สวัสดีค่ะ เราเป็นคนหนึ่งที่อ้วนและอยากที่จะลดน้ำหนักค่ะ
เราเองก็เคยลดน้ำหนักสำเร็จมา 2 ครั้ง
ครั้งแรกตอนอายุ 16 เราน้ำหนักอยู่ที่ 63 ค่ะ สูง 157
เราเลือกที่จะออกกำลังกายอย่างหักโหม โดยการวิ่งค่ะ วิ่งอยู่กับที่วันละ 2- 3 ชม.กันเลยทีเดียว แต่ก็ทานอาหารปกตินะคะ
ผลที่ออกมาคือ เราน้ำหนักลดเหลือ 59 กก. ภายในระยะเวลา 1 เดือน หลังจากนั้นเราก็วิ่งแบบนี้เรื่อย ๆ ค่ะ แบบวันไหนอยากวิ่งก็วิ่ง วันไหนไม่อยากก็ปล่อยค่ะ จนผ่านมาประมาณ 1 ปี ขึ้นปวช.ปี 2 น้ำหนักอยู่ที่ 56-57 กก. แต่ขาใหญ่มากกกก น่องนี่โตกันเลยทีเดียว จากนั้นมาเราก็ไม่ได้สนใจออกกำลังกายอีกค่ะ
จนขึ้นปวช. 3 เป็นการลดน้ำหนักครั้งที่ 2 ค่ะ ครั้งนี้บอกเลยจริงจังมากค่ะ เกิดฮึดอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ 55555
ตั้งใจจะลดน้ำหนักอย่างเอาเป็นเอาตาย สงสัยมีความรัก อิอิ ครั้งนี้เราเลือกที่จะกิน สลัดค่ะ ทั้ง ๆ ที่ตัวเราเองเป็นคนเกลียดผัก ผลไม้ ยิ่งผลไม้เราไม่แตะเลย T^T แต่เราก็ฮึดลองกินสลัดดูค่ะ ฝืนกินแทบอ้วก แต่ก็ทน ๆ ไว้ จนเรากินได้ จากนั้นเราก็เริ่มทาน สลัดเช้า เย็นทุกวัน และออกกำลังกายแอโรบิกตอนเย็นค่ะ จากน้ำหนักที่เคย อยู่ที่ 56 กก. ลดลงอาทิตย์ละกิโลเลยค่ะ จนมาถึง 51 กก. ที่บ้านเราบอกเราผอมไป โทรม เราเลยหยุด ตอนแรกก็กลัวว่าจะโยโย่นะคะ แต่ปรากฎว่าผ่านไป 2 เดือนน้ำหนักก็ขึ้นมาแค่ 52 -53 กก. เราก็ยิ่งได้ใจค่ะ คิดว่าคงไม่ขึ้นไปมากกว่านี้ หรือขึ้นอีกก็แค่กินสลัดเดี๋ยวก็ลด เราเลยปล่อยตัวยาวๆ เลยค่ะ อยากกินอะไรก็กิน ไม่สนใจออกกำลังกาย ไม่สนใจลดน้ำหนัก จนตอนนี้ เราขึ้นปวส.1 เพื่อน ๆ หลาย ๆคน ทักว่าอ้วนเลยไปชั่งน้ำหนักดู โอ๊ะ แม่เจ้า 56 ค่ะ กลับมาเท่าเดิมแล้ว ไม่นะ
ตอนนี้รู้สึกเหมือนทุก ๆ อย่างที่พยายามมามันพังลงไปแล้ว รู้สึกท้อแท้ในการลดน้ำหนัก เลยอยากจะขอความเห็นของเพื่อน ๆ ที่ลดน้ำหนักค่ะ ว่าเราจะให้กำลังใจตัวเองยังไงดี ที่จะทำกลับมาลดน้ำหนักให้สำเร็จอีกครั้ง
ปล.ตอนนี้สลัดที่เคยกินได้มันกินไม่ได้แล้วค่ะ เหมือนร่างกายมันต่อต้านเลย
ปล.เพิ่งเริ่มเล่น แท๊กห้องผิดอย่าว่ากันนะคะ
