ภาพประกอบ: วันส่งศพอาอึ้ม (คุณแม่) สู่สุสานห่งส์ซัว บ้านบึง เมื่อ 27 ปีที่แล้ว
เรื่องเล่าครอบครัวจีน| ตอน: ชีวิตหลังความตายของบรรพบุรุษ
วันนี้แม่นันชวนมาอ่านบทความที่รุ่นลูกกังวลมากที่สุด เมื่อวันหนึ่งตัวเองต้องจากไป...
พูดถึงเทศกาลเช็งเม้งทีไร มีหัวข้อนี้ให้หยิบยกมาคุยกันทุกทีค่ะ
วันก่อนเจอคนรุ่นราวคราวเดียวกันในโรงเจ เธอกังวลใจแกมบ่นแบบงอนๆ ต่อหน้าลูกสาววัยรุ่นว่า "วันหนึ่งเมื่อตัวเองไม่อยู่แล้ว วันเช็งเม้งลูกหลานคงไม่ไปไหว้อากงอาม่าเค้าหรอก คิดแล้วเศร้าจัง" พร้อมหันมาถามแม่นันว่า "แม่นันล่ะ เคยคุยเรื่องนี้กับลูกๆมั้ย"
มันเป็นเรื่องบังเอิญมากที่แม่นันเพิ่งจะคุยเรื่องนี้เล่นๆ กับอาตั่วตี๋เมื่อสองอาทิตย์ก่อน
แม่นัน: ภูมิมีความคิดเห็นยังไงกับวัน "เช็งเม้ง"
อาตั่วตี๋ (ภูมิ): ภูมิว่ามันเป็นวันที่ดีนะ เห็นพวกอาอี๊พี่น้องมามี้ก็ไปพร้อมหน้ากันทุกปี มามี้ก็พาภูมิกับน้องไปไหว้อากงอาม่าตั้งแต่เล็กๆไม่ใช่เหรอ ภูมิไปไหว้อาม่ามาปีนี้เข้า 26 ปีแล้วนะ ใช่มั้ย?
แม่นัน: แล้วถ้ามามี้ไม่อยู่แล้วล่ะ ลูกยังจะไปไหว้อาม่าที่สุสานมั้ย? แม่นันแกล้งถาม ปรากฎว่าคำตอบเกินคาด
อาตั่วตี๋: ถ้ามามี้อยากให้ไป ภูมิก็ไปได้นะ ถ้ายังมีอาอี๊ๆบางคนเหลืออยู่ ภูมิก็ขับรถไปรับอาอี๊ได้นะ แต่ถ้าให้ภูมิไปกับน้องสองคน ถามว่าได้มั้ย ก็ได้แต่มันก็จะเหงาๆ เพราะมามี้บอกว่า "เช็งเม้ง" เป็นวันรื่นรมย์ วันรวมตัวของลูกหลานไม่ใช่เหรอ
ได้ยินอย่างนี้ น้ำตาจิไหล[img]https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t40/1/16/1f62d.png[/img]
แม่นันจึงตอบกลับไป: ไม่ต้องหรอกลูก แค่ลูกมีใจมามี้ก็ดีใจจะแย่ ถ้าพวกอาอี๊ไม่อยู่หรือร่างกายไม่เอื้อ บ้านเราก็ไปไหว้กันปกติ แต่ถ้าวันหนึ่งมามี้ไม่อยู่แล้ว ลูกๆก็ไม่ต้องกังวลแทน ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ถึงวันนั้นจริงๆ เราปล่อยให้อากงกับอาม่าทั้งสองพักร่างอยู่ตรงนั้นน่ะดีที่สุดแล้ว เพราะทางสุสานเค้ามีผู้นำที่เข้าใจในเรื่องพิธีการจัดการกับสุสานร้าง หรือสุสานที่ลูกหลานไม่สะดวกไปไหว้
พูดมาถึงตรงนี้ แม่นันเชื่อว่ายังมีเพื่อนๆหลายคนยังคงกังวลใจเรื่องเถ้ากระดูกของบรรพบุรุษอยู่
"ถ้าลูกหลานไม่ไปไหว้ จะทำยังไงดี?"
"ก่อนจะถึงวันที่เราไปไม่ไหว เราขุดกระดูกพ่อแม่มาเผาลอยอังคารก่อนดีมั้ย?" หรือ
"เราขุดขึ้นมาเผา แล้วเอาเถ้ากระดูกเก็บไว้ที่อัฐิสถาน หรือช่องเก็บอัฐิที่วัดหรือศาลเจ้า/โรงเจดีมั้ย?"
