างจังหวัด พวกนั้นมันสมควรโดนเหยียบย่ำซ้ำเติมให้เป็นซึมเศร้า แล้วก็ไปผูกคอตายกันให้หมดสิ้นซะ จะได้เหลือแต่ประชากรที่มีคุณภาพ 😈
สิงห์ : ดูทรงแล้วคุณโค้กน่าจะสมเพชกรุงเทพมากกว่านะ แต่มันไม่สำคัญหรอกว่าใครจะรวยจะจน ยังไงผมก็จะอยู่ข้างคนที่สนับสนุนเผด็จการทุกกรณี
โค้ก : ผมก็สมเพชทั้งหมดนั่นแหละ ผมศรัทธาในสำนวนตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ดังนั้นผมไม่ไปเลือกตั้งให้เสียเวลาหรอก ไม่เคยคาดหวังอะไรจากใครทั้งนั้น
แอนลีน : แล้วคุณโค้กพูดประเด็นกรุงเทพเลือกพรรคส้มทำไมเหรอคะ
โค้ก : พวกมันคิดว่ากรุงเทพเจริญเพราะพรรคส้ม แต่หารู้ไม่ว่าตึกระฟ้าทั้งหลายสถานบันเทิงทั้งแหล่ ก็ล้วนแต่เป็นของอีลีทชนชั้นสูงกันทั้งนั้น ชนชั้นกลางอย่างพวกมันมีปัญญาแค่ปากดีไปวันๆเท่านั้นแหละ เอาแต่เล่นลิ้นเอาดีเข้าตัวกันอยู่ได้ไอ้พวกสวะ
สิงห์ : จะว่าไปพวกเราก็สวะเหมือนกันนะครับ
โค้ก : แต่พวกเรายอมรับในความเฮี่ยไง พวกเรายินดีที่จะสร้างหายนะอย่างภาคภูมิใจ ไม่ต้องแอ๊บทำตัวเป็นคนมีการศึกษาที่ดีแต่เปลือก ก็อย่างว่าประชาธิปไตยมันก็จอมปลอมกันจริงๆนั่นแหละ
แสงโสม : ไม่รู้แหละค่ะ ฉันก็ไม่สนสมการให้เสียเวลาเช่นกัน ฉันสนแค่ผลลัพธ์เท่านั้น แล้วมันก็โชคดีที่เกิดขึ้นในกรุงเทพ ยังไงซะฉันก็ยังไม่เปลี่ยนทัศนคติอยู่ดีค่ะ ยิ่งดิ้นมากก็ยิ่งแสดงความเป็นขี้แพ้มากขึ้นนะคะ 😈
แอนลีน : นี่มันเรื้อนเกินไปแล้วนะแสงโสม 😠 เดี๋ยวก็โดนเด้งจากโค้กศาสตร์หรอก
แสงโสม : ฉันมีความสามารถพอที่จะไม่โดนเด้งอยู่แล้วจ้า คุณโค้กเองก็คงซึมซับความเป็นชนชั้นต่ำ… จากแม่ที่เป็นคนอีสานใช่ไหมคะ 😏
สิงห์ : 😨 (อึ้งกับความใจกล้าของแสงโสม)
แอนลีน : หยุดแสดงกิริยาแบบสังคมปรกติได้แล้ว! 😡 ที่นี่มันคือโค้กศาสตร์นะแสงโสม!
