สงสารตังเองมากที่มีพ่อแม่แบบนี้??

เราเป็นเด็กที่ชอบกน้าเหงวี่ยงหน้าบูดน้อยใจทุกคนที่ไม่สนใจตัวเอง เป็นเพราะเราโดนพ่อทิ้งแบบนี้เราเคยต้องตามหาความรักจากคนอื่นแทน เพราะตอนเด็กเจอเรื่องกระทบจิตใจหลายเรื่องและตอนเด็กเคยโดนล่วงละเมิดทางเพศแต่เราไม่ได้บอกใคร พ่อก็ติดยาและพ่อของเราเป็นคนที่น่าสมเพชที่สุดในชีวิตเราพ่อเป็นคนที่กับคนอื่นยอม แต่มาทำตัวเก่งในครองครัวเป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กจนโตตัวเองติดยาพอตังไม่มีมาขู่เข็นเอากับย่าเราและมองเราด้วยสายตาน่ากลัวเหมือนเราไม่ได้มองพ่อตัวเอง ย่าเราตอนเราอายุ5-6ขวบไม่มี่งินเพราะ60+ต้องพึ่งเบี้ยคนชราแถมย่าต้องมาซื้อนม ซื้อแพมเพิสให้เราอีก ย่ากับปู่รวมกับได้เดือนละ1000+แค่นี้เรามีคนมาเอ็นดูเยอะมากตอนเด็กมีคนอยากรับเลี้ยงแต่เราไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไรเรารู้แค่ว่าถ้าเราโดนรับเลี้ยงเราก็จะไม่ได้อยู่กับย่า และตอนเราเด็กๆพ่อชอบเอาเราไปส่งยาด้วยเราเห็นเหตุการแบบนี้จนชินพ่อเหมือนปีศาจเวลายาหมดคลั่ั่งขู่เอาเงินจะทำร้ายย่ากับปู่และมันก้เป็นแบบนั่นเรื่อยมา เราเคยปวดฟันมากๆย่าขอให้พ่อไปซื้อยาสีฟันแก้ปวดฟันให้พ่อบอกมันไม่ตายหรอกแล้วก็ขี่รถออกไปพ่อเคยติดคุกแล้ว2รอบเพราะยาเสพติดแต่ย่าก้ไปประกันมาตลอดครั้งแรกหลักหมื่น ครั้งที่สองหลักแสน เราสมเพชคนแบบนี้มากภาระสังคม พ่อชอบบังคับเราให้เราเป็นทาสรับ  ใช้ตอนตัวเองยาตายและใช้คำพูดข่มขู่เรามาโดยตลอดเพราะพ่อเคยมีปมวัยเด็กกับปู่เราเป็นผู้หญิงเราพึ่งอายุ16ปี ตอนเด็กก็เคยไปอยู่กับแม่แต่แม่ไม่สนใจจนต้องอาศัยข้าววัด ตอนวันที่31ตุลาคม 2568พ่อตีเราเพราะเรามีแฟนไม่อยากให้เรามาโทรกับแฟนให้เห็นตบตัวเราต่อเนื่องไม่มีใครช่วยเราได้และคนรอบตัวบอกว่าอย่าไปพูดตอบโต้เขาเป็นพ่อเราไม่โอเคมากความคิดคนแก่คือล้าหลังมากคนไม่ดีแค่ไหนเราก็ต้องยอม พ่อเคยขู่จะเอายางดีดตาเราเราก็บอกดีดเลย(พูดประชด)แล้วพ่อดีดจริงเราแค้นมากเราเกลียดพ่อมาโดยตลอดพ่อไม่มีการกระทำรักลูกเลยล่าสุดมาตัดพ่อตัดบูดกับเราเพียงแค่เราไม่ให้ยืมสายชาร์จ เหตุผลปัญญาอ่อนมากมาบอกเงินที่เราเคยขอไปกุเอาไปซื้อไม้ที่จะตัดขายได้หลายตันพ่อบอกแล้วมาบอกอีกว่าไม่ต้องมาขอตังกูอีก แล้วเราก็คุยกับย่าแค่2คนเพราะป้ากับน้องก็เหมือนโกรธเราแล้วกุผิดอะไรอีกว่ะ เมื่อไม่กี่วันมานี้เรารีดผ้าแล้วพ่อมาคุยด้วยแต่เราไม่คุยด้วยมาด่าเราอิพากเอ้ย เออต่อไปนี้กับกูไม่ต้องมาคุยกันอีก พ่อเราเป็นคนที่กระจอกมาก มาพูดหยอกล้อย่าเราเหมือนเพื่อนตัวเอง มาว่าย่าเราเป็นสัมพเวสี เพียงเพราะย่าหวังดีเอาพาวเวอร์แบงค์ป้าไปเก็บกลัวมีคนโขมยป้าไปเจอแล้วก้บอกพ่อว่ายุในกะตร้าของย่าแล้วเขาก็พูดกันเราโกรธมากเราเอาไปพูดให้ แล้วย่าฟังย่าเอาไปด่าพ่อย่าบอกพ่อว่าพูดอะไรไม่คิดถึงใจเขาใจพ่อตอบย่าว่าล้อเล่นคำพูดม่เป็นล้านเลือกพูดคไแบบนี้กับแม่ตัวเอง แล้วย่าก็บอกพอพูดให้ลูกว่ามันไม่เสียใจหรอถึงขั้นตัดพ่อตัดลูก พ่อตอบก็แค่สายชาร์ชยังไม่ให้ยืม แล้วย่าก็บอกว่าตอนที่จะตายกุจะรอดูใครจะมาดูแลตอนจะตาย  ตลกมากทั้งที่ตังเองอาสาเอาสายชาร์จตัวเองไปให้คนอื่นยืมเองแล้วจะมายืมสายชาร์จเราของเรามันก็ชาร์จไม่เข้าไงแล้วมาบอกจะให้กุอธิบายเหตุผลที่ทำไมไม่ให้ยืม กับคนแบบนี้กุอธิบายไปเหมือนกุคุยคนเดียวพ่อเราโง่ที่สุดดีกับคนอื่นพอคนในครองครัวข่มเหง ป้ากับลูกป้าพ่อเทิดทูญขึ้นเหนือหัว เราเห็นแล้วหมั่นใส้ เราทะเลาะกับพ่อครั้งนี้ เราอารมณ์ไม่จอย มีผลกระทบด้านจิตใจ โมโหง่าย น้อยใจทุกคนที่ไม่สนใจตัวเอง เป็นเพราะเราโดนพ่อทิ้งแบบนี้เราเคยต้องตามหาความรักจากคนอื่นแทน เกรด4ที่เราเรียนได้ไม่เคยมีแม้แต่คำชมไม่ได้รับความรักทั้งที่เราตั้งใจทำเพื่อครอบครัวมาตลอด เราเป็นแค่เด็กคนหนึ่งแต่เราต้องเจอเรื่องที่ทำให้เราไม่ได้ใช้ชีวิตแบบเด็กอีกต่อไปเราไม่ได้บอกว่าเราอยากเกิดมาพวกเขาตั้งใจอยากมีลูกแต่พวกเขาไม่คิดว่าเด็กคนหนึ่งมันใช้เงินเลี้ยงมากแค่ไหน เราสงสารเด็กที่เกิดมามีครอบครัวแบบเรามาก