ว่าด้วยอรหัตวิโมกข์

องค์ฌาน 5 เป็นสภาวะทางกายและจิต บ่งบอกถึงความสงบของสมาธิ ประกอบด้วย 1. วิตก คือ นึก หรือ ตรึก 2.วิจารณ์ คือ ตรอง เช่น ระลึกถึง “พุทโธ“ เรียกว่า ตรึก รู้ว่ากำลังภาวนา พุทโธ ต่อเนื่อง เรียก

ผู้ปฏิบัติศีล สมาธิ วิปัสสนา จนถึงโคตรภูญาณสามารถสัมผัสและเห็นพระนิพพานได้ พระนิพพาน คือ สภาวะจิตหลุดพ้นจากกิเลสอวิชชา คลายอุปทาน ยึดมั่นจากขันธ์ 5 จิตรวมกับความว่างไร้สิ่งปรุงแต่งทั้งปวง พระนิพพา

ธัมมวิจย พิจารณาคำในธรรมต้องให้แจ้งแทงทะลุ เพราะมีผัสสะ จึงเกิดจิตแล่นไปในอารมณ์ จิตแล่นไปในอารมณ์ กิเลสอวิชชา ตัณหา อุปทานได้เกิดขึ้นแล้ว ดังนั้น สภาวะปกติจึงคือ สภาวะไม่มีจิต Q:แล้วข้อความตามภาพน

หลักปฏิบัติภาวนา ระหว่างใช้ชีวิตประจำวัน เมื่อมีสติให้บริกรรมพุท-โธ ในใจไปเรื่อยๆ หรือมีสติรู้ลมหายใจเข้า-ออก ตั้งแต่ตื่นนอนจนหลับ เป็นการฝึกสติจะทำให้เข้าสมาธิง่ายและอยู่ได้นาน เมื่อมีเวลาว่าง ให้ห

50.10 ต่อไปจะอธิบายคำว่า กรุณาเจตสิก นะครับ ก็จะเป็นอีกส่วนหนึ่งของเยวาปนกะ พวกนี้เป็น อะนิยะตะ คือไม่แน่นอน นานๆเกิดครั้งหนึ่ง กรุณา จะเกิดตอนที่ทำสมาธิ บริกรรมกรุณาภาวนา ตอนบริกรรมก็คือ ตอนเตรียมการ