โค้ก : 👏
สิงห์ : คุณโค้กปรบมือเหรอ 😨
แอนลีน : ฉันต้องขอโทษแทนเพื่อนฉันอย่างมหาศาลเลยค่ะ 🙇♀️
โค้ก : ผมเองก็ไม่สนสมการเหมือนคุณนั่นแหละคุณแสงโสม มันก็ง่ายๆเพียงแค่รับผลประโยชน์ไปวันๆแบบไม่แคร์ใคร… แต่ผมค่อนข้างมั่นใจว่าคนที่เลือกพรรคส้มคราวนี้… จะต้องผิดหวังอีกเหมือนกับที่เคยเป็น ผมพอจะอ่านเกมการเมืองออก ถ้าเป็นไปตามที่ผมพูดจริงๆล่ะก็… ก็ต้องขอแสดงความสมเพชให้กับพวกคุณล่วงหน้า
สิงห์ : ว้าว…
โค้ก : แต่ต่อให้ผิดไปจากที่ผมพูดผมก็ไม่สนหรอก ผมละทิ้งความหวังทางการเมืองไปตั้งนานแล้ว ตอนนี้หัวใจผมนั้นว่างเปล่าสำหรับเรื่องไร้สาระพันธุ์นี้ จากอดีตที่เคยเป็นซ้ายจากนั้นก็มาเป็นกลาง แต่สุดท้ายผมถึงได้เข้าใจตัวเองว่าแท้จริงแล้วน่ะ… ผมไม่ได้เป็นเฮี่ยไรทั้งนั้นแหละ! 🖕😈🖕
สิงห์ : น่าเกรงขามยิ่งนัก 👍🥶
แอนลีน : คุณโค้กตรัสรู้! 😱
โค้ก : รู้ทั้งรู้ว่าประเทศไทยใครคุม แต่ชีวิตผมสบายดีผมจึงไม่จำเป็นต้องใส่ใจ ปล่อยให้พวกเดือดร้อนอดตายกันให้หมดก็ดีเหมือนกัน กฎธรรมชาติมันก็เป็นเช่นนี้แหละ ความเป็นมนุษย์ก็แค่คำสวยหรูจอมปลอม เพราะผลสุดท้ายก็ต้องชิงดีชิงเด่นไม่ต่างกับสัตว์เดรัจฉาน
แสงโสม : (ยืนนิ่ง)
โค้ก : ถ้าผมมีวาสนาดีพอที่จะได้คุมประเทศไทย… ผมก็จะทำเหมือนกับที่มันทำนั่นแหละ ส่วนรวมไม่จำเป็นต้องอยู่ในหัว ส่วนตัวนั้นย่อมเต็มทั้งใจอยู่แล้ว
สิงห์ : ผมว่าคุณโค้กโดนล้างสมองจนกู่ไม่กลับแล้วนะครับ
โค้ก : คุณสนับสนุนเผด็จการ คุณจะขัดเคืองไปทำไมกัน ผมพูดผิดตรงไหนเหรอ
สิงห์ : ผมรู้ว่าคุณกำลังพูดถึงท่านผู้นั้น ผมสนับสนุนเผด็จการก็จริง แต่ผมยอมก้มหัวให้กับท่านผู้นั้น เพราะบารมีนั้นสูงส่งเกินกว่าที่จะลบหลู่ได้ ดังนั้นผมว่าคุณโค้กระวังปากไว้บ้างก็ดีนะครับ 😈
โค้ก : (ต่อยสิงห์จนล้มลงกับพื้น แล้วมองไปที่แอนลีนกับแสงโสม)
แอนลีน : 🙇♀️
แสงโสม : (ยืนนิ่ง)
โค้ก : คุณแอนลีนไม่คิดจะปกป้องแฟนคุณเลยเหรอครับ
แอนลีน : (เงียบ)
โค้ก : เข้าใจได้ว่าคุณเคารพผมเหนือสิ่งใด แล้วคุณแสงโสมล่ะคิดยังไงบ้าง
แสงโสม : (เงียบ)
โค้ก : ไม่เก่งแล้วเหรอฮะ 🤔 แล้วก่อนหน้านี้ทำไมเก่งจังล่ะ
แสงโสม : นี่แหละ… คือคนที่ฉันสมควรนับถือ… เฮี่ยได้ใจจริงๆเลยค่ะ
โค้ก : คุณไม่กลัวผมจะทำอะไรคุณแบบที่ผมทำกับคุณสิงห์เลยเหรอ
