แม่ของผม ปีนี้อายุท่านก็ 59 ปี แล้วคับ แต่ท่านยังดูไม่ค่อยแก่เลย ด้วยความที่ท่านเป็นคนที่เลี้ยงลูกมาคนเดียว ตามลำพัง หลังจากที่พ่อเสียชีวิตมา 11 ปี แล้วพี่ชาย(ลูกคนที่ 3) มาเสียชีวิตอีก บวกกับที่ท่านเป็นคนเครียด คิดมากอยู่แล้ว ก็เลยทำให้สภาพร่างกายดูทรุดโทรมลงและดูแก่มาก ที่สังเกตเลยท่านจะนอนไม่หลับ แสดงออกทางสีหน้าแววตาดูเศร้ามาก ซึ่งตอนนั้นผมอายุแค่ 15 ปี ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมาก แต่ก็สังเกตได้ว่าท่านดูไม่ค่อยสดใสเหมือนเมื่อก่อน ช่วงที่ผมเรียนชั้น ปวช. ปี 1-3 แล้วก็ต้องอยู่หอพัก ท่านก็ต้องอยู่บ้านคนเดียว พี่ชายอีก 2 คนก็ทำงานอยู่ต่างจังหวัด ไม่ค่อยมีเวลาได้กลับบ้าน ปัญหาทางด้านครอบครัวซึ่งมีตามมาอีกเยอะ ผมก็เริ่มโตขึ้นแล้วคุยกับท่านมากขึ้นและเข้าใจปัญหาต่าง ๆ
เมื่อปี 2552 ท่านเริ่มมีอาการป่วยหนัก อาการที่รู้มาคือ มึนงง เวียนหัว ถ้าเป็นตอนกำลังขับรถ ท่านก็ต้องหยุดก่อน เป็นแบบนี้มาประมาณเกือบ ๆ ครึ่งปี แล้วท่านก็ไปตรวจสุขภาพที่โรงบาลรัฐ ผลที่ออกมาคือ เป็นโรคความดันสูง เบาหวาน ไขมันในเส้นเลือด ซึ่งผมเองก็ตกใจมาก ว่าทำไม ถึงเป็นพร้อมกันเยอะขนาดนี้
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผมก็ไม่รู้ว่าท่านคิดอะไรอยู่ แต่หน้าเค้านิ่งมาก กลัวท่านจะไม่มีกำลังใจ กลัวท่านจะไม่สู้ แรก ๆ เราก็กลัวโรคพวกนี้มาก ๆ ไม่รู้จะทำยังไง ที่รู้ ๆ มาต้องดูแลตัวเอง ควบคุมอาหารให้ได้ แต่เรื่องแบบนี้ มันเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนสำหรับคนสูงวัย ก็ไม่รู้จะทำยังไงดี คนที่สมควรเครียดมาก น่าจะเป็นแม่มากกว่านะ แต่ที่ไหนได้ ท่านไม่เครียดเลย ตั้งแต่วันที่เค้าตรวจเจอโรคพวกนี้ ท่านก็ไปโรงพยาบาลตามที่หมอสั่งทุกครั้ง หมอจะนัดเดือนเว้นเดือน ท่านก็ไปไม่เคยขาดเลยสักครั้งเดียว อาหารการกินท่านปรับใหม่หมด กินแป้งน้อย ๆ หลีกเลี่ยงผลไม้น้ำตาลเยอะ กินยาตามที่หมอสั่งทุกอย่าง ทุกมื้อ แต่น้ำหนักลดลง(น่าจะปกติของโรคเบาหวาน) แถมท่านก็ไม่เครียดอีกแล้วด้วย เคยถามท่านอยู่บ่อยๆ ว่า เครียดอะไรมั้ย เป็นอะไรหรือป่าว ท่านบอกไม่เครียดเลย สบายมาก ทุกอย่างโอเคมาก ได้ยินแบบนี้เราก็สบายใจขึ้นเยอะ
