สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิปเรามีเรื่องอยากจะเล่าค่ะเราอยากรู้ว่าในมุมมองของคนอื่นจะคิดยังไง
เราขอเล่าเลยนะคะเรามีเพื่อนคนเรารักเพื่อนคนนี้มากๆแต่ตอนนี้ความรู้สึกนั้นมันค่อยๆหายไปทีละนิดจนความรู้สึกที่เรารักเพื่อนคนนั้นมันไม่เหลือแล้ว
เค้าชอบบอกให้เราทำนั่นทำนี่ให้ทั้งๆที่เราไม่ใช่คนยอมคนง่ายๆแต่เราคิดว่าเป็นเพื่อนเราเลยยอมให้เวลาเค้าไม่พอใจอะไรเค้าก็จะด่าเสร็จแล้วเค้าก็จะ
กลับมาพูดดีด้วยก็ต่อเมื่อเราต้องทำอะไรให้เค้า เราไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเราต้องยอมเค้าไม่กล้าเถียงเค้าทั้งๆที่เราก็สามารถเถียงได้เวลาเราทำอะไร
ไม่พอใจเค้าก็จะด่าเราแค่ไม่ยืนรอเค้าเพราะเราต้องไปทำอย่างอื่นเค้าก็โกรธเรา แต่พอเวลาเค้ามีเพื่อนเค้าทิ้งเราเหมือนคนไม่รู้จักกันเลยปล่อยให้เรายืนรอคนเดียวพอไม่ใจอะไรก็พูดไม่แคร์ความรู้สึกของคนฟังเลยเค้าไม่เคยคิดถึงความรู้สึกเราแต่เราต้องคิดตลอดคอยแคร์ตลอดว่าถ้าเราทำแบบนี้หรือแบบไหนหรือพูดอะไรออกไปเค้าจะพอใจเราหรือเปล่าจนเราอดทนไม่ไหวแล้วค่ะเราพยายามทำความเข้าใจเค้ามาตลอดแต่ไม่เลยไม่เคยเลยที่เค้าจะเข้าใจเราเค้าอยากให้คนอื่นเข้าใจเค้าแต่เค้าไม่เข้าใจคนอื่นเลยไม่แคร์ความรู้สึกคนอื่นชอบคิดว่าเวลาเราคุยอะไรก้บเพื่อนคนไหนเราจะต้องคุยเรื่องเค้าตลอดแล้วเราก็ต้องมาคอยอธิบายให้ตลอดว่าเราไม่ได้พูดถึงเค้าจนตอนนี้เค้าทำหลายเรื่องกับเราจนความรู้สึกเราที่ดีๆหมดไปแล้วค่ะความอดทนที่เราอดทนมาในหลายๆปีมันระเบิดออกมาหมดเลยทุกๆครั้งที่มีปัญหาเราจะถูกโดยนความผิดมาให้ตลอดทั้งๆที่ไม่ได้เป็นคนสร้างเลยเราอดทนมานานมากๆ
เราเลยอยากรู้ค่ะว่าถ้าเพื่อนๆเจออะไรแบบนี้บ่อยๆทุกๆวันจะทนไหมเราเพราะเวลาเราทำอะไรเราจะผิดตลอดเลย
ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ ..
ถ้ามีเพื่อนแบบนี้เพื่อนๆจะทำยังไงหรอคะ
เราขอเล่าเลยนะคะเรามีเพื่อนคนเรารักเพื่อนคนนี้มากๆแต่ตอนนี้ความรู้สึกนั้นมันค่อยๆหายไปทีละนิดจนความรู้สึกที่เรารักเพื่อนคนนั้นมันไม่เหลือแล้ว
เค้าชอบบอกให้เราทำนั่นทำนี่ให้ทั้งๆที่เราไม่ใช่คนยอมคนง่ายๆแต่เราคิดว่าเป็นเพื่อนเราเลยยอมให้เวลาเค้าไม่พอใจอะไรเค้าก็จะด่าเสร็จแล้วเค้าก็จะ
กลับมาพูดดีด้วยก็ต่อเมื่อเราต้องทำอะไรให้เค้า เราไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเราต้องยอมเค้าไม่กล้าเถียงเค้าทั้งๆที่เราก็สามารถเถียงได้เวลาเราทำอะไร
ไม่พอใจเค้าก็จะด่าเราแค่ไม่ยืนรอเค้าเพราะเราต้องไปทำอย่างอื่นเค้าก็โกรธเรา แต่พอเวลาเค้ามีเพื่อนเค้าทิ้งเราเหมือนคนไม่รู้จักกันเลยปล่อยให้เรายืนรอคนเดียวพอไม่ใจอะไรก็พูดไม่แคร์ความรู้สึกของคนฟังเลยเค้าไม่เคยคิดถึงความรู้สึกเราแต่เราต้องคิดตลอดคอยแคร์ตลอดว่าถ้าเราทำแบบนี้หรือแบบไหนหรือพูดอะไรออกไปเค้าจะพอใจเราหรือเปล่าจนเราอดทนไม่ไหวแล้วค่ะเราพยายามทำความเข้าใจเค้ามาตลอดแต่ไม่เลยไม่เคยเลยที่เค้าจะเข้าใจเราเค้าอยากให้คนอื่นเข้าใจเค้าแต่เค้าไม่เข้าใจคนอื่นเลยไม่แคร์ความรู้สึกคนอื่นชอบคิดว่าเวลาเราคุยอะไรก้บเพื่อนคนไหนเราจะต้องคุยเรื่องเค้าตลอดแล้วเราก็ต้องมาคอยอธิบายให้ตลอดว่าเราไม่ได้พูดถึงเค้าจนตอนนี้เค้าทำหลายเรื่องกับเราจนความรู้สึกเราที่ดีๆหมดไปแล้วค่ะความอดทนที่เราอดทนมาในหลายๆปีมันระเบิดออกมาหมดเลยทุกๆครั้งที่มีปัญหาเราจะถูกโดยนความผิดมาให้ตลอดทั้งๆที่ไม่ได้เป็นคนสร้างเลยเราอดทนมานานมากๆ
เราเลยอยากรู้ค่ะว่าถ้าเพื่อนๆเจออะไรแบบนี้บ่อยๆทุกๆวันจะทนไหมเราเพราะเวลาเราทำอะไรเราจะผิดตลอดเลย
ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ ..