ลองไปกินบุฟเฟ่คนเดียวครั้งแรกในชีวิต สรุปมันไม่ได้แย่อย่างที่คิด (หรือจริงๆ มันดีเกินคาด?)

ปกติผมเป็นคนที่ไม่ค่อยกล้าทำอะไรคนเดียวเท่าไหร่ โดยเฉพาะอะไรที่มันดูเป็นกิจกรรม “ต้องมีเพื่อน” อย่างพวกบุฟเฟ่เนี่ยยิ่งแล้วใหญ่
แต่เมื่ออาทิตย์ก่อนดันมีจังหวะว่างๆ หลังเลิกงาน แล้วเกิดอยากกินปิ้งย่างขึ้นมาแบบไม่มีเหตุผล เลยลองตัดสินใจดูสักครั้งครับ

ตอนเดินเข้าร้านคือยอมรับเลยว่าแอบเขินนิดนึง พนักงานถามว่า “มากี่ท่านคะ” แล้วผมตอบว่า “คนเดียวครับ”
มันมีฟีลแปลกๆ แบบพูดออกไปแล้วรู้สึกสะดุดเองนิดนึง แต่พนักงานก็ไม่ได้มองอะไร แค่พาไปนั่งโต๊ะปกติ

ช่วงแรกๆ ก็รู้สึกเกร็งครับ เหมือนสายตาคนรอบข้างมันมองเรา (ทั้งที่จริงอาจไม่มีใครสนใจเลยก็ได้)
โต๊ะข้างๆ มากันเป็นกลุ่มหัวเราะเสียงดัง ส่วนเรานั่งปิ้งเนื้อเงียบๆ คนเดียว มันก็มีความเหงาแทรกเข้ามานิดนึง
แต่พอนั่งไปสักพัก เริ่มรู้สึกว่า เออ จริงๆ มันก็สบายดีนะ อยากกินอะไรก็หยิบเลย ไม่ต้องรอใคร ไม่ต้องเกรงใจใคร
จะกินช้าหรือเร็วก็ได้ จังหวะชีวิตมันเป็นของเราล้วนๆ

ที่แปลกคือพอไม่มีคนคุยด้วย ผมกลับได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น แบบนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย มองคนอื่นบ้าง ฟังเสียงในร้านไปเรื่อยๆ มันก็เพลินไปอีกแบบ
สุดท้ายวันนั้นผมนั่งกินเกือบชั่วโมงครึ่ง กินอิ่มแบบจุกๆ แล้วก็เดินออกมาคนเดียวแบบไม่ได้รู้สึกแย่อย่างที่เคยคิดไว้เลย
กลับรู้สึกว่า “เออ กูก็ทำได้นี่หว่า” มากกว่า ผมเริ่มติดใจไปแล้วแน่ๆเลยครับ 😅