สมัยก่อนแม่นันก็เคยคิดแบบเพื่อนๆค่ะ แต่พอ "ชำเซี้ยง" (ปรึกษา) กับพวกอาแจ้ แม่นันก็เห็นด้วยและเข้าใจอย่างลึกซึ้งกับคำพูดประโยคหนึ่งของอาหยี่แจ้ (พี่สาวคนที่สอง)
อาหยี่แจ้: เล็ก เวลาที่เราขึ้นมาไหว้พ่อแม่ที่สุสานในวันเช็งเม้ง เล็กมีความสุขมั้ย?
แม่นัน: มีสิ หนูมีความสุขที่สุดเลย ตั้งแต่เด็กๆแล้ว หนูจะตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อถึงวันนี้
อาหยี่แจ้: ถ้ามีความสุขแล้ว เราจะขุดพ่อแม่ขึ้นมาทำไมล่ะ เล็กรู้มั้ย ตอนฝังพ่อแม่ที่สุสาน พิธีการเยอะมาก.ก (ลากเสียงยาว) ซินแสเก่าแก่ที่เคารพท่านหนึ่งเป็นคนดูวัน เวลา ฤกษ์บรรจุ ทิศทาง ฮวงจุ้ย หันทิศนี้ทิศนั้น มีผลกับลูกหลานยังไง ทั้งยังต้องทำพิธีเก่าแก่ที่เรียกว่า "ซิงฉั่วเหล่า" (ใหม่นำพาเก่า) หรืออธิบายให้เห็นภาพคือผู้ล่วงลับใหม่มาเชิญผู้ล่วงลับเก่าให้มาอยู่ในที่เดียวกัน พิธีการเยอะมาก แล้วถ้าเราทำพิธีขุดขึ้นมาใหม่ ซินแสเก่าก็ไม่อยู่แล้ว ถ้าเกิดทำผิดหลักพิธี ลูกหลานที่อยู่เย็นเป็นสุขดีๆ กลับแย่ลง เราจะทำยังไง
จริงอย่างที่อาหยี่แจ้พูด ในวันที่ทำพิธีฝัง พิธีการและขั้นตอนละเอียดมาก แถมเป็นช่วงเวลาที่อากง (คุณปู่) เสียในช่วงเวลาใกล้ๆกัน ลูกหลานต้องไว้ทุกข์ถอดทุกข์กันให้วุ่น โชคดีที่ได้ซินแสผู้มีภูมิปัญญาจัดการให้
แม่นันจึงยุติความคิดที่จะขุดท่านขึ้นมาเผา ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เพื่อนๆยังคาใจหรือกังวลกันอยู่มั้ยคะ เห็นด้วย/ไม่เห็นด้วย มีความคิดเห็นอย่างไร มาแบ่งปันเรื่องราวกันค่ะ
ใครอยากฟังเรื่องราว "ซิงฉั่วเหลา" (ใหม่นำพาเก่า) บอกได้นะคะ
"ชีวิตหลังความตายบรรพบุรุษเราจะเป็นยังไงนะ"
วันก่อนเจอคนรุ่นราวคราวเดียวกันในโรงเจ เธอกังวลใจแกมบ่นแบบงอนๆ ต่อหน้าลูกสาววัยรุ่นว่า "วันหนึ่งเมื่อตัวเองไม่อยู่แล้ว วันเช็งเม้งลูกหลานคงไม่ไปไหว้อากงอาม่าเค้าหรอก คิดแล้วเศร้าจัง" พร้อมหันมาถามแม่นันว่า "แม่นันล่ะ เคยคุยเรื่องนี้กับลูกๆมั้ย"
มันเป็นเรื่องบังเอิญมากที่แม่นันเพิ่งจะคุยเรื่องนี้เล่นๆ กับอาตั่วตี๋เมื่อสองอาทิตย์ก่อน
แม่นัน: ภูมิมีความคิดเห็นยังไงกับวัน "เช็งเม้ง"
อาตั่วตี๋ (ภูมิ): ภูมิว่ามันเป็นวันที่ดีนะ เห็นพวกอาอี๊พี่น้องมามี้ก็ไปพร้อมหน้ากันทุกปี มามี้ก็พาภูมิกับน้องไปไหว้อากงอาม่าตั้งแต่เล็กๆไม่ใช่เหรอ ภูมิไปไหว้อาม่ามาปีนี้เข้า 26 ปีแล้วนะ ใช่มั้ย?
