ภาวะซึมเศร้ากับเด็ก14

สวัดดีค่ะทุกคนจะมาขอคำปรึกษาหน่อยคือหนูอายุ14ตอนนี้มีภาวะซึมเศร้าอยู่เป็นมาตั้งแต่เดือนกรกฎาตอนนี้กินยาอยู่4ตัวยานอนหลับ2ตอนเช้าจะมียาต้านเศร้ากับยาเพิ่มสมาธิหนูอยากรู้ว่าสิ่งที่หนูเป็นอยู่กว่ามันจะหายนานมั้ยคะตอนแรกที่เริ่มไปปรึกษาจิตแพทย์คือเรื่องนอนไม่หลับย้ำคิดย้ำทำความจำสั้นและมีปัญหากับคนในครอบครัวบ่อยมากๆทุกวันตอนนั้นจำได้ว่ามีอยู่วันนึงความรู้สึกมันพุ่งขึ้นมากั้นไว้ไม่อยู่แล้วร้องไห้โกรธโมโหหลายความรู้สึกปนกันเหมือนคนคลั่งโยนข้าวของแล้วร้องไห้อยู่อย่างงั้นบอกพ่อว่าขอเวลาสงบติอารมณ์ก่อนเดี๋ยวค่อยคุยกันแต่พ่อก็ตื้ออยู่นั่นเคาะประตูถามๆๆจนเผลอด่าเค้าไปจนเค้าเริ่มร้องไห้ละบอกว่าหนุมีอะไรก็บอกพ่อสิพ่ออยู่ตรงนี้ แต่หนูพยายามคุมสติแล้วเพราะหลายๆครั้งที่ผ่านมาหนูไม่เคยอาละวาดแบบนี้มาก่อนหนูจะค่อยๆแก้ไขเหตุผลทีละอย่างค่อยๆคุยกับแต่พ่อไม่เลยเอาอารมณ์เป็นหลักหนูเลยไล่เค้าลงไปแล้วกลับมาร้องไห้ในห้องแต่การร้องไห้รอบนี้ไม่เหมือนรอบอื่นเป็นการร้องไห้ที่ไม่รู้ว่าความรู้สึกตอนนี้คืออะไร?ร้องไปเรื่อยๆจรหลับไปอยู่วงจรเดิมๆทะเลาะนอยทะเลาะนอนจนตัดสินใจขอไปหาหมอพ่อก็พาไปแต่กว่าจะพาไปทะเลาะกันหลายรอบอยู่จนถึงวันนี้รู้สึกไม่มีอะไรดีขึ้นเลยเป็นเหมือนเดิมกินยาทุกวันนะเหมือนช่วยแค่ช่วงแรกๆตอนนี้แค่ตื่นมายังเหนื่อยเลยไม่มีแรงในการใช้ชีวิตทรมานมากที่ต้องอยู่สภาพแบบนี้ห้องก็รกจนมดขึ้น..แค่จะลุกไปเก็บห้องก็เหนื่อยแล้วเหมือนแค่ลุกมันเฮือกออกมาเหนื่อยหัวใจเต้นเร็วหน้ามืดทั้งๆที่ลุกก็ช้านะช่วงที่เบื่ออาหารผู้ใหญ่ถามว่าไม่กินข้าวหรอหนูเลยบอกไปว่าช่วงนี้เบื่ออาหารค่ะกินอะไรไม่ลงเค้าก็บอกว่าต้องกินหนูพยายามกินแล้วมันจะอ้วกออกมาหนูเลยเปิดใจเล่าอาการให้ฟังในช่วงที่เบื่ออาหารเค้าก็บอกว่า..อย่าไปคิดว่ามันเบื่ออาหารเลยไม่กินสิ..หนูไม่ตอบเค้าแค่ยิ้มๆแต่ในใจคือเราแค่อยากให้เค้าเข้าใจเราหน่อยแค่นั้นเอง
เบื่อที่ต้องมาเจออะไรเดิมๆแค่แรงลุกตื่นมาเรียนยังไม่มีเลยโตไปจะขนาดไหนบางทีก็คิดอยากจะตายแต่ก็เป็นห่วงคนข้างหลังเพราะยังไงเราก็รักครอบครัวของเราถึงจะทะเลาะกัน แต่เค้าคาดหวังในตัวเรามากเกินไปแต่เค้าไม่แสดงออกแต่หนูสัมผัสได้ ก็ได้แต่โทษตัวเองไปวันๆ วงจรชีวิตเดิมๆ ใช้ชีวิตอย่างไม่มีจุดมุ่งหมายเกรดตกพ่อผิดหวัง เราก็เสียใจแต่ไม่แสดงออกหนูจะมาร้องไห้คนเดียวไม่อยากให้ใครเห็นสภาพของเราในตอนที่อ่อนแอเพราะปกติหนูเป็นคนปากแรงเถียงเก่งเลยไม่อยากให้ใครรู้ว่าตัวเองอ่อนแอร้องไห้ได้แต่เก็บไวคนเดียวทรมานเนอะ เล่าให้ใครฟังก็ไม่ได้เล่าให้เพื่อนฟังก็กลัวจะโดนตัดสินว่าเรียกร้องความสนใจอีก หนูขอคำปรึกษาหน่อยค่ะว่าควรเอาไงต่อกับชีวิตหนูคิดอะไรไม่ออกแล้วสมองมันเบอลไปหมดจนโดนคนอื่นมองว่าเป็นคนมึนๆ ช่วยให้คำปรึกษาหนูด้วยนะคะ