สวัสดีครับผม อายุ 34 ปีนี้ พอดีเมื่อวานแฟนเก่าผมแชทมาหาว่าลูกอยากเจอ ผมตกใจมากจนแบบสมองตื้อไปหมด ในใจมันคิดแล้วว่าผมไปมีลูกกับเขาตอนไหน ผมเลยกดโทรไปหาเขา แล้วถามว่าเป็นลูกผมยังไงเราเลิกกันไปนานแล้ว แฟนเก่าผมอายุน้อยกว่าผม 7 ปี
น้องเขาบอกว่า “หนูท้องตอนที่หนูนอนบ้านพี่ แต่ชั่งมันเถอะ มันผ่านมาแล้ว แต่ว่าพี่อยากเจอลูกไหม จะตรวจ DNA ก็ได้ ที่หนูทักไปหาพี่เพราะลูกบอกอยากเจอหน้าพ่อ หนูเคยบอกลูกว่าพ่อไม่อยู่แล้ว แต่ลูกได้ยินตอนหนูคุยกับพี่สาวว่าลูกอยากเจอพ่อของเขามากทำยังไงดี ลูกเลยมาร้องไห้บอกอยากเจอพ่อ หนูเลยทักมาหาพี่ แต่ท่าพี่ไม่อยากเจอไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยก็บอกหนูได้เลย หนูจะได้ไม่ต้องทักมาหาพี่”
ตอนฟังน้องผมยังอึ้งคิดอะไรไม่ออกจริง หัวใจมือสั่นไปหมด สมองคิดในหัวว่าเขาท้องกับเราทำไมไม่บอก เราทำอะไรผิดไปรึเปล่า คือผมเลิกกับน้องไปก็ประมาณ 3-4 ปีได้ เป็นแฟนเก่าที่ผมรักมากที่สุด ที่เราเลิกกันไปผมยังไม่แน่ใจเหตุผลเลยด้วยซ้ำ น้องบอกว่าน้องทนไม่ไหวกับผมแล้วก็เงียบหายไปเลย ผมมูฟออนจากคนนี้ยากมากเลยครับใช้เวลานานมากกจนเกือบอยากจะตายเลยด้วยซ้ำเพราะน้องเป็นคนน่ารักและดีมากๆ ใส่ใจดูแล ดูผมและลูกสาวผมดีมาก พูดเพราะสวยด้วย
ผมมีลูกติดกับแฟนเก่าด้วย 1 คนอยู่ม.2 ลูกคนนี้ผมเลี้ยงเอง ส่วนแม่เขาก็ทำงาน
ตอนนี้ปัจบันผมมีแฟนที่อยู่ห่างกัน(ยังไม่เคยเจอตัวจริง) ผมยังไม่ได้บอกเขาว่า ตอนนี้ผมยังไม่ได้บอกเรื่องนี่กับเธอเลย
ท่าถามผมว่าผมสามารถเลี้ยงดูลูกของแฟนเก่าคนนี้ได้ไหม ผมบอกได้เลยว่าเลี้ยงไหว บ้านผมค่อนข้างมีอันจะกิน ส่วนผมก็ทำธุระกิจส่งออกผลไม้ ผมสามาระเลี้ยงไหวลูกทั้งสอง
ตอนแรกที่เลิกกับน้องผมตั้งคำถามเยอะมากว่าผมทำอะไรผิดไปตรงไหนเราไม่เคยโกรธงอน ขึ้นเสียงหรือทะเลาะกันแรงๆเลย มีแค่งอนนิดงอนหน่อยง้องแง้งกันตามประสาแฟน
ผมเลี้ยงลูกสาวคนแรกอย่างดี คือดูแลทุกอย่างจริงๆครับ เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่พยายามเลี้ยงลูกสาวให้ดูเป็นเจ้าหญิงดีที่สุด ตอนที่แฟนเก่าคนนี้มาบ้านผมก็เห็นว่าผมเลี้ยงดูลูกดีมาก และผมก็รักแฟนเก่ามากขนบอกจะขอแต่งงานแล้วจะได้มีลูกของเราสองคนด้วย
แล้วอะไรรู้ไหมครับ ตอนที่น้องเลิกกับน้อง น้องไม่เคยลงรูปเลย ผมไปดูหน้าเฟสในสตอรี่ก็ไม่เจอ แต่ผมก็เชื่อว่าลูกคนนี้เป็นของผมแน่เพราะน้องไม่ใช่คนโกหก ยิ่งน้องส่งรูปลูกมาน้ำตาผมไหลเลย
นี้ลูกของผมกับแฟนเก่าที่ผมรักมาก ผมพูดอะไรไม่ออกเลยครับ
ในหัวมีทั้งคำถาม ดีใจ รู้สึกเกลียดตัวเองด้วย ว่าทำไมถึงไม่รั้งตอนที่น้องขอบอกเลิกและอยากรู้เหตุผล แต่น้องต้องรู้แน่ว่าผมไม่กล้าถาม
