ลองนึกภาพสถานการณ์สมมตินะครับ
หัวหน้าเปิดประชุมมาบอกว่า สัปดาห์หน้าทีมจะเริ่มใช้ขั้นตอนรับงานแบบใหม่ พอหันไปถามน้องคนหนึ่ง น้องตอบสั้น ๆ ว่า "ทำไม่ทันครับ" แล้วก็เงียบ
ทั้งห้องเงียบตาม ทุกคนรอว่าหัวหน้าจะพูดอะไรต่อ
ถ้าคุณเป็นหัวหน้าคนนั้น ประโยคแรกของคุณน่าจะใกล้ข้อไหนที่สุดครับ
ก) "งานนี้สำคัญนะ ยังไงก็ต้องให้ทัน"
ข) "ทำไมไม่ทันล่ะ บอกไว้ตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้ว"
ค) "ส่วนไหนที่ทำให้คิดว่าไม่ทันครับ"
ง) ยังไม่พูดอะไร ไว้ค่อยไปคุยกันหลังประชุม
จ) อื่น ๆ
ผมทำงานด้านคนมาหลายปี เจอฉากแบบนี้บ่อยครับ และคิดว่าไม่มีข้อไหนถูกทุกสถานการณ์ เลยอยากฟังจากคนที่เคยอยู่ในห้องแบบนี้จริง ๆ ทั้งฝั่งหัวหน้าและฝั่งคนที่เป็นคนพูด
มีข้อสังเกตหนึ่งที่ผมเห็นบ่อย คำที่ได้ยินจริงคือ "ทำไม่ทันครับ" แต่ในหัวเรา บางทีได้ยินเป็น "ไม่อยากทำ" ไปแล้ว แล้วเราก็เผลอตอบโต้กับประโยคที่เราเติมขึ้นมาเอง
ถ้าอยากเช็กตัวเองก่อนตอบ ผมใช้วิธีแยกในใจเป็น 3 ช่องครับ คือ สิ่งที่ได้ยินจริง / ความหมายที่เรากำลังเติม / ข้อมูลที่ยังต้องถาม พอแยกแบบนี้ คำถามต่อไปมักจะนุ่มลงเอง เช่น "ส่วนไหนที่ทำให้คิดว่าไม่ทันครับ" แล้วเว้นช่วงให้เขาตอบจริง ๆ ไม่ใช่ถามเพื่อรอแย้งกลับ
ส่วนฝั่งคนพูด ถ้าเติมอีกครึ่งประโยค หัวหน้าจะได้ยินตรงขึ้นมากครับ เช่น "ถ้าเริ่มวันจันทร์น่าจะไม่ทันครับ เพราะรายงานวันศุกร์ยังค้างอยู่ ถ้าเริ่มวันพุธ หรือทำส่วนแรกก่อน ผมทำได้ครับ"
อยากชวนเล่ากันครับ
• เคยเจอฉากนี้ไหม ตอนนั้นหัวหน้า (หรือตัวคุณเอง) ตอบว่าอะไร แล้วเรื่องจบยังไง
• ถ้าคุณเคยเป็นคนพูดว่า "ทำไม่ทัน" ประโยคไหนของหัวหน้าที่ทำให้กล้าเล่าต่อ หรือทำให้อยากเงียบไปเลยครับ
ลูกทีมตอบว่า "ทำไม่ทันครับ" กลางประชุม แล้วเงียบไป ถ้าเป็นคุณ จะพูดประโยคแรกว่าอะไรครับ?
ลองนึกภาพสถานการณ์สมมตินะครับ
หัวหน้าเปิดประชุมมาบอกว่า สัปดาห์หน้าทีมจะเริ่มใช้ขั้นตอนรับงานแบบใหม่ พอหันไปถามน้องคนหนึ่ง น้องตอบสั้น ๆ ว่า "ทำไม่ทันครับ" แล้วก็เงียบ
ทั้งห้องเงียบตาม ทุกคนรอว่าหัวหน้าจะพูดอะไรต่อ
ถ้าคุณเป็นหัวหน้าคนนั้น ประโยคแรกของคุณน่าจะใกล้ข้อไหนที่สุดครับ
ก) "งานนี้สำคัญนะ ยังไงก็ต้องให้ทัน"
ข) "ทำไมไม่ทันล่ะ บอกไว้ตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้ว"
ค) "ส่วนไหนที่ทำให้คิดว่าไม่ทันครับ"
ง) ยังไม่พูดอะไร ไว้ค่อยไปคุยกันหลังประชุม
จ) อื่น ๆ
ผมทำงานด้านคนมาหลายปี เจอฉากแบบนี้บ่อยครับ และคิดว่าไม่มีข้อไหนถูกทุกสถานการณ์ เลยอยากฟังจากคนที่เคยอยู่ในห้องแบบนี้จริง ๆ ทั้งฝั่งหัวหน้าและฝั่งคนที่เป็นคนพูด
มีข้อสังเกตหนึ่งที่ผมเห็นบ่อย คำที่ได้ยินจริงคือ "ทำไม่ทันครับ" แต่ในหัวเรา บางทีได้ยินเป็น "ไม่อยากทำ" ไปแล้ว แล้วเราก็เผลอตอบโต้กับประโยคที่เราเติมขึ้นมาเอง
ถ้าอยากเช็กตัวเองก่อนตอบ ผมใช้วิธีแยกในใจเป็น 3 ช่องครับ คือ สิ่งที่ได้ยินจริง / ความหมายที่เรากำลังเติม / ข้อมูลที่ยังต้องถาม พอแยกแบบนี้ คำถามต่อไปมักจะนุ่มลงเอง เช่น "ส่วนไหนที่ทำให้คิดว่าไม่ทันครับ" แล้วเว้นช่วงให้เขาตอบจริง ๆ ไม่ใช่ถามเพื่อรอแย้งกลับ
ส่วนฝั่งคนพูด ถ้าเติมอีกครึ่งประโยค หัวหน้าจะได้ยินตรงขึ้นมากครับ เช่น "ถ้าเริ่มวันจันทร์น่าจะไม่ทันครับ เพราะรายงานวันศุกร์ยังค้างอยู่ ถ้าเริ่มวันพุธ หรือทำส่วนแรกก่อน ผมทำได้ครับ"
อยากชวนเล่ากันครับ
• เคยเจอฉากนี้ไหม ตอนนั้นหัวหน้า (หรือตัวคุณเอง) ตอบว่าอะไร แล้วเรื่องจบยังไง
• ถ้าคุณเคยเป็นคนพูดว่า "ทำไม่ทัน" ประโยคไหนของหัวหน้าที่ทำให้กล้าเล่าต่อ หรือทำให้อยากเงียบไปเลยครับ