มีใครเจอสถานการณ์แบบนี้บ้าง

เราเครียดและอึดอัดมากๆ ไม่รู้จะทำไง พ่อแม่ กดดันให้เรากลับไปแต่งงาน กับแฟนเก่า ที่เลิกกันมาสิบกว่าปีแล้ว  เพราะผู้ใหญ่ สองฝ่าย คุยกัน เห็นว่า เราโสดนาน และทางนั้น ก็โสด และเราเลี้ยงลูก อยู่บ้าน ไหนๆก็มีลูกด้วยกันแล้ว  ผู้ใหญ่เขาคิดอะไรง่ายๆ คิดแทนลูกหลาน หมด พ่อแม่เราไม่เคยถามเราเลย ว่า เราอยาก แต่งไหม  เราจะมีความสุขไหม  เขาคิดแค่ว่า ทางนั้น เขารวย มีเงิน  พ่อแม่บอกให้เรา กลับไป และมีลูกกับเขา อีก จะได้ กอบกวยเอาเงินทองจากเขาเยอะๆ  คิดง่ายแบบนั้นเลยหรือ!! เราเข้าใจว่าเขาหวังดีกับเรา อนาคตเรากับลูก  แต่รู้สึกว่าเขาทำเพื่อตัวเองมากกว่า อยากอวดชาวบ้าน  ว่าลูกได้ผัวรวย
  มันน่าภูมิใจหรอ   มัน ถูกต้องแล้วหรือ !! พวกเขาจะมีความสุข บนความทุกข์ ของลูกได้อย่างสบายใจ หรือ!!   ก็คงจะได้เนอะ เพื่อ เงิน เพื่อความสบาย ไม่แคร์ อะไรทั้งนั้น  ยอมเอาลูกหลาน ไปแลกเงิน  เราไม่เคยเสียใจ ที่พ่อแม่ไม่รัก  แต่เราเสียความรู้สึกที่ จะต้องถูกบังคับ แบบนี้  พูดจากดดันเราทุกวัน บ่นไม่มีตังค์ใช้บ้าง มีหนี้บ้าง ทั้งที่ หลายปีที่ผ่านมา เราแบ่งเงินค่าเลี้ยงดูจากทางนั้น มาช่วย ใช้หนี้ ที่เราไม่ได้ก่อ หลายแสน แล้ว เราถือว่าเรา ทำหน้าที่ ลูกได้ดี พอแล้ว ไม่มาก ก็น้อย ถึงตอนนี้  เราไม่เงินเก็บ เลย เพราะเอามาช่วยทางบ้านหมด บางครั้งก็คิดว่า ทำดีแค่ไหน ก็ไม่พอสำหรับพ่อแม่ เขาคิด บุญคุณ กับเรา เป็นเงิน เราดีให้เท่าไหร่ ก็ไม่พอ หรอก ยิ่งเคยได้ ก็ จะอยากได้มากขึ้นอีก สบายจนเคยตัว  ถ้าเราจะเห็นแก่ ตัวไม่ช่วยใช้หนี้ก็ได้  แต่เราไม่ทำ  เราก็ทำตัวดีมาตลอด เพื่อหวังให้เขาเข้าใจเราบ้าง  เห็นใจเราบ้าง  คนเลิกกันแล้วไม่รักแล้ว  ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว  เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน ใจก็เปลี่ยน เคยอยู่ด้วยกันแล้ว ก็มีแต่ทะเลาะ ไม่ความสุข  บ้างทีก็ทะเลาะเรื่องเงิน คือ มันมีอะไรหลายๆอย่าง อะ อธิบายไม่ถูก  สรุปเราจะกลายเป็นคนผิด ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน เราไม่กลับไปแน่ๆ อะ เราฝืนใจตัวเองไม่ได้หรอก เราไม่ได้รังเกียจ แฟนเก่านะแต่แค่ไม่รักแล้ว  แม่เขาดีกับเรามากๆ เราก็ รักแม่เขาแหละ แต่มันคนละส่วนกัน ไหม เบื่อที่พ่อแม่เรา โลภ เกินไป ไม่รู้จะต้องมาทนฟังคำกดดัน อีกนานแค่ไหน  เบื่อมาก เอาแต่บ่นว่าเหนื่อยขายของนิดๆหน่อยๆ  หาตังค์ไม่พอใช้   บ่นๆๆๆๆ ให้เราได้ยิน กดดันเรา ว่าถ้าเราตกลงแต่งงาน  เขาก็จะได้สบาย มีแค่เราที่ช่วยให้เขาสบายได้ คิดดู พูดถึงขนาดนั้น เลยอะ กลายเป็นว่า  เอาความหวังมาไว้ที่เราหมด     มันอึดอัด จัดการกับความคิดพ่อแม่ นี่ลำบากใจ  สุดๆ อธิบายแค่ไหน ก็ไม่ฟัง ไม่สน  หาว่าเรา โง่  กลัวทางนั้นจะทิ้ง ไม่ส่งเงินเลี้ยงดูให้  คนรวยเขาก็ ทำงานถึงรวย  เงินมันไม่ได้ปลิวมาตาม ลม นะ  เราจะไปหวังใช้เงินของเขาง่ายๆ ได้ไง หวังรวย หวังจะชุบตัวมีหน้ามีตา เพราะสมับติคนอื่นทำไมเขาหาของเขา  เราไม่ได้หาด้วยสักหน่อย ที่ผ่านมาทางนั้นเขาก็ช่วยมาเยอะมากมาย แต่พออยากให้เรากลับไปก็เอาเงินมาล่อ พ่อกับแม่ด้วยแหละ
แต่เราตอบไปแล้ว ว่า ไม่แต่ง เราก็จะยังดูแลลูกต่อไปอย่างดีที่สุด ทุกชีวิต ก็ต้องดิ้นรน ทำมาหากินเลี้ยงตัวเอง ใครจะมาเลี้ยงดูเราได้ตลอดชีวิต วันนึงก็ต้องตาย เงินทองก็เอาไปไม่ได้ รู้ว่าเงินคือสิ่งจำเป็น ในชีวิต แต่มันใช่ทั้งหมดของชีวิต  บางคนมีเงินรวยล้นฟ้า แต่หาความสุขไม่ได้  มีแต่พอกิน พอใช้แล้วมีความสุข ดีกว่าไหม  จะตายวันนี้พรุ่งนี้ ก็ไม่รู้ ตักตวงความสุขให้เต็มที่ ดีกว่ามานั่งคิดว่า ฉันจะทำยังให้ได้เงิน ขอวคนอื่นมาเป็นของฉัน ต่อให้มี พันล้าน ถ้าขี้เกียจทำงาน วันนึงก็ ต้องหมด  เราอาจจะเปนลูก นอกคอก ลูกเลว สำหรับเขา แต่เราโตแล้วมีความคิดของตัวเอง นี่มันชีวิตของเรา ขอเลือกเองบ้าง เราเสียสละ ทำเพื้อคนอื่นมามากพอแล้วตอนนี้เหลือแต่ตัว.......แต่เราก็ ทำงานในเซเว่น ด้วย  พยายามหาเงินเอง........เฮ้ออออ  ช่วยเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ มาแชร์ ความคิดเห็นกันได้นะ ให้กำลังใจกัน ขอให้ผ่านมันไปได้ละกันเนาะ....แต่อย่า ดร่าม่า เลยนะคะ เราเครียดพอแล้ว เรื่องนี้จัดการ ยากจริงๆ  เพราะเขาคือพ่อแม่นี่แหละ เราก็คงต้องทนต่อไแ พยายามจะไม่สนใจ