- ถึงก่อนดูพอทราบคร่าว ๆ ว่านี่เป็นหนังแนวไหน ? แต่คงไม่ได้ไปคิดในส่วนของเนื้อเรื่องหรอกว่าหลังดูจบมันได้สร้างความสะเทือนใจไว้หนักหน่วงจนผมรู้สึกสลดและหดหู่ไปกับสิ่งที่ Christy Martin ต้องเผชิญโดยเฉพาะความรุนแรงที่มาจากการใช้กำลังและสารเสพติดที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งต้นตอไม่ใช่ใครอื่นนอกจากบัก Jim สามีตัวดีย์ของเธอที่เป็นคนทั้งมอบโอกาสและทำลายถึงขั้นชีวิตตลอดระยะเวลากว่า 20 ปีที่อยู่ด้วยกันในฐานะสามีภรรยาวงการมวยยุค 90’s ที่ทำให้ผมอยากดูขึ้นมาเมื่อเพิ่งทราบว่าเป็นผลงานการกำกับของ David Michod ที่เคยสร้างความประทับใจมาแล้วจากเรื่อง Animal Kingdom (2010) , The Rover (2014) และ The Kingdom (2019) ทันทีว่า “มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
- ด้วยความที่ผมไม่ได้ทราบเรื่องราวมาก่อนจึงเกิดความรู้สึกชะงักทันทีที่เห็นหนังขยับ Timeline แบบก้าวกระโดดไปข้างหน้าซะไกลจนเสียงในหัวดังขึ้นมาว่า ทำไมวาร์ปไปไกลขนาดนี้วะ?” พอมันข้ามไปไกลอย่างเห็นได้ชัดจากการเปรียบเทียบปีที่ปรากฎเลยทำให้บาง Events ดูไม่ต่อเนื่องจนเกิดอาการมึน แต่ถึงอย่างนั้นตัวหนังยังคงเล่าความเป็นมาของตัว Christy ได้สะดวกราบรื่นอยู่ตั้งแต่วันที่ยังไม่มีชื่อเสียงจนค่อย ๆ มีแสงส่องเข้ามาด้วยชื่อเสียงและเงินทองโดยมีใจความสำคัญว่าด้วย “การต่อสู้” ที่ไม่ได้หมายถึงแค่การแข่งขันบนสังเวียนแต่มันคือการดิ้นรนในโลกสังคมชายเป็นใหญ่ด้วยซึ่งคือหัวใจที่สำคัญที่ช่วยทำให้เรื่องราวค่อย ๆ เข้มข้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปจนไม่แปลกใจว่าทำไมหนังแนวนี้ถึงถูกหยิบมาเล่าซ้ำได้เรื่อย ๆ จนขี้เกียจนับนิ้วแล้วว่าเรื่องนี้คือเรื่องที่เท่าไหร่ ?
