ตอนเริ่มทำงานใหม่ ๆ
เราอยากอธิบายทุกอย่าง
อยากชี้แจง
อยากโต้แย้ง
อยากพิสูจน์ว่าเราคิดถูก
เพราะเราคิดว่า
ถ้าไม่พูด
คนจะมองว่าเราอ่อน
แต่พอทำงานไปหลายปี
ผ่านทั้งคำชม คำตำหนิ
ผ่านทั้งคนที่เข้าใจ และคนที่ไม่เข้าใจ
เราจะเริ่มเห็นอะไรบางอย่าง
ไม่ใช่ทุกเรื่อง
ที่ต้องตอบกลับทันที
ไม่ใช่ทุกคำพูด
ที่ต้องเอาชนะ
บางสถานการณ์
การนิ่ง
อาจไม่ใช่การยอมแพ้
แต่คือการเลือกจังหวะ
ในสังคมการทำงาน
คนที่โตจริง ๆ
อาจไม่ใช่คนที่โต้เก่งที่สุด
แต่เป็นคนที่รู้ว่า
เรื่องไหนควรพูด
เรื่องไหนควรปล่อยผ่าน
เพราะพลังของเรา
มีจำกัด
ถ้าใช้ไปกับทุกเรื่อง
สุดท้ายเราจะเหนื่อยเอง
พอถึงวัยหนึ่ง
เราจะเริ่มเข้าใจว่า
ความนิ่ง
ไม่ใช่ความเงียบ
แต่คือความมั่นคงในตัวเอง
สำหรับเพื่อน ๆ สมาชิก ที่ทำงานมานาน
เคยไหมครับ
ที่เมื่อก่อนต้องตอบทุกอย่าง
แต่ตอนนี้เลือกเงียบในบางเรื่อง
แล้วชีวิตการทำงานดีขึ้นไหม
แชร์ความเห็นและแระสบการณ์กันมานะครับ...
ทำงานไปสักพัก จะเริ่มรู้ว่า “การตอบโต้ทุกเรื่อง” ไม่ได้ทำให้เราโตเร็วขึ้น
เราอยากอธิบายทุกอย่าง
อยากชี้แจง
อยากโต้แย้ง
อยากพิสูจน์ว่าเราคิดถูก
เพราะเราคิดว่า
ถ้าไม่พูด
คนจะมองว่าเราอ่อน
แต่พอทำงานไปหลายปี
ผ่านทั้งคำชม คำตำหนิ
ผ่านทั้งคนที่เข้าใจ และคนที่ไม่เข้าใจ
เราจะเริ่มเห็นอะไรบางอย่าง
ไม่ใช่ทุกเรื่อง
ที่ต้องตอบกลับทันที
ไม่ใช่ทุกคำพูด
ที่ต้องเอาชนะ
บางสถานการณ์
การนิ่ง
อาจไม่ใช่การยอมแพ้
แต่คือการเลือกจังหวะ
ในสังคมการทำงาน
คนที่โตจริง ๆ
อาจไม่ใช่คนที่โต้เก่งที่สุด
แต่เป็นคนที่รู้ว่า
เรื่องไหนควรพูด
เรื่องไหนควรปล่อยผ่าน
เพราะพลังของเรา
มีจำกัด
ถ้าใช้ไปกับทุกเรื่อง
สุดท้ายเราจะเหนื่อยเอง
พอถึงวัยหนึ่ง
เราจะเริ่มเข้าใจว่า
ความนิ่ง
ไม่ใช่ความเงียบ
แต่คือความมั่นคงในตัวเอง
สำหรับเพื่อน ๆ สมาชิก ที่ทำงานมานาน
เคยไหมครับ
ที่เมื่อก่อนต้องตอบทุกอย่าง
แต่ตอนนี้เลือกเงียบในบางเรื่อง
แล้วชีวิตการทำงานดีขึ้นไหม
แชร์ความเห็นและแระสบการณ์กันมานะครับ...