ทำไมย่าถึงเอาแต่โทษเราทั้งๆที่คนผิดไม่ใช่เรา

เราโดนย่าด่ามาตั้งแต่จำความได้จนตอนนี้จะ18แล้ว ปกติจะมีปู่ที่คอยปกป้องเราตลอดเราไม่เคยเถียงย่าเลยจนปู่เราเสีย พอปู่เสียย่าก็ไม่เคยหยุดด่าหรือว่าเราเลย เราก็เลยคิดละว่าเราไปทำอะไรให้ย่าทำไมถึงต้องพูดให้เราขนาดนี้ เรียนเราก็เรียนไม่เคยเถลไถลเลย เราทำทุกอย่างเพื่อให้ย่าพอใจแต่ไม่เลย เราไม่เคยดีในสายตาย่าเราเลย เราเครียดเรื่องพ่อก็พอแล้วอ่ะ แต่ต้องมาเครียดเรื่องย่าเรื่องเรียนอีก เราเคยทำเป็นไม่สนใจแล้วแต่เหมือนมันจะยิ่งหนัก เราอยู่แต่กับตัวเองเราเล่นโทรศัพท์เพื่อที่จะทำให้ตัวเองสบายใจไม่สนใจใคร แต่เขายิ่งมาด่าเราว่า วันๆไม่คิดจะทำอะไรเลยหรอ จะเล่นแค่โทรศัพท์อย่างเดียวเลยใช่ไหม คือพอเราไม่เล่นโทรศัพท์เราไปทำงานกับอาแล้วกลับมาค่ำ เขาก็ด่า พอเราจะอธิบายก็บอกว่าเราเถียง พอเราไม่พูดก็บอกว่าเราเอาแต่ใจไม่พอใจอะไรก็พูด แต่พอเราพูดก็ว่าเราเถียง เราไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้เขาพอใจเราหมดปัญญาแล้วจริงๆ