แสงโสม : คุณก็รู้นี่คะว่าพละกำลังของฉันเหนือกว่าใครบางคน… ที่เคยเล่นคุณมาไม่รู้ตั้งเท่าไร แต่ไม่ต้องห่วงนะคะฉันไม่ทำอะไรคุณหรอก เพราะคุณที่เป็นผู้แต่งนิยายก็คงรู้ตัวเองดี ฉันจึงมั่นใจเต็มร้อยว่าคุณก็จะไม่ทำอะไรฉันเช่นกัน
โค้ก : 😌
แสงโสม : 🙇♀️
โค้ก : คุณกราบผมทำไม
แสงโสม : ฉันไม่ได้กราบเพราะความหวาดกลัว แต่ฉันกราบเพราะความนับถือคุณจากใจจริงค่ะ ❤️🔥😏
แต่งนิยายโค้กศาสตร์ตอนที่ 14 มุมมองทางการเมืองสไตล์ธรรมะแท้
แสงโสม : ฉันไม่คิดว่าคุณโค้กจะอ่อนไหวกับเรื่องแค่นี้หรอกนะคะ
โค้ก : ก็ไม่ได้อ่อนไหวหรอก แต่ก็สมเพช
แสงโสม : เยี่ยมไปเลยค่ะที่คุณโค้กสมเพชต่างจังหวัด พวกนั้นมันสมควรโดนเหยียบย่ำซ้ำเติมให้เป็นซึมเศร้า แล้วก็ไปผูกคอตายกันให้หมดสิ้นซะ จะได้เหลือแต่ประชากรที่มีคุณภาพ 😈
สิงห์ : ดูทรงแล้วคุณโค้กน่าจะสมเพชกรุงเทพมากกว่านะ แต่มันไม่สำคัญหรอกว่าใครจะรวยจะจน ยังไงผมก็จะอยู่ข้างคนที่สนับสนุนเผด็จการทุกกรณี
โค้ก : ผมก็สมเพชทั้งหมดนั่นแหละ ผมศรัทธาในสำนวนตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ดังนั้นผมไม่ไปเลือกตั้งให้เสียเวลาหรอก ไม่เคยคาดหวังอะไรจากใครทั้งนั้น
แอนลีน : แล้วคุณโค้กพูดประเด็นกรุงเทพเลือกพรรคส้มทำไมเหรอคะ
โค้ก : พวกมันคิดว่ากรุงเทพเจริญเพราะพรรคส้ม แต่หารู้ไม่ว่าตึกระฟ้าทั้งหลายสถานบันเทิงทั้งแหล่ ก็ล้วนแต่เป็นของอีลีทชนชั้นสูงกันทั้งนั้น ชนชั้นกลางอย่างพวกมันมีปัญญาแค่ปากดีไปวันๆเท่านั้นแหละ เอาแต่เล่นลิ้นเอาดีเข้าตัวกันอยู่ได้ไอ้พวกสวะ
สิงห์ : จะว่าไปพวกเราก็สวะเหมือนกันนะครับ
โค้ก : แต่พวกเรายอมรับในความเฮี่ยไง พวกเรายินดีที่จะสร้างหายนะอย่างภาคภูมิใจ ไม่ต้องแอ๊บทำตัวเป็นคนมีการศึกษาที่ดีแต่เปลือก ก็อย่างว่าประชาธิปไตยมันก็จอมปลอมกันจริงๆนั่นแหละ
แสงโสม : ไม่รู้แหละค่ะ ฉันก็ไม่สนสมการให้เสียเวลาเช่นกัน ฉันสนแค่ผลลัพธ์เท่านั้น แล้วมันก็โชคดีที่เกิดขึ้นในกรุงเทพ ยังไงซะฉันก็ยังไม่เปลี่ยนทัศนคติอยู่ดีค่ะ ยิ่งดิ้นมากก็ยิ่งแสดงความเป็นขี้แพ้มากขึ้นนะคะ 😈
แอนลีน : นี่มันเรื้อนเกินไปแล้วนะแสงโสม 😠 เดี๋ยวก็โดนเด้งจากโค้กศาสตร์หรอก
แสงโสม : ฉันมีความสามารถพอที่จะไม่โดนเด้งอยู่แล้วจ้า คุณโค้กเองก็คงซึมซับความเป็นชนชั้นต่ำ… จากแม่ที่เป็นคนอีสานใช่ไหมคะ 😏
สิงห์ : 😨 (อึ้งกับความใจกล้าของแสงโสม)
แอนลีน : หยุดแสดงกิริยาแบบสังคมปรกติได้แล้ว! 😡 ที่นี่มันคือโค้กศาสตร์นะแสงโสม!
