1. แหล่งอ้างอิงของระบบกฎหมาย/การศึกษา
รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540
มาตรา 43, 53, 80, 81 กำหนดหลักการพื้นฐาน เช่น
สิทธิและหน้าที่ด้านการศึกษา
ระยะเวลาของสิทธิในการดำเนินการบางอย่าง (เช่น การจัดตั้งโครงสร้างหรือสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาเชิงนโยบาย)
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542
เป็น กฎหมายลูก ที่ออกตามกรอบรัฐธรรมนูญ
จัดระบบการศึกษาในรูปแบบชัดเจน
ระบบเหล่านี้ ไม่ได้คิดค้นใหม่ แต่เป็นการนำโมเดลที่เคยทำสำเร็จแล้วมาปรับใช้และบังคับใช้ทางกฎหมายตามมาตรา 81 รัฐธรรมนูญ 2540
2. ระยะเวลาสิทธิ์ตามรัฐธรรมนูญ
มาตรา 43 กำหนดสิทธิด้านการศึกษา อย่างน้อย 12 ปี
ในทางปฏิบัติ:
ผู้เรียนจริงอาจได้รับสิทธิ์ 15 ปี
เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 พฤษภาคม 2540
แสดงว่า เวลาที่ผู้ได้รับประโยชน์จริงอาจมากกว่าขั้นต่ำ ที่รัฐธรรมนูญกำหนด
3. ปัญหาจากการอ้างสิทธิ์ผิด
บางครั้ง ผู้ร่างกฎหมายภายหลังอ้างตนเป็นผู้ริเริ่มระบบ
ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น:
โครงสร้างเดิมถูก รื้อหรือปรับเปลี่ยน
ระบบที่เคยทำงานดีเกิด ความไม่ต่อเนื่องและปัญหาการจัดการ
สิทธิและประโยชน์ของประชาชนลดลงหรือไม่สอดคล้องกับเจตนารมณ์เดิม
4. บทเรียนสำคัญ
การจัดทำกฎหมายหรือโครงสร้างสาธารณะต้อง ให้เครดิตและยึดหลักการเดิมที่ประสบผลสำเร็จ
การอ้างสิทธิ์หรือแก้ไขโดยไม่เข้าใจรากฐานเดิมจะนำไปสู่ ความสับสนและระบบที่ล้มเหลว
การวิเคราะห์อย่างรอบคอบโดย ย้อนดูผู้ริเริ่มและเจตนารมณ์เดิม เป็นสิ่งสำคัญก่อนแก้ไขระบบใด ๆ
พระราชญัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542