มีวิธีให้กำลังใจตัวเองในการลดน้ำหนักยังไงกันบ้างคะ
เราเองก็เคยลดน้ำหนักสำเร็จมา 2 ครั้ง
ครั้งแรกตอนอายุ 16 เราน้ำหนักอยู่ที่ 63 ค่ะ สูง 157
เราเลือกที่จะออกกำลังกายอย่างหักโหม โดยการวิ่งค่ะ วิ่งอยู่กับที่วันละ 2- 3 ชม.กันเลยทีเดียว แต่ก็ทานอาหารปกตินะคะ
ผลที่ออกมาคือ เราน้ำหนักลดเหลือ 59 กก. ภายในระยะเวลา 1 เดือน หลังจากนั้นเราก็วิ่งแบบนี้เรื่อย ๆ ค่ะ แบบวันไหนอยากวิ่งก็วิ่ง วันไหนไม่อยากก็ปล่อยค่ะ จนผ่านมาประมาณ 1 ปี ขึ้นปวช.ปี 2 น้ำหนักอยู่ที่ 56-57 กก. แต่ขาใหญ่มากกกก น่องนี่โตกันเลยทีเดียว จากนั้นมาเราก็ไม่ได้สนใจออกกำลังกายอีกค่ะ
จนขึ้นปวช. 3 เป็นการลดน้ำหนักครั้งที่ 2 ค่ะ ครั้งนี้บอกเลยจริงจังมากค่ะ เกิดฮึดอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ 55555
ตั้งใจจะลดน้ำหนักอย่างเอาเป็นเอาตาย สงสัยมีความรัก อิอิ ครั้งนี้เราเลือกที่จะกิน สลัดค่ะ ทั้ง ๆ ที่ตัวเราเองเป็นคนเกลียดผัก ผลไม้ ยิ่งผลไม้เราไม่แตะเลย T^T แต่เราก็ฮึดลองกินสลัดดูค่ะ ฝืนกินแทบอ้วก แต่ก็ทน ๆ ไว้ จนเรากินได้ จากนั้นเราก็เริ่มทาน สลัดเช้า เย็นทุกวัน และออกกำลังกายแอโรบิกตอนเย็นค่ะ จากน้ำหนักที่เคย อยู่ที่ 56 กก. ลดลงอาทิตย์ละกิโลเลยค่ะ จนมาถึง 51 กก. ที่บ้านเราบอกเราผอมไป โทรม เราเลยหยุด ตอนแรกก็กลัวว่าจะโยโย่นะคะ แต่ปรากฎว่าผ่านไป 2 เดือนน้ำหนักก็ขึ้นมาแค่ 52 -53 กก. เราก็ยิ่งได้ใจค่ะ คิดว่าคงไม่ขึ้นไปมากกว่านี้ หรือขึ้นอีกก็แค่กินสลัดเดี๋ยวก็ลด เราเลยปล่อยตัวยาวๆ เลยค่ะ อยากกินอะไรก็กิน ไม่สนใจออกกำลังกาย ไม่สนใจลดน้ำหนัก จนตอนนี้ เราขึ้นปวส.1 เพื่อน ๆ หลาย ๆคน ทักว่าอ้วนเลยไปชั่งน้ำหนักดู โอ๊ะ แม่เจ้า 56 ค่ะ กลับมาเท่าเดิมแล้ว ไม่นะ
ตอนนี้รู้สึกเหมือนทุก ๆ อย่างที่พยายามมามันพังลงไปแล้ว รู้สึกท้อแท้ในการลดน้ำหนัก เลยอยากจะขอความเห็นของเพื่อน ๆ ที่ลดน้ำหนักค่ะ ว่าเราจะให้กำลังใจตัวเองยังไงดี ที่จะทำกลับมาลดน้ำหนักให้สำเร็จอีกครั้ง
ปล.ตอนนี้สลัดที่เคยกินได้มันกินไม่ได้แล้วค่ะ เหมือนร่างกายมันต่อต้านเลย
ปล.เพิ่งเริ่มเล่น แท๊กห้องผิดอย่าว่ากันนะคะ