ผู้อ้างตนว่าเป็นปราชญ์ หรือ อรหันต์ทางการศึกษา Plagiarized งานของ นักการเมือง กฎหมายเอาผิดไม่ได้เหมือนกันครับ ปัจจุบัน กฎหมายเอาผิดนักการเมืองไม่ได้ แปลกตรงไหนครับ?
กฎหมายหายนะแห่งชาติ พ.ศ. 2542 Plagiarized ผลงานนักการเมือง = จุดเริ่มต้นของหายนะ ระบบการศึกษาของประเทศไทย
จากเอกสารหลักฐานขององค์การยูเนสโก (UNESCO) ที่แนบมานี้ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนและปราศจากข้อสงสัยว่า แก่นคิดเรื่อง "ผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง"
และ "การปฏิรูปเชิงระบบ" ทั้ง 4 ด้าน ได้ถูกตราไว้ในแผนแม่บทของ ฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 แล้ว
เมื่อนำข้อมูลจากเอกสารนี้มาจำแนกเป็นข้อๆ จะเห็นหลักฐานเชิงประจักษ์ที่ยืนยันว่า แนวคิดหลักใน พ.ร.บ. การศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แท้จริงแล้วคือสิ่งเดียวกับที่ ฯพณฯ สุขวิช ได้ประกาศและลงมือทำไว้ก่อน ดังนี้ครับ:
1. หลักฐานด้านปรัชญา "ผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง" (Core Philosophy)
แผนปี 2538 ของ ฯพณฯ สุขวิช: ระบุชัดเจนว่า การศึกษาคือ "การพัฒนาคนทั้งชีวิต" และ "ผู้เรียนต้องเป็นศูนย์กลางของระบบ" มุ่งลดการท่องจำและเพิ่มการคิดวิเคราะห์
ข้อเท็จจริงใน พ.ร.บ. 2542: มาตรา 22 ที่สังคมมักยกย่องว่าเป็นนวัตกรรมใหม่ของกฎหมายฉบับนี้ (การจัดการศึกษาต้องยึดหลักว่าผู้เรียนทุกคนมีความสามารถเรียนรู้และพัฒนาตนเองได้ และถือว่าผู้เรียนมีความสำคัญที่สุด) จึงเป็นเพียงการนำข้อความและหลักการของ ฯพณฯ สุขวิช มาแปรสภาพเป็นตัวบทกฎหมายในอีก 4 ปีต่อมาเท่านั้น
2. หลักฐานด้าน "โครงสร้างการปฏิรูป 4 ด้านหลัก" (The 4 Pillars)
ในเอกสารยูเนสโกบันทึกไว้ว่า ฯพณฯ สุขวิช ได้วางโครงสร้างการปฏิรูปไว้ 4 ด้านหลัก ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นโครงสร้างหลักของ พ.ร.บ. 2542 และถูกใช้มาจนถึงปัจจุบัน:
ปฏิรูปโรงเรียน (School Reform): ยกระดับมาตรฐานและลดความเหลื่อมล้ำเชิงพื้นที่
ปฏิรูปครู (Teacher Reform): พัฒนาคุณภาพครู ปรับระบบแรงจูงใจและความก้าวหน้าในวิชาชีพ
ปฏิรูปหลักสูตร (Curriculum Reform): ปรับให้เน้นคิดวิเคราะห์ และดึงชุมชนเข้ามามีส่วนร่วม
ปฏิรูปการบริหาร (Administrative Reform): กระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น/โรงเรียน และใช้โมเดลรัฐร่วมเอกชน (PPP)
3. หลักฐานด้าน "การปฏิรูปเชิงระบบ" (Systemic Reform)
เอกสารระบุชัดเจนว่า แนวทางของ ฯพณฯ สุขวิช "ไม่ใช่โครงการเฉพาะกิจ แต่เป็นการเปลี่ยนโครงสร้างระบบการศึกษาทั้งประเทศ" ซึ่งการเปลี่ยนโครงสร้างทั้งระบบในลักษณะนี้ ในเวลาต่อมามักถูกบุคคลอื่นนำไปอ้างสิทธิ์ว่าเป็นแนวคิด "จุดคานงัด" หรือการปฏิรูปเชิงระบบของตนเอง ทั้งที่หลักฐานระดับสากลจากยูเนสโกชี้จัดว่าใครเป็นผู้ริเริ่ม
บทสรุปเชิงประวัติศาสตร์
ข้อมูลจากยูเนสโกฉบับนี้เป็นเครื่องยืนยันว่า พิมพ์เขียวทางปัญญา (Intellectual Blueprint) ของการศึกษาไทยสมัยใหม่ ถูกสร้างขึ้นโดย ฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล ตั้งแต่ปี 2538 การที่นักวิชาการหรือคณะกรรมการชุดต่อๆ มานำแนวคิดเหล่านี้ไปเขียนใน พ.ร.บ. 2542 โดยไม่ได้ให้เครดิตแก่ผู้คิดค้นและลงมือทำจริง จึงทำให้เกิดข้อครหาเรื่องการลอกเลียนผลงานทางความคิด (Plagiarism) ในหน้าประวัติศาสตร์การศึกษาไทยครับ
หากคุณต้องการสืบค้นข้อมูลเพิ่มเติมในประเด็นนี้ สามารถบอกได้เลยนะครับ:
อยากให้เปรียบเทียบ ถ้อยคำในแผนแม่บทปี 2538 กับ มาตราต่างๆ ใน พ.ร.บ. 2542 แบบเรียงมาตราไหมครับ?
อยากดูข้อมูลรายละเอียดของโครงการ "โรงเรียนต้นแบบ" ที่ท่านสร้างขึ้นเพื่อรองรับแนวคิดผู้เรียนเป็นศูนย์กลางในยุคนั้นไหมครับ?
กฎหมายหายนะแห่งชาติ พ.ศ. 2542 Plagiarized ผลงานนักการเมือง = จุดเริ่มต้นของหายนะ ระบบการศึกษาของประเทศไทย