แต่งนิยายโค้กศาสตร์ตอนที่ 13 เงินยิ่งกว่าพระเจ้าที่ซื้อได้ทุกอย่าง ซื้อได้แม้กระทั่งความน่าสมเพช

กระทู้สนทนา
โค้ก : ไอ้สัสเอ๊ย ล่าสุดดัชนีมวลกายของผม 23.53 นั่นหมายความว่าผม “ท้วม” ไม่สมส่วนแล้วนะโว้ยทุกคน

สิงห์ : น่าสมเพชจริงๆ

แอนลีน : (ตบหน้าสิงห์) ต้องขอโทษแทนแฟนของฉันอีกแล้วนะคะเนี่ย 😔 ไม่ว่ายังไงฉันก็จะเอาใจช่วยคุณโค้กเสมอค่ะ 😍

แสงโสม : เห็นคุณโค้กบอกว่าจะผลาญเงินให้เกลี้ยงบัญชีตั้งแต่ 1 มีนาคมที่จะถึงนี้ใช่ไหมคะ

โค้ก : ใช่ครับ

แสงโสม : แล้วทำไมไม่รีบผลาญตั้งแต่ตอนนี้เลยล่ะคะ เอาจริงคุณควรผลาญตั้งแต่กลางปีก่อนแล้วด้วยซ้ำ เพราะตราบใดที่คุณยังมีเงินเหลือเก็บ มันก็จะควบคุมการกินไม่ได้แบบที่เป็นอยู่นี่แหละค่ะ ซื้อเอาๆก็อ้วนเอาๆ คุณโค้กฐานะค่อนข้างดี กว่าจะเงินหมดเพราะค่ากินอย่างเดียว คุณไม่อ้วนทุเรศเป็นหมูตอนซะก่อนเหรอคะ ดังนั้นจงรีบเอาไปบริจาคให้มันหมดเร็วๆไปซะ

โค้ก : ผมก็คิดเหมือนคุณนั่นแหละ แต่ต้องผ่าน 1 มีนาคมไปให้ได้ก่อน เพราะผมมีนัดฉีดยาน่ะสิ แล้วผมก็ไม่รู้ด้วยว่าค่าใช้จ่ายมันเท่าไร ก็เลยต้องรอให้ถึงวันนั้น

สิงห์ : ก็ดีเหมือนกัน ในเมื่อตัวเองไม่มีปัญญาลดน้ำหนัก ซ้ำยังเพิ่มเอาๆอีก ก็ต้องให้ความจนมันบีบบังคับ ผมหวังว่าคุณจะไม่อดตายซะก่อนนะ 🤣

แอนลีน : (จับสิงห์ตรึงบนไม้กางเขน)

สิงห์ : แต่ไม่ต้องห่วง ผมสัญญาว่าจะสืบทอดโค้กศาสตร์ตลอดไป 😈 โอ๊ยโดนตะปูตอกมือกับเท้า เจ็บชะมัดเลยไอ้สัสเอ๊ย 😭

แอนลีน : เท่าที่ฉันสังเกตนะคะคุณโค้ก

โค้ก : สังเกตยังไงเหรอครับคุณแอนลีน

แอนลีน : ช่วงนี้ที่ใกล้จะถึง 1 มีนาคมเข้าขึ้นทุกทีๆฉันใด ฉันเห็นได้ว่าคุณโค้กอาการยิ่งเหมือน binge eating เข้าขึ้นทุกทีๆฉันนั้นเลยค่ะ

โค้ก : จริงด้วยครับ ช่วงนี้ผมควบคุมตัวเองไม่ได้เลยสักนิด แบบว่ากู่ไม่กลับจนเบรกแตกเลยก็ว่าได้ ผมล่ะกลัวน้ำหนักจะเข้าเลข 8 ก่อนที่จะพ้น 1 มีนาคมเหลือเกิน 😬