ตอนนี้ผมกำลังหาทางไม่ออก เพราะผมจะไปหาลูกอีกสองวัน คือผมอยากรู้ว่า อะไรเป็นเหตุที่ทำให้น้องเลิกกักับผมและมีเป็นร้อยคำถามจนไม่รู้จะคุยกับใคร ผมทำยังไงต่อดีครับ
แฟนเก่าทักมาว่าลูกอยากเจอ ทั้งที่เลิกกันไปแล้ว 3 ปี
น้องเขาบอกว่า “หนูท้องตอนที่หนูนอนบ้านพี่ แต่ชั่งมันเถอะ มันผ่านมาแล้ว แต่ว่าพี่อยากเจอลูกไหม จะตรวจ DNA ก็ได้ ที่หนูทักไปหาพี่เพราะลูกบอกอยากเจอหน้าพ่อ หนูเคยบอกลูกว่าพ่อไม่อยู่แล้ว แต่ลูกได้ยินตอนหนูคุยกับพี่สาวว่าลูกอยากเจอพ่อของเขามากทำยังไงดี ลูกเลยมาร้องไห้บอกอยากเจอพ่อ หนูเลยทักมาหาพี่ แต่ท่าพี่ไม่อยากเจอไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยก็บอกหนูได้เลย หนูจะได้ไม่ต้องทักมาหาพี่”
ตอนฟังน้องผมยังอึ้งคิดอะไรไม่ออกจริง หัวใจมือสั่นไปหมด สมองคิดในหัวว่าเขาท้องกับเราทำไมไม่บอก เราทำอะไรผิดไปรึเปล่า คือผมเลิกกับน้องไปก็ประมาณ 3-4 ปีได้ เป็นแฟนเก่าที่ผมรักมากที่สุด ที่เราเลิกกันไปผมยังไม่แน่ใจเหตุผลเลยด้วยซ้ำ น้องบอกว่าน้องทนไม่ไหวกับผมแล้วก็เงียบหายไปเลย ผมมูฟออนจากคนนี้ยากมากเลยครับใช้เวลานานมากกจนเกือบอยากจะตายเลยด้วยซ้ำเพราะน้องเป็นคนน่ารักและดีมากๆ ใส่ใจดูแล ดูผมและลูกสาวผมดีมาก พูดเพราะสวยด้วย
ผมมีลูกติดกับแฟนเก่าด้วย 1 คนอยู่ม.2 ลูกคนนี้ผมเลี้ยงเอง ส่วนแม่เขาก็ทำงาน
ตอนนี้ปัจบันผมมีแฟนที่อยู่ห่างกัน(ยังไม่เคยเจอตัวจริง) ผมยังไม่ได้บอกเขาว่า ตอนนี้ผมยังไม่ได้บอกเรื่องนี่กับเธอเลย
ท่าถามผมว่าผมสามารถเลี้ยงดูลูกของแฟนเก่าคนนี้ได้ไหม ผมบอกได้เลยว่าเลี้ยงไหว บ้านผมค่อนข้างมีอันจะกิน ส่วนผมก็ทำธุระกิจส่งออกผลไม้ ผมสามาระเลี้ยงไหวลูกทั้งสอง
ตอนแรกที่เลิกกับน้องผมตั้งคำถามเยอะมากว่าผมทำอะไรผิดไปตรงไหนเราไม่เคยโกรธงอน ขึ้นเสียงหรือทะเลาะกันแรงๆเลย มีแค่งอนนิดงอนหน่อยง้องแง้งกันตามประสาแฟน
ผมเลี้ยงลูกสาวคนแรกอย่างดี คือดูแลทุกอย่างจริงๆครับ เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่พยายามเลี้ยงลูกสาวให้ดูเป็นเจ้าหญิงดีที่สุด ตอนที่แฟนเก่าคนนี้มาบ้านผมก็เห็นว่าผมเลี้ยงดูลูกดีมาก และผมก็รักแฟนเก่ามากขนบอกจะขอแต่งงานแล้วจะได้มีลูกของเราสองคนด้วย
แล้วอะไรรู้ไหมครับ ตอนที่น้องเลิกกับน้อง น้องไม่เคยลงรูปเลย ผมไปดูหน้าเฟสในสตอรี่ก็ไม่เจอ แต่ผมก็เชื่อว่าลูกคนนี้เป็นของผมแน่เพราะน้องไม่ใช่คนโกหก ยิ่งน้องส่งรูปลูกมาน้ำตาผมไหลเลย
นี้ลูกของผมกับแฟนเก่าที่ผมรักมาก ผมพูดอะไรไม่ออกเลยครับ
ในหัวมีทั้งคำถาม ดีใจ รู้สึกเกลียดตัวเองด้วย ว่าทำไมถึงไม่รั้งตอนที่น้องขอบอกเลิกและอยากรู้เหตุผล แต่น้องต้องรู้แน่ว่าผมไม่กล้าถาม
ตอนนี้ผมกำลังหาทางไม่ออก เพราะผมจะไปหาลูกอีกสองวัน คือผมอยากรู้ว่า อะไรเป็นเหตุที่ทำให้น้องเลิกกักับผมและมีเป็นร้อยคำถามจนไม่รู้จะคุยกับใคร ผมทำยังไงต่อดีครับ