ไปอบรม/เข้าค่ายจะกังวลคิดถึงบ้านมากๆ ไม่มีความสุขเลยค่ะ แบบนี้ควรจะไปพบจิตแพทย์มั้ยคะ

สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิปทุกคน พอดีตอนนี้เรารู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นโรคอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันใช่อาการทางจิตมั้ย เข้าประเด็นเลยนะคะ
.
  คือทุกๆครั้งเวลาที่เราจะต้องออกจากบ้านไปอบรม หรือไปเข้าค่ายต่างๆ เราจะรู้สึกคิดถึงบ้านมากๆแล้วก็จะร้องไห้น้ำตาแตกตลอดเลยค่ะ แล้วก็จะรู้สึกซึมเศร้าไม่อยากกินข้าว ไม่อยากทำอะไรเลยค่ะ ไม่มีอารมณ์ทำอะไรเลย
  จนเรารู้สึกว่ามันแย่มากจนเรากลัวมากค่ะไม่อยากไปไหนที่มันต้องจากบ้านไปไกลๆเลย แล้วก็รู้สึกว่าสิ่งนี้มันรบกวนชีวิตเรามาก เราไม่อยากเป็นแบบนี้เลยค่ะ แต่ทุกครั้งที่ต้องไปมันก็จะร้องไห้ตลอด ยิ่งโทรหาคนที่บ้านก็ยิ่งร้องค่ะ 5555 แปลกดีนะคะ
  ล่าสุดคือเราโทรไปหาคุณพ่อ เพราะอยากให้คุณพ่อคุยเป็นเพื่อน เป็นที่ปรึกษากับเรา แต่คุณพ่อกลับบอกให้เราไปพบจิตแพทย์ซะ เราเพ้อเจ้อมากๆ ไม่รู้จักโตเสียที ยอมรับเลยค่ะว่าเราเองหนักใจมากๆ ไม่อยากทำให้ทุกคนที่บ้านต้องลำบากใจที่เห็นเราเป็นแบบนี้แต่มันอดไม่ได้ทุกทีเลย
  พิมพ์ไปน้ำตาก็ไหลไปค่ะ😭😭 ก็เลยอยากปรึกษาขอความเห็นว่าเราควรไปพบจิตแพทย์จริงๆดีมั้ย หรือเราควรทำอย่างไร
.
.
เพิ่มเติม เรามีคุณแม่ที่อายุค่อนข้างมากค่ะที่บ้าน แต่เค้าก็แข็งแรงดีดูแลตัวเองได้ เวลาอยู่ที่บ้านเราจะช่วยแบ่งเบาภาระงานเค้าบ้าง ดูแลทำกับข้าวให้เค้า ซึ่งพอเราต้องออกมาเข้าค่าย อบรม เขาจะบอกดูแลตัวเองได้ไม่ต้องห่วงนะ เพราะมีพี่ไคนอื่นดู แต่เราก็อดห่วงไม่ได้ค่ะ ว่าคนอื่นจะดูแลได้ดีเท่าเรามั้ย ตอนนี้แม่ทำอะไรอยู่ ปวดขามั้ย ทั้งๆที่แม่เค้าไม่เรยบ่นหรือพูดมห้เราค้องห่วงเลยค่ะ แต่เราจะชอบคิดไปเองต่างๆนาๆด้วย