คิดยังไงกับคนที่พูดดูถูกเรา

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอายุ15 จะขึ้นม.ปลายแล้ว คือเราเป็นคนที่อ้วน น้ำหนัก50กว่าๆ สูงแค่150ค่ะ คือเราบอกกับตัวเองไว้ว่า จะลดน้ำหนักให้ได้ และเนื่องด้วยว่าเราแต่งคอสเพลย์ด้วยค่ะ ทุกครั้งที่เราแต่ง มันทำให้เราไม่มีความมั่นใจเลยค่ะ เราเลยไม่กล้าแต่งออกงาน และบ้านอยู่ต่างจังหวัดด้วยค่ะ เลยไม่ค่อยมีงาน เราเลยเอาเรื่องคอสเพลย์นี่แหละค่ะ เป็นแรงบันดาลใจในการลดน้ำหนัก แล้วเรื่องนี้คือเราจริงจังมากๆๆ เราบอกพ่อแม่ไว้ด้วยว่า เนี่ยหนูจะลดน้ำหนักนะ ก็ไม่มีใครห้ามเรานะ แต่เราบอกพ่อแม่ว่าเรื่องนี้เก็บไว้เป็นความลับนะ พ่อแม่ก็โอเค แต่พอวันต่อมาเราไปเรียนพิเศษ แม่เราก็มารอรับเรากลับบ้าน แล้วตอนนั้นคุณแม่นั่งคุยกับคุณครูอยู่(สนิทกัน) ตอนแรกเราก็ไม่ได้สนใจอะไรนะคะ จนกระทั่งแม่พูดออกไปว่า “มันกำลังไดเอทอยู่” แล้วคือหนูบอกแม่ไปแล้วว่าเป็นความลับ แล้วพอคุณครูได้ยิน คุณครูก็พูดว่า “หึ้ยย ชาติหน้าก็ไม่ผอมหรอก อะไรนะเห็นบอกว่าจะไม่แต่งชุดคอสจนกว่าจะผอมหรอ ละชาตินี้มันจะผอมมั้ย” คือเราไม่รู้หรอกนะว่าเขากระตุ้นเราให้มีแรงบันดาลใจมากขึ้นมั้ย แต่สำหรับเราแล้วคำพูดมันโหดร้ายไปสำหรับเราอ่ะ จุดๆนั้นคืออยากจะร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ได้ ด้วยความที่เราเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยด้วยค่ะ เราเลยชอบเก็บมาคิดมากค่ะ เราพยายามลืมแล้วค่ะ แต่ทุกครั้งที่เราพยายามคำพูดนั้นมันดังอยู่ในหูตลอดเวลาเลยค่ะ