สวัสดีค่ะเพื่อนๆเรามีเรื่องหนักใจอยากระบายให้ฟัง เรามีชอบมีปัญหากับครอบครัวบ่อยๆตั้งแต่เด็กจนโตแม่เราไม่เคยพูดดีๆกับเราสักครั้งแม่เราชอบพูดเสมอว่าทําไมไม่พูดดีๆกับแม่บ้างแต่แม่ไม่เคยพูดดีๆกับเราเลยค่ะ แม่เราเป็นคนที่ชอบคิดแทนเราตัดสินแทนเราจนบางครั้งเราอึดอัดเราไม่เคยได้ลองทําสิ่งใหม่ๆพอเราอยากจะลองทําหรือตัดสินใจทําอะไรแม่เราชอบหัวเราะเยาะเราค่ะ ชอบคิดว่าเราทําไม่ได้ ดูถูกการตัดสินใจของเราไม่เคารพการตัดสินใจของเรา ไม่ฟังใครเอาตัวเองเป็นจุดศูยน์กลางแม่เราไม่เคยแคร์ไม่เคยเข้าใจเราจริงๆเลยค่ะ ทุกครั้งที่แม่เราด่าแม่เราว่า เค้าจะชอบบอกว่าเค้าปราถนาดีกับเราแต่คําพูดคําจาเหมือนเราไม่ใช่ลูกเลยค่ะ ด่าเราเหมือนเราไม่ใช่ลูก แม่ชอบบอกว่าถ้าไม่พอใจจะอยู่บ้านหลังนี้ก็ออกไปเลย เราโดนพูดบ่อยๆหลายๆครั้งเราโดนแบบนี้ตั้งแต่เด็กเลยค่ะ มันสะสมเรื่องบางเรื่องที่เราจริงจังแม่เราก็เอาไปแซวพูดสนุกปากติดตลก เราสะสมมาเรื่อยๆความน้อยใจความคับแค้นใจหลายๆอย่างมันตีเข้ามาในสมองเราตอนนี้เราบรรลุนิติภาวะแล้วนะคะเพื่อนๆคิดว่าเราออกมาอยู่หอเองดีมั้ยคะ แม่เราชอบจู้จี้จุกจิกกับเรา กลัวเค้าจะไม่ยอมให้เราออกจากบ้านด้วยค่ะ กลัวเค้าจะไม่ยอมให้เราอยู่หอค่ะ ทําไงดีคะ
ปัญหาพ่อแม่