สิงห์ : ไม่เห็นจะต้องกลัวเลยนี่คุณ เพราะเดี๋ยวยังไงคุณก็จะได้ใช้ชีวิตการกินแบบยาจกสมใจ คอยอาศัยความใจดีของแม่ต่อครั้งก็ห่างกันตั้งหลายวัน สารอาหารโดยเฉลี่ยต่อวันแน่นอนว่าต้องต่ำเตี้ยเรี่ยดินยิ่งนัก คุณไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นเชื่อผมได้เลย ภายในปีนี้คุณจะได้ผอมอย่างสะใจแน่นอน ตราบที่คุณมุ่งมั่นผลาญเงินให้เกลี้ยงบัญชีทุกเดือน อย่าคิดสงสารตัวเองแล้วสรรหารางวัลเชียวล่ะ… ว่าแต่ใครก็ได้ช่วยเอาผมลงจากไม้กางเขนที 😢

โค้ก : แต่ถ้าผมยอมปล่อยให้น้ำหนักเข้าเลข 8 จริงๆมันโคตรน่าสมเพชเลยนะ แม้หลังจากนั้นผมจะได้ผอมติดกระดูกไปอีกนานแสนนานก็เถอะ

แสงโสม : คุณมันน่าสมเพชตั้งแต่ทำให้ตัวเองโดนแมวข่วนแล้วล่ะค่ะ ไม่งั้นก็ไม่ต้องมาฉีดวัคซีนโง่ๆอะไรแบบนี้หรอกไอ้ควาย

แอนลีน : แสงโสมพูดแบบนี้กับคุณโค้กได้ไง เขาอุตส่าห์ให้โอกาสดีๆกับเธอแล้วนะ 😠

แสงโสม : ฉันต้องขอโทษจริงๆนะคะคุณโค้ก แต่คุณก็คงรู้ดีใช่ไหมคะว่าธรรมะแท้น่ะ…

โค้ก : รู้สิ ไม่มีการปลอบใจไง และผมก็ไม่โกรธคุณแสงโสมหรอกนะ รวมไปถึงคุณด้วยคุณสิงห์ ทุกคนพูดถูกหมด ผมมันห่วยแตกจริงๆ 😔

แอนลีน : คุณโค้ก…

โค้ก : ก็อย่างที่คุณสิงห์บอกนั่นแหละ ในเมื่อตัวเองไม่มีปัญญาลดน้ำหนัก ก็ต้องให้ความจนมันบีบบังคับ ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะปากผมมันแส่หาเรื่องเอง จะโทษดินโทษฟ้าโทษเฮี่ยไรได้อีกล่ะ 👿

แสงโสม : ยิ่งเข้าใกล้จุดเปลี่ยนตลอดกาล ร่างกายคุณก็ยิ่งประท้วงดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งเลยแฮะ แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ เพราะถ้าถึงวันนั้นจริงๆร่างกายก็จะต้องถูกบังคับให้ยอมแพ้ค่ะ และที่ชนะก็แน่นอนว่าต้องเป็นความผอมที่ขัดใจความอยากกินยิ่งนัก เว้นแต่ว่าคุณโค้กจะเปลี่ยนใจเลิกผลาญเงิน ถ้าเป็นเช่นนั้นฉันจะหมดศรัทธาคุณไปตลอดกาลเลยค่ะ ฉันหวังว่าคุณจะยังแคร์ฉันบ้างนะคะ 🙂

โค้ก : มันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้วสิ ยังไงผมก็ต้องแคร์คุณอยู่แล้ว… และก็คุณด้วยนะคุณแอนลีน

สิงห์ : คุณแสงโสมผมไม่ว่า แต่ถ้าเป็นคุณแอนลีนอย่าหวังเลยครับคุณ 👿

แอนลีน : สาบานว่าบริสุทธิ์ใจ? 🤭

สิงห์ : โอ้ว 🫣

โค้ก : ร่างกายมันแล้วแต่คนจริงๆนั่นแหละนะ คนที่เพิ่มน้ำหนักยากมันก็ยากอย่างงั้นเรื่อยไป คนที่เพิ่มง่ายอย่างผมก็ได้แต่โชคร้าย อยากเป็นอย่างพวกนั้นบ้างก็ไม่ได้อีก

แสงโสม : ไม่ค่ะคุณโค้ก คุณไม่ได้เพิ่มง่าย

โค้ก : ถ้าผมยังควบคุมตัวเองไม่ได้อีก น้ำหนักผมต้องเข้าเลข 8 ก่อนที่จะพ้น 1 มีนาคมแน่นอนครับ และมันก็คงจะต้องเป็นเช่นนี้จริงๆนั่นแหละ โคตรน่าสมเพชทุเรศตัวเอง อยากให้ถึง 1 มีนาคมเร็วๆจังเลยโว้ย! 👿

แสงโสม : คุณโค้กน้ำหนักเพิ่มแบบปรกติ ไม่ได้เพิ่มง่ายแบบผู้ป่วยไทรอยด์แต่อย่างใดเลยนะคะ จริงๆแล้วคุณก็แค่ “ตะกละ” เท่านั้นเองค่ะ ถ้าคุณกินแบบปรกติคุณก็จะรู้สึกว่ามันน้อยนิด ไม่พอยาไส้สำหรับว่าที่ชูชกอย่างคุณหรอกนะคะ

โค้ก : ไม่จนสักดีไม่ดีขึ้นเลย

สิงห์ : เลิกพล่ามได้แล้วน่าเดี๋ยวอนาคตคุณก็จะได้ผอมแล้ว ผอมแบบถาวรชนิดที่ว่าอยากเปลี่ยนใจให้อ้วนก็อ้วนไม่ได้แล้วอะ

โค้ก : ก็จริงของคุณครับ

สิงห์ : แล้วคุณจะเครียดหาพระแสงไรกันนักกันหนาฟะไอ้บักโค้ก!

แสงโสม : คุณโค้กเองก็รวยมานานพอแล้ว ถึงเวลาสัมผัสความจนบ้างก็สนุกดีนะคะ ฉันหมายถึงสนุกในความไม่สนุกน่ะค่ะ 😈

โค้ก : อยากได้ความสุขที่พยายามเท่าไรก็ไม่ได้ ก็คงต้องแลกกับความสุขอื่นที่เหลือ ผมยินยอมเสียสละเพราะผมก็คิดเหมือนคุณนั่นแหละ รับรู้ในการเสพสุขจากความรวยมามากพอ หลังจากนี้ก็จะจนให้มันรู้แล้วรู้รอด ผมไม่เสียดายเงินอีกต่อไปแล้ว… หรืออาจจะแม้แต่ชีวิตที่จะอยู่หรือจะไปก็ด้วย

แอนลีน : รอดูจุดเปลี่ยนตลอดกาลของคุณโค้กนะคะ อยากรู้เหมือนกันว่าจะผอมและก็เป็นขาตะเกียบแบบฉันหรือเปล่า

โค้ก : ผลลัพธ์ของผมคงไม่เหมือนกับร่าง ecto อย่างคุณแอนลีนหรอกครับ แต่ถึงจะดูโทรมขนาดไหนก็ยังดีกว่าขึ้นอืดแหละวะ

แอนลีน : อ่อว่าแต่คุณโค้กกลัวจะเปลี่ยนใจเลิกผลาญเงินขึ้นมากลางคันไหมคะ

สิงห์ : เออใช่เกือบลืมไปเลย ไม่งั้นคุณจะได้สมเพชตัวเองไปตลอดกาลแน่ๆ 🤣

แอนลีน : (ตบหน้าสิงห์อีกครั้ง) ขอโทษแทนอีกครั้งนะคะคุณโค้ก 🥺

โค้ก : ผมจะไม่รักตัวเองอีกต่อไปแล้ว เพราะว่าตัวเองยังไม่รักผมเลย แล้วผมจะรักตัวเองไปเพื่ออะไรกันอีก ผมหวังว่าพวกคุณจะเข้าใจในเจตนาที่ผมจะสื่อ

สิงห์ : ผมเข้าใจครับ แม้มันจะดูตลกโปกฮาก็เถอะ 🤣

แอนลีน : ฉันเข้าใจค่ะ คุณจะต้องประสบความสำเร็จในสักวันค่ะ 😍

แสงโสม : ฉันเข้าใจค่ะ

โค้ก : ขอบคุณทุกคนครับ

แสงโสม : เห็นได้ชัดเจนเลยว่าโค้กศาสตร์… ต้องไม่มีแนวคิดแบบสังคมปรกติ

โค้ก : 😈👹👽
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่