จะแปลประโยคนี้ ให้มีสำนวนสละสลวย อย่างไรครับ ช่วยขัดเกลาให้หน่อย

ในท้ายที่สุด เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ตกเกลื่อนอยู่ตามสถานที่
กว่าจะถึงเวลานั้น
จงหัวเราะให้กับความยุ่งเหยิง
มีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
และจงรู้ว่าทุกสิ่งเกิดขึ้นต้องมีเหตุผล


ผมแปลออกมาแล้ว มันดูกระด้างๆ สำนวนไม่อ่อนโยน เผลอๆอาจจะแปลผิด ความหมายด้วยซ้ำ
ขอบคุณครับ