จิตไม่ใช่อารมณ์ การจะเห็นจิตได้จริง จึงต้องเห็นด้วยภาวนา สติปัฏฐาน
ไปตีความหมาย เห็นจิตเท่ากับเห็นอารมณ์ ก็จบเห่กันพอดี เหมือตีค่าเท่ากันหมดระหว่างฝุ่นในจักรวาลกับดวงดาว
จะเห็นจิตได้จริงจึงต้องเห็น
1.เห็นจิตได้ ต้องมีสมาธิในตัวผู้เห็น
2.การแล่นไปในอารมณ์ การตั้งอยู่ของอารมณ์ การปล่อยอารมณ์ ของจิต
3.การเห็น2ได้นั้น จึงต้องมีช่องว่างระหว่างอารมณ์กับจิต ตามธรรมชาติที่สิ่ง2สิ่งที่ติดกัน ย่อมเกิด“พันธนาการ” หรือการปรุงแต่งที่ต่อเนื่องไป
จิตเป็นสภาวะขั้นสูง ไม่ใช่อารมณ์ธรรมดา ที่เกิดได้กับทุกชีวิต
ไปตีความหมาย เห็นจิตเท่ากับเห็นอารมณ์ ก็จบเห่กันพอดี เหมือตีค่าเท่ากันหมดระหว่างฝุ่นในจักรวาลกับดวงดาว
จะเห็นจิตได้จริงจึงต้องเห็น
1.เห็นจิตได้ ต้องมีสมาธิในตัวผู้เห็น
2.การแล่นไปในอารมณ์ การตั้งอยู่ของอารมณ์ การปล่อยอารมณ์ ของจิต
3.การเห็น2ได้นั้น จึงต้องมีช่องว่างระหว่างอารมณ์กับจิต ตามธรรมชาติที่สิ่ง2สิ่งที่ติดกัน ย่อมเกิด“พันธนาการ” หรือการปรุงแต่งที่ต่อเนื่องไป