ช่วงนี้ไม่รู้คิดไปเองไหม แต่รู้สึกว่า “การโทษตัวเอง” กลายเป็นทักษะที่สังคมพยายามสอนเรามากขึ้นเรื่อยๆ
เงินไม่พอใช้ → ต้องบริหารเงินให้เก่งขึ้นนะ
งานไม่โต → ต้องพัฒนาตัวเองให้มากกว่านี้
เครียด → mindset ยังไม่แข็งแรงพอ
ทุกอย่างสุดท้ายมันย้อนกลับมาที่เรายังดีไม่พอเสมอ
ทั้งที่ความจริงคือ ของแพงขึ้นแทบทุกอย่าง แต่เงินเดือนหลายคนแทบไม่ขยับ
งานก็แข่งขันสูงขึ้นแบบที่เมื่อก่อนอาจไม่เคยเป็น
แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ แทนที่เราจะตั้งคำถามกับระบบ
เรากลับถูกสอนให้ “ปรับตัวให้เข้ากับระบบ” แทน
จนบางทีเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่า อะไรคือการพัฒนาตัวเองจริงๆ
กับอะไรคือการ “พยายามเอาตัวรอดในเกมที่มันไม่แฟร์ตั้งแต่แรก”
ยิ่งช่วงหลังๆ จะเห็นคอนเทนต์แนว
“ตื่นตี 5 แล้วชีวิตจะเปลี่ยน”
“เลิกบ่นแล้วลงมือทำ”
“คนรวยเขาคิดแบบนี้”
มันไม่ได้ผิดนะ แต่มันก็แอบรู้สึกว่า…มันพูดเหมือนทุกคนเริ่มจากจุดเดียวกัน
ทั้งที่บางคนเริ่มจาก 0
บางคนเริ่มจาก -10 ด้วยซ้ำ
เลยเริ่มสงสัยว่าที่เรายังไปไม่ถึงไหน มันเป็นเพราะเรา “คิดไม่ถูก” จริงๆ
หรือเพราะเราอยู่ในระบบที่ “เล่นยังไงก็เหนื่อย” กันแน่ หรือจริงๆ แล้ว สังคมแค่ทำให้เราโทษตัวเองเก่ง เพื่อที่เราจะได้ไม่ตั้งคำถามกับอะไรที่ใหญ่กว่านั้น?
ยุคนี้ควรโทษเศรษฐกิจ หรือควรปรับ mindset ตัวเองมากกว่า
งานไม่โต → ต้องพัฒนาตัวเองให้มากกว่านี้
เครียด → mindset ยังไม่แข็งแรงพอ
งานก็แข่งขันสูงขึ้นแบบที่เมื่อก่อนอาจไม่เคยเป็น
เรากลับถูกสอนให้ “ปรับตัวให้เข้ากับระบบ” แทน
กับอะไรคือการ “พยายามเอาตัวรอดในเกมที่มันไม่แฟร์ตั้งแต่แรก”
“ตื่นตี 5 แล้วชีวิตจะเปลี่ยน”
“เลิกบ่นแล้วลงมือทำ”
“คนรวยเขาคิดแบบนี้”
บางคนเริ่มจาก -10 ด้วยซ้ำ
หรือเพราะเราอยู่ในระบบที่ “เล่นยังไงก็เหนื่อย” กันแน่ หรือจริงๆ แล้ว สังคมแค่ทำให้เราโทษตัวเองเก่ง เพื่อที่เราจะได้ไม่ตั้งคำถามกับอะไรที่ใหญ่กว่านั้น?