มีญาติแบบนี้ประหลาดมั้ย

คือเราเป็นลูกคนโตของแม่ เรามีน้องสาวอีกคน ครอบครัวเรากำลังไปได้ดี ช่วงประมาณปี2019 เราได้ย้ายเข้าบ้านใหม่ในเมืองกรุง ด้วยความที่น้องเรากำลังจะเกิดทำให้ต้องย้ายบ้านมาที่นี่ หลังจากนั้นก็มีย่าและปู่ที่ย้ายมาช่วยดูแลหลังจากน้องเกิด แต่ที่แย่คือมีลูกของน้องสาวยายเราขอมาอยู่ด้วย (ขอเรียกนามสมมติว่าเอ) คือเอเนี่ยเป็นคนต่างจังหวัดที่ย้ายเข้ามาเรียนมหาลัยในกรุงเทพก็เลยขอติดมาอยู่ที่บ้านเราด้วย ซึ่งเราก็เข้าใจเพราะเขาก็มาจากต่างจังหวัด และเขาก็ยินดีช่วยจ่ายค่าบ้านซึ่งเราก็โอเคมากๆ เมื่อยิ่งนานนับวันไปเขาเริ่มเอาอาหารไปกินที่ห้องนอนตัวเอง เอาของกินตัวเองซุกเอาไว้ในห้องเพราะไม่อยากให้คนอื่นกิน แต่ตัวเองสามารถกินของกลางที่อยู่บ้านได้ เริ่มเรียนเวลาเข้าร้านสะดวกซื้อให้แม่เราจ่ายตังให้ เริ่มพยายามทำตัวเหมือนลูกอีกคน คอยตามเราไปทุกที่ที่พ่อแม่เราพาไป ให้พ่อแม่เราจ่ายให้เหมือนลูกอีกคน ซึ่งบางทีก็ไม่ได้อยากพาไปเพราะมันคือเวลาครอบครัว เช่น ไปเที่ยวโรงแรมกันแบบครอบครัวทั้งที่พ่อแม่เราจ่ายแต่ตัวเองขอนอนที่นอนแล้วให้เรานอนโซฟา!การไปดินเนอร์กับครอบครัวที่ภัตตาคารอะไรทำนองนั้น ซึ่งเขาพยายามทำอยู่แบบนี้ และทึ่แย่ที่สุดคือเขาไม่ชอบย่ากับปู่ของเรา ตอนที่ปู่ของเราเสีย ครอบครัวฝ่ายพ่อเราอยู่ที่วัดกันหมด แต่เขาเอาแต่ไปกินสเต๊กอย่างสนุกสนาน หลังจากผ่านไปหลายเดือนเราได้ย้ายบ้านอีกครั้งมาอยู่ที่ชานเมือง ครอบครัวของเราได้เอายายมาอยู่แทนเพราะท่านไม่สบายต้องหาหมอบ่อย ซึ่งคือบ้านที่เราอยู่ในปัจจุบัน พอย้ายมาเมื่อประมาณ2024 ผ่านไปไม่กี่เดือนนางเอก็เรียนจบปริญญาตรี ซึ่งในปัจจุบันตอนนี้ ไม่จ่ายค่าบ้านหรือช่วยจ่ายค่าอะไรใดๆทั้งสิ้น จบมา2ปีแล้ว ไม่ยอมหางานทำ เอาแต่อ้างว่าจะดูแลยายทั้งๆที่ในปัจจุบันยายแข็งแรงดีมากและไม่ต้องไปหาหมอแล้ว เอาแต่กินข้าวที่บ้าน ไม่ใช้เงินตัวเอง นอนใช้ไฟบ้าน เปิดแอร์เร็วปิดแอร์ช้า ไม่ช่วยทำงานบ้าน ซึ่งเราต้องไปเรียนตลอดเราออกจากบ้านตั้งแต่6:00-18:00 แต่เขากลับไม่พอใจเพราะเราไม่ช่วยเขาทำงานบ้านใดๆเลย ซึ่งเราไม่เข้าใจว่าเราผิดอะไร เราไม่ได้ว่าง ทั้งๆที่เขาว่าง แล้วเขาก็ไม่เคยออกเงินอะไรสักอย่าง มีแต่เกาะพ่อกับแม่เรากิน จนพ่อเราทนไม่ไหวทะเลาะกับแม่เราบ่อยมากเรื่องเขา ซึ่งเราก็อึดอัดใจกับเขาเช่นกัน เราเคยปรับความเข้าใจกับแม่แต่เหมือนไม่ได้ผล แม่เรายังคงปล่อยเฉยและไม่สนใจ และสิ่งที่สุดคือเขาทำนิสัยก้าวร้าวกับน้องเราทั้งๆที่น้องเราอยู่อนุบาลเท่านั้น ขึ้นกูกับน้องเรา ตะโกนใส่หน้าน้องเรา พ่อเราเคยเรียกคุยแล้วแต่เขาก็ได้แค่ขอโทษและบอกไปว่าไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ นางเอไม่ชอบพ่อเราด้วยซ้ำแต่ก็พยายามปั้นหน้าเวลาพ่อเรากลับบ้านเพราะกลัวจะไม่มีที่อยู่
เรากับพ่ออึดอัดใจจนทนไม่ไหว พ่อเราก็กลับบ้านบ้างไม่กลับบ้างเพราะพ่อเราอึดอัดที่จะกลับบ้าน พ่อเราทนไม่ไหวเพราะอยู่กับแม่เราที่เอาแต่เข้าข้างนางเอ ซึ่งเราก็อึดอัดใจไม่แพ้กัน เขาทั้งแย่งข้าวเรา เนื้อหมู เนื้อไก่ กับข้าวต่างๆหมดเร็วมากทั้งๆที่ควรจะเก็บกินได้นาน (วีรกรรมมีมากกว่านี้เยอะมากๆ)