หลักปฏิบัติภาวนา
ระหว่างใช้ชีวิตประจำวัน เมื่อมีสติให้บริกรรมพุท-โธ ในใจไปเรื่อยๆ หรือมีสติรู้ลมหายใจเข้า-ออก ตั้งแต่ตื่นนอนจนหลับ เป็นการฝึกสติจะทำให้เข้าสมาธิง่ายและอยู่ได้นาน
เมื่อมีเวลาว่าง ให้หลับตานั่งสมาธิ โดยพิจารณาตามความสงบของจิต ดังนี้
เมื่อจิตฟุ้งซ่าน - ให้สวดมนต์หรือฟังพระเทศน์
เมื่ิอจิตเริ่มสงบ - ให้บริกรรมพุทโธรัวๆ
เมื่อจิตสงบ - ให้ดูลมหายใจเข้า-ออกพร้อมคำบริกรรม เข้า-พุท ออก-โธ
เมื่อจิตเป็นสมาธิ - ให้ดูลมหายใจเข้า-ออก ที่ละเอียดประณีต จิตจะทิ้งคำบริกรรม พุทโธ เอง (ฌาน 2-3)
เมื่อจิตรวมใหญ่ - ลมหายใจและกายจะดับสนิท เหลือแต่ตัวรู้หรือผู้รู้และอุเบกขา ให้ใช้สติอยู่กับตัวรู้และความสงบอันละเอียดประณีต (ฌาน 4)
เมื่อจิตคลายออกจากการรวมใหญ่ - ให้ใช้อุเบกขาที่ได้จากสมาธิ จะมีความเป็นกลางอย่างยิ่ง จิตปราศจากนิวรณ์และการครอบงำของอวิชชา ให้พิจารณาขันธ์ 5 คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ให้จิตเห็นไตรลักษณ์ เบื่อหน่ายในขันธ์ 5 ก้าวสู่ความเป็นพระอริยบุคคล
หลักปฏิบัติภาวนา
ระหว่างใช้ชีวิตประจำวัน เมื่อมีสติให้บริกรรมพุท-โธ ในใจไปเรื่อยๆ หรือมีสติรู้ลมหายใจเข้า-ออก ตั้งแต่ตื่นนอนจนหลับ เป็นการฝึกสติจะทำให้เข้าสมาธิง่ายและอยู่ได้นาน
เมื่อมีเวลาว่าง ให้หลับตานั่งสมาธิ โดยพิจารณาตามความสงบของจิต ดังนี้
เมื่อจิตฟุ้งซ่าน - ให้สวดมนต์หรือฟังพระเทศน์
เมื่ิอจิตเริ่มสงบ - ให้บริกรรมพุทโธรัวๆ
เมื่อจิตสงบ - ให้ดูลมหายใจเข้า-ออกพร้อมคำบริกรรม เข้า-พุท ออก-โธ
เมื่อจิตเป็นสมาธิ - ให้ดูลมหายใจเข้า-ออก ที่ละเอียดประณีต จิตจะทิ้งคำบริกรรม พุทโธ เอง (ฌาน 2-3)
เมื่อจิตรวมใหญ่ - ลมหายใจและกายจะดับสนิท เหลือแต่ตัวรู้หรือผู้รู้และอุเบกขา ให้ใช้สติอยู่กับตัวรู้และความสงบอันละเอียดประณีต (ฌาน 4)
เมื่อจิตคลายออกจากการรวมใหญ่ - ให้ใช้อุเบกขาที่ได้จากสมาธิ จะมีความเป็นกลางอย่างยิ่ง จิตปราศจากนิวรณ์และการครอบงำของอวิชชา ให้พิจารณาขันธ์ 5 คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ให้จิตเห็นไตรลักษณ์ เบื่อหน่ายในขันธ์ 5 ก้าวสู่ความเป็นพระอริยบุคคล