- ทีแรกว่าตะลึงกับการ Make up และการปั้นหุ่นสุดทรหดของน้อน Sydney Sweeney แล้วพอเห็นเฮีย Ben Foster โผล่มารายงานตัวในสภาพตุ้ยนุ้ยปุ๊บกลับช็อกยิ่งกว่าจนเกือบจำไม่ได้ว่าแกมาร่วมวงได้ยังไง ? และการที่พรี่แกมารับบท เป็น“ผัวตัวดีย์” ยิ่งทำให้เรื่องน่าติดตามไปกับพฤติกรรมถ่อยที่มีต่อ Christy ค่อย ๆ เผยออกมาทีละนิดผ่านความสัมพันธ์ Toxic ในเชิงธุรกิจที่กัดกินตัวตนของเธอไปพร้อม ๆ กับความสำเร็จที่กำลังพุ่งขึ้นแบบก้าวกระโดดโดยที่หนังไม่ได้โยนภาระให้ Sydney แบกรับหน้าคนดูอยู่คนเดียว ขณะเดียวกันปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่ากว่าที่ตัว Christy จะมาถึงจุดนี้ได้ ก็เพราะมีไอ้บัก Jim คอย support อยู่ข้างหลังก่อนจะฟาดด้วยลำแข้งให้เป็นของขวัญแก่ความรักที่ไม่ได้แปลกใจในส่วนนี้เช่นกันในเมื่อตัวได้แสดงกิริยาแบบนี้ออกมาตั้งแต่สบตาครั้งแรกแล้ว
- ระหว่างสำรวจการสับเปลี่ยนไปเรื่อยระหว่าง Part การแข่งขันบนสังเวียน กับ Part ชีวิตส่วนตัวของ Christy จึงเกิดคำถามดังขึ้นในหัวตลอดถึงความสัมพันธ์ของเธอกับบัก Jim ผ่านช่วงเวลาตั้งแต่เธอเริ่มเข้าสู่วงการมวยในปี 1990 สะสมประสบการณ์บนสังเวียนจนแต่งงานทีละขั้นมาถึงปัจจุบันที่นับนิ้วดูแล้วถึงกับตะลึงว่ามันกินเวลายาวพอ ๆ กับอายุของผมที่รู้สึกว่าหนังทำได้ดีในส่วนการให้เหตุผลกับตัวละครแต่ละคน ไม่ว่าจะตัว Christy, บัก Jim หรือแม้แต่ครอบครัวของเธอโดยเฉพาะแม่ของเธอที่มีส่วนให้ต้องตกอยู่ในภาวะความ Toxic ในระบบแนวคิดสังคมชายเป็นใหญ่ที่เป็นทั้งแรงกดทับและแรงผลักดันให้ตัว Christy ลุกขึ้นสู้เพื่อเป้าหมายของตนเองรวมถึงพิสูจน์ด้วยว่าผู้หญิงก็มีความสามารถไม่แพ้ผู้ชายอก 3 ศอก
- แม้จะยาวถึง 2 ชั่วโมง 15 นาที ที่มองว่าอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานของหนังแนวนี้อย่างเหมาะสมแต่ระหว่างดูมีเผลอเกือบวูบกลางทางอยู่เหมือนกันโดยเฉพาะช่วงที่ Situation นิ่งจากการปะทะทางอารมณ์และความไม่ต่อเนื่องของ Events สะสมจนชะงักต่อการประติดประต่อเป็นระยะ อีกอย่าง Details เล็ก ๆ ที่ดูเหมือนไม่สำคัญกลับตกหล่นหายไปอย่างหน้าตาเฉย อย่างเช่น น้อนหมาที่ Christy เลี้ยงตั้งแต่ยังไม่มีอะไรอย่างนี้ ถึงกระนั้นยังตื่นตาไปกับการเปลี่ยนผ่านของยุคสมัยอย่างทรงผมที่สะท้อนการเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ของตัว Christy ตามเวลา รวมถึง Events ในแต่ละ Match ที่ได้ประลองกับคู่ต่อสู้มากมายจนได้มาเจอกับ Lisa Holewyne ซึ่งรับบทโดย Katy