ใครเคยรู้สึกว่าตัวคนเดียวในครอบครัวไหม

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ เป็นครั้งแรกที่เขียนกระทู้ที่นี่ แค่อยากมาแบ่งปันและขอกำลังใจดีๆจากเพื่อนค่ะ
  เรามีความรู้สึกแบบนี้ตั้งแต่เด็กๆแล้วล่ะ พ่อแม่แยกทาง เรื่องความอบอุ่นจากครอบครัวเราก็ไม่แน่ใจว่าเราได้รับมาอย่างดีไหม หรือเป็นหน้าที่ที่พ่อแม่ควรจะทำให้ เช่น ค่าเทอม ค่าชุดนักเรียน ค่ารถ ค่ากิน บลาๆ เคยมีคนบอกว่า ชีวิตนี้ดีแค่ไหนแล้ว ที่ตื่นมาบนเตียง มีห้องนอนดีๆ มีแอร์เย็นๆ มีข้าวมีน้ำให้กิน ชีวิตไม่ขัดสนอะไร แต่ว่านะ มีทุกอย่าง แต่ความสุขไม่เคยมี หันไปหาใครก็เหมือนเขาไม่ต้องการ แค่มีเราไว้เพื่อทำงาน ใช้งานไปวันๆ เป็นที่รองรับอารมณ์ ต้องคอยอดทนมาตลอด ถ้าวันไหนเราไม่อดทนแล้วแสดงอาการว่าเราไม่พอใจ ไม่โอเค เราก็จะโดนด่า โดนตำหนิว่าแสดงอาการไม่เหมาะสม เพราะอะไรน่ะหรอ อดทน 100 ครั้ง ครั้งที่ 101 ไม่อดทนเท่ากับผิด ต้องคอยทำตามสิ่งที่คนนั้นคนนี้ต้องการ ห้ามพูด ห้ามคิด ห้ามทำอะไรที่เขาไม่ชอบ แต่ตัวเราไม่มีสิทธิที่จะห้ามใครได้นะ ต้องเป็นผู้ตามเสมอ ไม่รู้เหมือนกัน เราแค่รู้สึกตัวเองอ่อนด๊อยมาก แบบไม่กล้าที่จะสู้เพื่อตัวเอง ยอมไปหมดทุกอย่าง ยอมโดนด่า ยอมโดนว่า ยอมโดนให้เข้าใจผิดๆ
  คำว่าครอบครัวสำหรับมันตายไปนานแล้วล่ะ หรือมันไม่เคยมีแต่แรกด้วยซ้ำ หรือเราไม่เคนเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว