บุคคลย่อมพิจารณาจิตนั้นด้วยสตินั้น ด้วยญานนั้น

การภาวนาเป็นจิตในจิต  จิตและสติไปด้วยกันในการภาวนาจะรู้ชัดทั้งจิตและสติ จิตเป็นความรู้สึกจริงๆขณะนั้น ความหมายอย่างหนึ่งคือ เวทนาที่ปรากฏในจิต สุข ทุกข์ อุเบกขา มีสติเป็นญาน การภาวนาจึงให้รู้ชัดทั้งจิตและสติ