O’Brian ที่กลายมาเป็นคู่ชีวิตจนถึงปัจจุบันในขณะที่บัก Jim กลับยังไว้ทรงเดิมเหมือนชีวิตนี้ไม่เคยเข้าร้านตัดผมแถมนิสัยก็ยังทวีความเสมอต้นเสมอปลายจนท้ายที่สุดมันพาไปสู่ Event สุดช็อกที่ไม่ได้สะท้อนความรุนแรงผ่านความรักของคน 2 คน ความสัมพันธ์ในครอบครัว หรือความมานะเพื่อชัยชนะบนสังเวียนแต่มันสะเทือนไปยังระบบโครงสร้างที่ต้องหันมาทบทวนตระหนักถึง ‘สิทธิและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์’ ซึ่งเป็นพื้นฐานที่สังคมควรใส่ใจ หากต้องการเป็นอารยธรรมที่เจริญแล้วอย่างแท้จริง
ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านครับ : EMistique
[CR] No.200 Christy (2025) : สู้เพื่อศักดิ์ศรี ก้าวข้ามสู่เสรีภาพ
- ถึงก่อนดูพอทราบคร่าว ๆ ว่านี่เป็นหนังแนวไหน ? แต่คงไม่ได้ไปคิดในส่วนของเนื้อเรื่องหรอกว่าหลังดูจบมันได้สร้างความสะเทือนใจไว้หนักหน่วงจนผมรู้สึกสลดและหดหู่ไปกับสิ่งที่ Christy Martin ต้องเผชิญโดยเฉพาะความรุนแรงที่มาจากการใช้กำลังและสารเสพติดที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งต้นตอไม่ใช่ใครอื่นนอกจากบัก Jim สามีตัวดีย์ของเธอที่เป็นคนทั้งมอบโอกาสและทำลายถึงขั้นชีวิตตลอดระยะเวลากว่า 20 ปีที่อยู่ด้วยกันในฐานะสามีภรรยาวงการมวยยุค 90’s ที่ทำให้ผมอยากดูขึ้นมาเมื่อเพิ่งทราบว่าเป็นผลงานการกำกับของ David Michod ที่เคยสร้างความประทับใจมาแล้วจากเรื่อง Animal Kingdom (2010) , The Rover (2014) และ The Kingdom (2019) ทันทีว่า “มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
- ด้วยความที่ผมไม่ได้ทราบเรื่องราวมาก่อนจึงเกิดความรู้สึกชะงักทันทีที่เห็นหนังขยับ Timeline แบบก้าวกระโดดไปข้างหน้าซะไกลจนเสียงในหัวดังขึ้นมาว่า ทำไมวาร์ปไปไกลขนาดนี้วะ?” พอมันข้ามไปไกลอย่างเห็นได้ชัดจากการเปรียบเทียบปีที่ปรากฎเลยทำให้บาง Events ดูไม่ต่อเนื่องจนเกิดอาการมึน แต่ถึงอย่างนั้นตัวหนังยังคงเล่าความเป็นมาของตัว Christy ได้สะดวกราบรื่นอยู่ตั้งแต่วันที่ยังไม่มีชื่อเสียงจนค่อย ๆ มีแสงส่องเข้ามาด้วยชื่อเสียงและเงินทองโดยมีใจความสำคัญว่าด้วย “การต่อสู้” ที่ไม่ได้หมายถึงแค่การแข่งขันบนสังเวียนแต่มันคือการดิ้นรนในโลกสังคมชายเป็นใหญ่ด้วยซึ่งคือหัวใจที่สำคัญที่ช่วยทำให้เรื่องราวค่อย ๆ เข้มข้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปจนไม่แปลกใจว่าทำไมหนังแนวนี้ถึงถูกหยิบมาเล่าซ้ำได้เรื่อย ๆ จนขี้เกียจนับนิ้วแล้วว่าเรื่องนี้คือเรื่องที่เท่าไหร่ ?
