O จูบฟ้าลาดิน .. O

0 เอียงเทอย่างช้าช้าเข้าหาอุ่น
อกอกหนึ่ง, งามละมุนและกรุ่นหอม
สุมาลี, เมื่อถวิลและยินยอม
ดูจะพร้อมเพรียงอยู่อย่างรู้การณ์
0 จะมีรื่นรมย์ใดที่ในหล้า
ยิ่งไปกว่าพรั่งพร้อมทั้งหอมหวาน
ทุกข์นรกสุขสวรรค์ .. เคยบันดาล
คงต้องลาญเลือนสิ้นจากจินตภพ
0 เมื่อร่างในอ้อมแขนยกแขนรับ
ราวบอกให้ค่อยกระชับขึ้นรับประจบ
ที่หน้าหลังรอบอยู่เคยอยู่ครบ
จำต้องลบเลือนสลัวไปชั่วยาม
0 ด้วยเบื้องหน้ามีอยู่เพียงตรูเจ้า
คอยพะเน้าพะนออยู่สุดรู้ข้าม
เค็มทะเล .. ไกลเกินวัก .. ขึ้นหัก-งาม
ในวับวามหวานซึ้งคู่หนึ่งนี้
0 อีกทั้งความยินยอม .. ว่าพร้อมหัก
ไม่พร้อมนัก .. กับยิ้มตาพริ้มถี่
อุ่นแนบอกใครอยู่คงรู้ดี
กรณีที่พร้อมฉุดกันจุดชนวน
0 ก็คงเหลือทางเดียวเหมือนเกลียวเชือก
เพียงทางเลือกจะขวา-ซ้าย, หากก่ายสวน
จะไม่ได้เชือกเกลียว, ร่างเพรียว-นวล-
เนื้อ .. รูปชวนร่วมประเด็น .. ก็เช่นกัน
0 พรรณากันไปเถิด .. ผู้เปิดเรื่อง
ชวนต่อเนื่องเรื่องราวร่วมกล่าวฝัน
กุหลาบแดงบานสะพรั่งอยู่ทั้งวัน
ใจทั้งนั้นเกลาคำชี้นำคะนึง
0 อบอุ่นในอ้อมอก ..
เกินถ้อยยกจะเรียงตัวได้ทั่วถึง
ด้วยไม่ต้องผ่านคำในรำพึง
มองหวานซึ้งตรึงอยู่เพียงคู่เดียว !
.
.
.
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=sdayoo&month=11-03-2026&group=239&gblog=28