แม่นัน: แล้วถ้ามามี้ไม่อยู่แล้วล่ะ ลูกยังจะไปไหว้อาม่าที่สุสานมั้ย? แม่นันแกล้งถาม ปรากฎว่าคำตอบเกินคาด
อาตั่วตี๋: ถ้ามามี้อยากให้ไป ภูมิก็ไปได้นะ ถ้ายังมีอาอี๊ๆบางคนเหลืออยู่ ภูมิก็ขับรถไปรับอาอี๊ได้นะ แต่ถ้าให้ภูมิไปกับน้องสองคน ถามว่าได้มั้ย ก็ได้แต่มันก็จะเหงาๆ เพราะมามี้บอกว่า "เช็งเม้ง" เป็นวันรื่นรมย์ วันรวมตัวของลูกหลานไม่ใช่เหรอ
ได้ยินอย่างนี้ น้ำตาจิไหล[img]https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t40/1/16/1f62d.png[/img]
แม่นันจึงตอบกลับไป: ไม่ต้องหรอกลูก แค่ลูกมีใจมามี้ก็ดีใจจะแย่ ถ้าพวกอาอี๊ไม่อยู่หรือร่างกายไม่เอื้อ บ้านเราก็ไปไหว้กันปกติ แต่ถ้าวันหนึ่งมามี้ไม่อยู่แล้ว ลูกๆก็ไม่ต้องกังวลแทน ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ถึงวันนั้นจริงๆ เราปล่อยให้อากงกับอาม่าทั้งสองพักร่างอยู่ตรงนั้นน่ะดีที่สุดแล้ว เพราะทางสุสานเค้ามีผู้นำที่เข้าใจในเรื่องพิธีการจัดการกับสุสานร้าง หรือสุสานที่ลูกหลานไม่สะดวกไปไหว้
พูดมาถึงตรงนี้ แม่นันเชื่อว่ายังมีเพื่อนๆหลายคนยังคงกังวลใจเรื่องเถ้ากระดูกของบรรพบุรุษอยู่
"ถ้าลูกหลานไม่ไปไหว้ จะทำยังไงดี?"
"ก่อนจะถึงวันที่เราไปไม่ไหว เราขุดกระดูกพ่อแม่มาเผาลอยอังคารก่อนดีมั้ย?" หรือ
"เราขุดขึ้นมาเผา แล้วเอาเถ้ากระดูกเก็บไว้ที่อัฐิสถาน หรือช่องเก็บอัฐิที่วัดหรือศาลเจ้า/โรงเจดีมั้ย?"
สมัยก่อนแม่นันก็เคยคิดแบบเพื่อนๆค่ะ แต่พอ "ชำเซี้ยง" (ปรึกษา) กับพวกอาแจ้ แม่นันก็เห็นด้วยและเข้าใจอย่างลึกซึ้งกับคำพูดประโยคหนึ่งของอาหยี่แจ้ (พี่สาวคนที่สอง)
อาหยี่แจ้: เล็ก เวลาที่เราขึ้นมาไหว้พ่อแม่ที่สุสานในวันเช็งเม้ง เล็กมีความสุขมั้ย?
แม่นัน: มีสิ หนูมีความสุขที่สุดเลย ตั้งแต่เด็กๆแล้ว หนูจะตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อถึงวันนี้
อาหยี่แจ้: ถ้ามีความสุขแล้ว เราจะขุดพ่อแม่ขึ้นมาทำไมล่ะ เล็กรู้มั้ย ตอนฝังพ่อแม่ที่สุสาน พิธีการเยอะมาก.ก (ลากเสียงยาว) ซินแสเก่าแก่ที่เคารพท่านหนึ่งเป็นคนดูวัน เวลา ฤกษ์บรรจุ ทิศทาง ฮวงจุ้ย หันทิศนี้ทิศนั้น มีผลกับลูกหลานยังไง ทั้งยังต้องทำพิธีเก่าแก่ที่เรียกว่า "ซิงฉั่วเหล่า" (ใหม่นำพาเก่า) หรืออธิบายให้เห็นภาพคือผู้ล่วงลับใหม่มาเชิญผู้ล่วงลับเก่าให้มาอยู่ในที่เดียวกัน พิธีการเยอะมาก แล้วถ้าเราทำพิธีขุดขึ้นมาใหม่ ซินแสเก่าก็ไม่อยู่แล้ว ถ้าเกิดทำผิดหลักพิธี ลูกหลานที่อยู่เย็นเป็นสุขดีๆ กลับแย่ลง เราจะทำยังไง
แม่นันจึงยุติความคิดที่จะขุดท่านขึ้นมาเผา ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เพื่อนๆยังคาใจหรือกังวลกันอยู่มั้ยคะ เห็นด้วย/ไม่เห็นด้วย มีความคิดเห็นอย่างไร มาแบ่งปันเรื่องราวกันค่ะ
ใครอยากฟังเรื่องราว "ซิงฉั่วเหลา" (ใหม่นำพาเก่า) บอกได้นะคะ