จริงไหมครับที่คนไทยพุทธส่วนใหญ่เข้าใจว่าการปฏิบัติฝึกจิตภาวนาคือการจดจ่ออารมณ์เดียวให้สงบมากกว่าวิปัสสนาหลุดพ้นจากทุกข์

อยากถามความเห็นทุกๆท่านว่าจริงไหมครับที่คนไทยพุทธส่วนใหญ่เข้าใจว่าการปฏิบัติฝึกจิตภาวนาคือการจดจ่ออารมณ์เดียวให้สงบมากกว่าวิปัสสนาหลุดพ้นจากทุกข์แล้วเดี๋ยวนี้เข้าใจถูกต้องหรือยังครับ คนไทยตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันเข้าใจว่าการปฏิบัติเพื่อจิตสงบและได้ฤทธิ์มีความขลังได้บุญเยอะถูกไหมครับมันเป็นเพราะอะไรครับ เดี๋ยวนี้เข้าใจถูกต้องขึ้นหรือยังครับ