โค้ก : 👏
สิงห์ : คุณโค้กปรบมือเหรอ 😨
แอนลีน : ฉันต้องขอโทษแทนเพื่อนฉันอย่างมหาศาลเลยค่ะ 🙇♀️
โค้ก : ผมเองก็ไม่สนสมการเหมือนคุณนั่นแหละคุณแสงโสม มันก็ง่ายๆเพียงแค่รับผลประโยชน์ไปวันๆแบบไม่แคร์ใคร… แต่ผมค่อนข้างมั่นใจว่าคนที่เลือกพรรคส้มคราวนี้… จะต้องผิดหวังอีกเหมือนกับที่เคยเป็น ผมพอจะอ่านเกมการเมืองออก ถ้าเป็นไปตามที่ผมพูดจริงๆล่ะก็… ก็ต้องขอแสดงความสมเพชให้กับพวกคุณล่วงหน้า
สิงห์ : ว้าว…
โค้ก : แต่ต่อให้ผิดไปจากที่ผมพูดผมก็ไม่สนหรอก ผมละทิ้งความหวังทางการเมืองไปตั้งนานแล้ว ตอนนี้หัวใจผมนั้นว่างเปล่าสำหรับเรื่องไร้สาระพันธุ์นี้ จากอดีตที่เคยเป็นซ้ายจากนั้นก็มาเป็นกลาง แต่สุดท้ายผมถึงได้เข้าใจตัวเองว่าแท้จริงแล้วน่ะ… ผมไม่ได้เป็นเฮี่ยไรทั้งนั้นแหละ! 🖕😈🖕
สิงห์ : น่าเกรงขามยิ่งนัก 👍🥶
แอนลีน : คุณโค้กตรัสรู้! 😱
โค้ก : รู้ทั้งรู้ว่าประเทศไทยใครคุม แต่ชีวิตผมสบายดีผมจึงไม่จำเป็นต้องใส่ใจ ปล่อยให้พวกเดือดร้อนอดตายกันให้หมดก็ดีเหมือนกัน กฎธรรมชาติมันก็เป็นเช่นนี้แหละ ความเป็นมนุษย์ก็แค่คำสวยหรูจอมปลอม เพราะผลสุดท้ายก็ต้องชิงดีชิงเด่นไม่ต่างกับสัตว์เดรัจฉาน
แสงโสม : (ยืนนิ่ง)
โค้ก : ถ้าผมมีวาสนาดีพอที่จะได้คุมประเทศไทย… ผมก็จะทำเหมือนกับที่มันทำนั่นแหละ ส่วนรวมไม่จำเป็นต้องอยู่ในหัว ส่วนตัวนั้นย่อมเต็มทั้งใจอยู่แล้ว
สิงห์ : ผมว่าคุณโค้กโดนล้างสมองจนกู่ไม่กลับแล้วนะครับ
โค้ก : คุณสนับสนุนเผด็จการ คุณจะขัดเคืองไปทำไมกัน ผมพูดผิดตรงไหนเหรอ
สิงห์ : ผมรู้ว่าคุณกำลังพูดถึงท่านผู้นั้น ผมสนับสนุนเผด็จการก็จริง แต่ผมยอมก้มหัวให้กับท่านผู้นั้น เพราะบารมีนั้นสูงส่งเกินกว่าที่จะลบหลู่ได้ ดังนั้นผมว่าคุณโค้กระวังปากไว้บ้างก็ดีนะครับ 😈
โค้ก : (ต่อยสิงห์จนล้มลงกับพื้น แล้วมองไปที่แอนลีนกับแสงโสม)
แอนลีน : 🙇♀️
แสงโสม : (ยืนนิ่ง)
โค้ก : คุณแอนลีนไม่คิดจะปกป้องแฟนคุณเลยเหรอครับ
แอนลีน : (เงียบ)
โค้ก : เข้าใจได้ว่าคุณเคารพผมเหนือสิ่งใด แล้วคุณแสงโสมล่ะคิดยังไงบ้าง
แสงโสม : (เงียบ)
โค้ก : ไม่เก่งแล้วเหรอฮะ 🤔 แล้วก่อนหน้านี้ทำไมเก่งจังล่ะ
แสงโสม : นี่แหละ… คือคนที่ฉันสมควรนับถือ… เฮี่ยได้ใจจริงๆเลยค่ะ
โค้ก : คุณไม่กลัวผมจะทำอะไรคุณแบบที่ผมทำกับคุณสิงห์เลยเหรอ
แสงโสม : คุณก็รู้นี่คะว่าพละกำลังของฉันเหนือกว่าใครบางคน… ที่เคยเล่นคุณมาไม่รู้ตั้งเท่าไร แต่ไม่ต้องห่วงนะคะฉันไม่ทำอะไรคุณหรอก เพราะคุณที่เป็นผู้แต่งนิยายก็คงรู้ตัวเองดี ฉันจึงมั่นใจเต็มร้อยว่าคุณก็จะไม่ทำอะไรฉันเช่นกัน
โค้ก : 😌
แสงโสม : 🙇♀️
โค้ก : คุณกราบผมทำไม
แสงโสม : ฉันไม่ได้กราบเพราะความหวาดกลัว แต่ฉันกราบเพราะความนับถือคุณจากใจจริงค่ะ ❤️🔥😏