ขอ howto บังคับตัวเองให้อ่านหนังสือได้นานๆค่ะ

เป็นเรื่องมรดกค่ะ เราเป็นหลายคนแรกที่ปู่กับย่ารักมากๆ ดูแลเอาใจใส่มาเป็นอย่างดึ ตั้งแต่พ่อกับแม่แยกทางกันและขายบ้านเดี่ยวแถวคลองสานทิ้งไป แย่งกันไปมา สรุปได้อยู่กับย่า เพราะพ่อแต่งงานใหม่ เราโตมากับบ้

ประโยคที่ว่า 'ไม่ชอบแบบไหน ก็อย่าทำแบบนั้น' คือทุกวันนี้เราเหมือนตรงข้ามกันเลย  ไม่ขอบแบบไหนแต่ดันทำตัวแบบนั้นเอง  โดยเราลองมาสังเกตตัวเองบ่อบครั้ง เรามีจะมีพฤติกรรมคล้ายพ่อกับย่า คือใช้อารม

สวัสดีค่ะเราเป็นเด็กคนนึงที่รู้สึกว่าเจออะไรมาเยอะมากๆอยากใช้พื้นที่นี้ในการพิมพ์ทุกๆเรื่องราวที่อยากจะพิมพ์ลงในนี้นะคะ เราขอย้อนกลับไปในตอนเด็กตอนนั้นน่าจะอยู่ประมาณอนุบาล1-2อยู่ค่ะจำความได้ว่าเราอย

ตามหัวข้อเลยค่ะ เราเป็นเด็กกำพร้าเเม่ค่ะ อยู่กับกับย่ามาตั้งเเต่เด็ก เเต่สิ่งที่ทำให้เจอกับพ่อเเม่เลี้ยงได้หรือเรียกลุงกับป้า เพราะตอนเด็กเขาเอาเรามาจากที่ๆนึง ซึ่งเป็นบ้านเเม่เรา เราเกิดมาพ่อกับเเม่ก

เราเป็นเด็กที่ชอบกน้าเหงวี่ยงหน้าบูดน้อยใจทุกคนที่ไม่สนใจตัวเอง เป็นเพราะเราโดนพ่อทิ้งแบบนี้เราเคยต้องตามหาความรักจากคนอื่นแทน เพราะตอนเด็กเจอเรื่องกระทบจิตใจหลายเรื่องและตอนเด็กเคยโดนล่วงละเมิดทางเพศ

คือเราเนี่ยมีแฟนเป็นผญทางบ้านทราบเรียบร้อยแล้วค่ะว่ามีแฟนเป็นผญนะตอนแรกๆเขาก็โอเคกันค่ะแล้วมีอยู่วันนึงเราคุยกับแม่เรื่องแฟนนี่แหละอยุ่ๆแม่เราก้ขำขึ้นมาแล้วบอกว่าเราไร้สาระที่คบผญโตไปเดี๋ยวก้เปลี่ยนใจ

คือเราเป็นลูกคนโตของแม่ เรามีน้องสาวอีกคน ครอบครัวเรากำลังไปได้ดี ช่วงประมาณปี2019 เราได้ย้ายเข้าบ้านใหม่ในเมืองกรุง ด้วยความที่น้องเรากำลังจะเกิดทำให้ต้องย้ายบ้านมาที่นี่ หลังจากนั้นก็มีย่าและปู่ที่ย

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ หลายวันมานี้เรารู้สึกภายในใจไม่เหมือนเดิม คิดวนๆกับเรื่องนี้ซ้ำๆไปมา โดยที่ยังหยุดคิดไม่ได้ มันมีความรู้สึกอยากระบายมันอัดอั้น อธิบายกับตัวเองไม่ได้จริงๆค่ะ เลยขอพื้นที่ตรงนี้มาระบาย