- ทีแรกว่าตะลึงกับการ Make up และการปั้นหุ่นสุดทรหดของน้อน Sydney Sweeney แล้วพอเห็นเฮีย Ben Foster โผล่มารายงานตัวในสภาพตุ้ยนุ้ยปุ๊บกลับช็อกยิ่งกว่าจนเกือบจำไม่ได้ว่าแกมาร่วมวงได้ยังไง ? และการที่พรี่แกมารับบท เป็น“ผัวตัวดีย์” ยิ่งทำให้เรื่องน่าติดตามไปกับพฤติกรรมถ่อยที่มีต่อ Christy ค่อย ๆ เผยออกมาทีละนิดผ่านความสัมพันธ์ Toxic ในเชิงธุรกิจที่กัดกินตัวตนของเธอไปพร้อม ๆ กับความสำเร็จที่กำลังพุ่งขึ้นแบบก้าวกระโดดโดยที่หนังไม่ได้โยนภาระให้ Sydney แบกรับหน้าคนดูอยู่คนเดียว ขณะเดียวกันปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่ากว่าที่ตัว Christy จะมาถึงจุดนี้ได้ ก็เพราะมีไอ้บัก Jim คอย support อยู่ข้างหลังก่อนจะฟาดด้วยลำแข้งให้เป็นของขวัญแก่ความรักที่ไม่ได้แปลกใจในส่วนนี้เช่นกันในเมื่อตัวได้แสดงกิริยาแบบนี้ออกมาตั้งแต่สบตาครั้งแรกแล้ว
- ระหว่างสำรวจการสับเปลี่ยนไปเรื่อยระหว่าง Part การแข่งขันบนสังเวียน กับ Part ชีวิตส่วนตัวของ Christy จึงเกิดคำถามดังขึ้นในหัวตลอดถึงความสัมพันธ์ของเธอกับบัก Jim ผ่านช่วงเวลาตั้งแต่เธอเริ่มเข้าสู่วงการมวยในปี 1990 สะสมประสบการณ์บนสังเวียนจนแต่งงานทีละขั้นมาถึงปัจจุบันที่นับนิ้วดูแล้วถึงกับตะลึงว่ามันกินเวลายาวพอ ๆ กับอายุของผมที่รู้สึกว่าหนังทำได้ดีในส่วนการให้เหตุผลกับตัวละครแต่ละคน ไม่ว่าจะตัว Christy, บัก Jim หรือแม้แต่ครอบครัวของเธอโดยเฉพาะแม่ของเธอที่มีส่วนให้ต้องตกอยู่ในภาวะความ Toxic ในระบบแนวคิดสังคมชายเป็นใหญ่ที่เป็นทั้งแรงกดทับและแรงผลักดันให้ตัว Christy ลุกขึ้นสู้เพื่อเป้าหมายของตนเองรวมถึงพิสูจน์ด้วยว่าผู้หญิงก็มีความสามารถไม่แพ้ผู้ชายอก 3 ศอก
- แม้จะยาวถึง 2 ชั่วโมง 15 นาที ที่มองว่าอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานของหนังแนวนี้อย่างเหมาะสมแต่ระหว่างดูมีเผลอเกือบวูบกลางทางอยู่เหมือนกันโดยเฉพาะช่วงที่ Situation นิ่งจากการปะทะทางอารมณ์และความไม่ต่อเนื่องของ Events สะสมจนชะงักต่อการประติดประต่อเป็นระยะ อีกอย่าง Details เล็ก ๆ ที่ดูเหมือนไม่สำคัญกลับตกหล่นหายไปอย่างหน้าตาเฉย อย่างเช่น น้อนหมาที่ Christy เลี้ยงตั้งแต่ยังไม่มีอะไรอย่างนี้ ถึงกระนั้นยังตื่นตาไปกับการเปลี่ยนผ่านของยุคสมัยอย่างทรงผมที่สะท้อนการเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ของตัว Christy ตามเวลา รวมถึง Events ในแต่ละ Match ที่ได้ประลองกับคู่ต่อสู้มากมายจนได้มาเจอกับ Lisa Holewyne ซึ่งรับบทโดย Katy O’Brian ที่กลายมาเป็นคู่ชีวิตจนถึงปัจจุบันในขณะที่บัก Jim กลับยังไว้ทรงเดิมเหมือนชีวิตนี้ไม่เคยเข้าร้านตัดผมแถมนิสัยก็ยังทวีความเสมอต้นเสมอปลายจนท้ายที่สุดมันพาไปสู่ Event สุดช็อกที่ไม่ได้สะท้อนความรุนแรงผ่านความรักของคน 2 คน ความสัมพันธ์ในครอบครัว หรือความมานะเพื่อชัยชนะบนสังเวียนแต่มันสะเทือนไปยังระบบโครงสร้างที่ต้องหันมาทบทวนตระหนักถึง ‘สิทธิและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์’ ซึ่งเป็นพื้นฐานที่สังคมควรใส่ใจ หากต้องการเป็นอารยธรรมที่เจริญแล้วอย่างแท้จริง
ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านครับ : EMistique
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้