มีท่านใดพอจะตีความหมายของธรรมะ บทนี้ได้บ้าง

ถ้าตัณหาเกิดทุกข์ก็เกิด
เมื่อตัณหาดับทุกข์ก็ดับ
กามจะสิ้นสุดด้วยความพอใจของท่าน
เมื่อท่านพอใจจะเลิก แม้ว่าราคะนุสัย
บางอย่างยังเหลืออยู่ มันก็ไม่เป็นอันตราย
แก่ท่าน เพราะธรรมชาติจิตของท่าน
มีความบริสุทธิ์เป็นพื้นฐาน
แม้วะยังอาศัยรูปธาตุ 4 อยู่ก็ตาม
พระโพธิธรรมเถระ (ตั๊กม้อ)