เวลาไปพบหมอทุกครั้ง ต้องตรวจเลือด วัดความดัน ผลที่ได้ออกมาเป็นที่น่าพอใจของหมอทุกครั้งไป อาจจะมีน้ำตาลเพิ่มบ้างนิดหน่อย ความดันเพิ่มนิดหน่อย ไขมันก็เริ่มปกติ แต่เมื่อช่วงปลายปี 55 ที่ผ่านมานี้ ความดัน น้ำตาล ไขมัน ลดน้อยลงมาก ๆ คือความดันนี่เป็นปกติเลยคับ น้ำตาลจะอยู่แค่ 120 เท่านั้นเอง (คือได้ยินมาแบบนี้นะคับ ไม่ค่อยเข้าใจศัพท์ทางการแพทย์ แต่หมอบอกว่าดี) แล้วคราวต่อไปหมอนัดอีก แม่ผมไม่ต้องเจาะเลือดที่แขนแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะอาการดีขึ้นเป็นเวลาติดต่อกันหลายเดือนหรือป่าวนะคับ แต่หมอจะเจาะเลือดที่นิ้วแทน ไม่ต้องทรมานเจาะแขนอีกแล้ว (แต่เวลาท่านเจาะที่แขน หน้าแม่นิ่งมากคับ เค้าบอกไม่เจ็บ แต่ถ้าเป็นเราคงเจ็บน่าดู 555) เวลาที่หมอนัดตรวจตา ตรวจเท้า ท่านก็ไม่เคยเบี้ยวหมอเลยสักครั้ง ไปทุกรอบ ปรากฏว่าปกติดีทุกอย่าง ดูแลสุขภาพภายในช่องปากดีขึ้นด้วย ทุกวันนี้อาการมึนงง เวียนหัว หายไปแล้วคับ สุขภาพดี หน้าตาสดชื่น กลับมาสวยอีกรอบแล้วคับ
ที่ผมเอาประสบการณ์มาเล่านี้ เผื่อจะเป็นประโยชน์และอาจจะเป็นกำลังใจให้สำหรับคนที่กำลังป่วยโรคนี้ได้ การดูแลตัวเองเป็นเรื่องที่สำคัญมากนะคับ สำหรับเคสของแม่ผม ประสบความสำเร็จในเรื่องการดูแลตัวเอง ควบคุมอาหารได้ ไม่มีความเครียด หมอให้กินยานอนหลับท่านก็ไม่กิน ท่านบอกกลัวเคยตัว ฝึกนอนเอง ยาถ่ายก็ไม่กิน ฝึกถ่ายตอนเช้าให้เป็นนิสัย ผลที่ตามมาคืออาการทุเลาลงมาก ถ้าพิมพ์ผิดหรือเล่าไม่ดี เว้นวรรคไม่สวยงาม ขออภัยด้วยนะคับ หากท่านใดมีประสบการณ์ที่จะแนะนำเพิ่ม แนะนำได้เลยนะคับ ขอบคุณคับ
นำประสบการณ์ของคุณแม่ ที่เป็นโรคเบาหวาน ความดัน ไขมัน แล้วท่านสู้ จนอาการแทบจะไม่มีมาแชร์คับ
เมื่อปี 2552 ท่านเริ่มมีอาการป่วยหนัก อาการที่รู้มาคือ มึนงง เวียนหัว ถ้าเป็นตอนกำลังขับรถ ท่านก็ต้องหยุดก่อน เป็นแบบนี้มาประมาณเกือบ ๆ ครึ่งปี แล้วท่านก็ไปตรวจสุขภาพที่โรงบาลรัฐ ผลที่ออกมาคือ เป็นโรคความดันสูง เบาหวาน ไขมันในเส้นเลือด ซึ่งผมเองก็ตกใจมาก ว่าทำไม ถึงเป็นพร้อมกันเยอะขนาดนี้
