จิตเป็นสภาวะขั้นสูง ไม่ใช่อารมณ์ธรรมดา ที่เกิดได้กับทุกชีวิต

จิตไม่ใช่อารมณ์ การจะเห็นจิตได้จริง จึงต้องเห็นด้วยภาวนา สติปัฏฐาน
ไปตีความหมาย เห็นจิตเท่ากับเห็นอารมณ์ ก็จบเห่กันพอดี  เหมือตีค่าเท่ากันหมดระหว่างฝุ่นในจักรวาลกับดวงดาว

จะเห็นจิตได้จริงจึงต้องเห็น

1.เห็นจิตได้  ต้องมีสมาธิในตัวผู้เห็น

2.การแล่นไปในอารมณ์ การตั้งอยู่ของอารมณ์ การปล่อยอารมณ์ ของจิต

3.การเห็น2ได้นั้น จึงต้องมีช่องว่างระหว่างอารมณ์กับจิต  ตามธรรมชาติที่สิ่ง2สิ่งที่ติดกัน ย่อมเกิด“พันธนาการ” หรือการปรุงแต่งที่ต่อเนื่องไป
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่