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผมก็ไม่รู้ว่าท่านคิดอะไรอยู่ แต่หน้าเค้านิ่งมาก กลัวท่านจะไม่มีกำลังใจ กลัวท่านจะไม่สู้ แรก ๆ เราก็กลัวโรคพวกนี้มาก ๆ ไม่รู้จะทำยังไง ที่รู้ ๆ มาต้องดูแลตัวเอง ควบคุมอาหารให้ได้ แต่เรื่องแบบนี้ มันเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนสำหรับคนสูงวัย ก็ไม่รู้จะทำยังไงดี คนที่สมควรเครียดมาก น่าจะเป็นแม่มากกว่านะ แต่ที่ไหนได้ ท่านไม่เครียดเลย ตั้งแต่วันที่เค้าตรวจเจอโรคพวกนี้ ท่านก็ไปโรงพยาบาลตามที่หมอสั่งทุกครั้ง หมอจะนัดเดือนเว้นเดือน ท่านก็ไปไม่เคยขาดเลยสักครั้งเดียว อาหารการกินท่านปรับใหม่หมด กินแป้งน้อย ๆ หลีกเลี่ยงผลไม้น้ำตาลเยอะ กินยาตามที่หมอสั่งทุกอย่าง ทุกมื้อ แต่น้ำหนักลดลง(น่าจะปกติของโรคเบาหวาน) แถมท่านก็ไม่เครียดอีกแล้วด้วย เคยถามท่านอยู่บ่อยๆ ว่า เครียดอะไรมั้ย เป็นอะไรหรือป่าว ท่านบอกไม่เครียดเลย สบายมาก ทุกอย่างโอเคมาก ได้ยินแบบนี้เราก็สบายใจขึ้นเยอะ
เวลาไปพบหมอทุกครั้ง ต้องตรวจเลือด วัดความดัน ผลที่ได้ออกมาเป็นที่น่าพอใจของหมอทุกครั้งไป อาจจะมีน้ำตาลเพิ่มบ้างนิดหน่อย ความดันเพิ่มนิดหน่อย ไขมันก็เริ่มปกติ แต่เมื่อช่วงปลายปี 55 ที่ผ่านมานี้ ความดัน น้ำตาล ไขมัน ลดน้อยลงมาก ๆ คือความดันนี่เป็นปกติเลยคับ น้ำตาลจะอยู่แค่ 120 เท่านั้นเอง (คือได้ยินมาแบบนี้นะคับ ไม่ค่อยเข้าใจศัพท์ทางการแพทย์ แต่หมอบอกว่าดี) แล้วคราวต่อไปหมอนัดอีก แม่ผมไม่ต้องเจาะเลือดที่แขนแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะอาการดีขึ้นเป็นเวลาติดต่อกันหลายเดือนหรือป่าวนะคับ แต่หมอจะเจาะเลือดที่นิ้วแทน ไม่ต้องทรมานเจาะแขนอีกแล้ว (แต่เวลาท่านเจาะที่แขน หน้าแม่นิ่งมากคับ เค้าบอกไม่เจ็บ แต่ถ้าเป็นเราคงเจ็บน่าดู 555) เวลาที่หมอนัดตรวจตา ตรวจเท้า ท่านก็ไม่เคยเบี้ยวหมอเลยสักครั้ง ไปทุกรอบ ปรากฏว่าปกติดีทุกอย่าง ดูแลสุขภาพภายในช่องปากดีขึ้นด้วย ทุกวันนี้อาการมึนงง เวียนหัว หายไปแล้วคับ สุขภาพดี หน้าตาสดชื่น กลับมาสวยอีกรอบแล้วคับ
ที่ผมเอาประสบการณ์มาเล่านี้ เผื่อจะเป็นประโยชน์และอาจจะเป็นกำลังใจให้สำหรับคนที่กำลังป่วยโรคนี้ได้ การดูแลตัวเองเป็นเรื่องที่สำคัญมากนะคับ สำหรับเคสของแม่ผม ประสบความสำเร็จในเรื่องการดูแลตัวเอง ควบคุมอาหารได้ ไม่มีความเครียด หมอให้กินยานอนหลับท่านก็ไม่กิน ท่านบอกกลัวเคยตัว ฝึกนอนเอง ยาถ่ายก็ไม่กิน ฝึกถ่ายตอนเช้าให้เป็นนิสัย ผลที่ตามมาคืออาการทุเลาลงมาก ถ้าพิมพ์ผิดหรือเล่าไม่ดี เว้นวรรคไม่สวยงาม ขออภัยด้วยนะคับ หากท่านใดมีประสบการณ์ที่จะแนะนำเพิ่ม แนะนำได้เลยนะคับ ขอบคุณคับ