"คนไทยชอบรสขาติเข้มข้น ออกแนวหวานและเค็ม" นี่คือคำพูดของเพื่อนผมที่เป็นฝรั่ง หลังจากผมพาไปตะเวนหลายร้านในกรุงเทพมาในช่วงต้นปี 2569 ที่ผ่านมา
ผมเห็นด้วยกับคำพูดนี้ เนื่องจากบทบาทการทำงานหนึ่งของผม เคยทำงานด้านการแพทย์และสาธารณสุขมาก่อน ผมเห็นด้วยกับคำพูดเพื่อนผม เราคุยกันเรื่อง "คนไทยกับการเป็นโรคเบาหวาน" กันราวๆ เกือบครึ่ง ชม.ในเรื่องนี้ ออกจะแนววิชาการการแพทย์มากไป จึงขอเวพเนื้อหาในส่วนนี้
ส่วนตัวผมเป็นแนวคนรักสุขภาพอยู่แล้ว ทำให้อาหารไทยผมทานไม่ได้หลายร้านเลย ผมมักจะจู้จี้จุกจิกกับการคำนวณสารอาหารที่ผมได้รับมาในแต่ละมื้ออาหาร ทั้งการคำนวนค่าพลังงานที่ได้รับ คำนวณค่าน้ำตาล ค่าโซเดียม ยิ่งอาหารนั้นมีฉลาก การคำนวณของผมจะเข้มข้นขึ้น จนในช่วงหลังผมพยายามหลีกเลี่ยงอาหารที่ไม่มีฉลากโภชนาการ คนที่เคยมาทานอาหารกับผม จะเห็นมาตรฐานการทานอาหารส่วนตัวของผม อาจจะมองว่า "อะไรจะขนาดนั้น" แต่เนื่องจากเพื่อนส่วนใหญ่อยู่วงการนี้ทั้งหมด จึงมองว่าเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว
"การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่" ผมเชื่อว่าการปรับปริมาณน้ำตาลมาตรฐานในกาแฟลง 50% ทั่วประเทศในหลายร้านกาแฟในตอนนี้ จะกลายเป็นแนวทางมาตรฐานใหม่ที่คนไทยต้องยอมรับ แม้จะต้องแลกมาด้วยความไม่อร่อยในสายตาคนไทยส่วนใหญ่ก็ตาม ผมเชื่อว่า ความอร่อยหรือไม่ เป็นเรื่อง subjective เป็นความรู้สึก และความอร่อยของผม มักจะไม่อร่อยในสายตาคนส่วนใหญ่เสมอ เช่น ผมไม่เคยปรุงเครื่องปรุงอะไรเพิ่มในชามก๋วยเตี๋ยวของผม ไม่เคยจิ้มซอส ซี้อิ้ว โชยุ อะไรทั้งนั้น ผมไม่เคยจิ้มน้ำจิ้มสุกี้หรือชาบูเลยเวลาทานสุกี้ชาบู ที่บ้านผมไม่ใช้น้ำปลา ซีอิ้ว หรือผงชูรสในการปรุงอาหาร เมนูที่ผมจะไม่ทานนอกบ้านเลยคือส้มตำ ผมมักจะสั่งกาแฟหวาน 25% เป็นปกติ มันมีความอร่อยในมุมมองของผม ดังนั้น ถ้าความหวานเพิ่มเป็น 50% เท่ากับที่ร้านค้ากำลังลดความหวาน หรือ 100% ในสายตาของคนส่วนใหญ่ มันคือความไม่อร่อยในมุมมองของผมเช่นกัน
จริงอยู่จะมีบางคน ยังสั่งกาแฟหวานปกติ หรือปรับเพิ่มน้ำตาลในกาแฟเพื่อชดเชยน้ำตาลที่ลดลง เช่น ปรับเพิ่มเป็น 100% หรือ 200% เวลาไปสั่งกาแฟ แต่เมื่อมาตรฐานสังคมรอบข้างที่บีบบังคับมากขึ้น ในใจคนสั่งก็จะเริ่ม "รู้สึกผิด" เพราะคนรอบข้างไม่มีใครสั่งหวานแบบนั้นเลย ความรู้สึกผิดนี้เองจะเริ่มทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ และในท้ายที่สุดคุณอาจไม่ต้องพึ่งพากาแฟตามร้านอีกเลย ถ้ามาตรฐานคุณคือ 0%
คุณได้อะไรจากการเปลี่ยนแปลงนี้ อย่างแรกที่ชัดเจนที่สุด คือ คุณได้สุขภาพที่ดีเหมือนผม อย่างที่สอง คุณจะเริ่มมีมาตรฐานความอร่อยที่เปลี่ยนแปลงไปทุกเรื่องในชีวิต อย่างที่สามคือคุณจะลดการทานอาหารนอกบ้านลง ประหยัดเงินได้ในยุคสงคราม อย่างสุดท้าย คุณได้เข้าใจตัวคุณใหม่ทั้งหมด เข้าใจในโลก ความจริง สัจธรรม และความมีเหตุผล เหนือความไม่มีเหตุผล อารมณ์ความรู้สึกทั้งหมด
สายหวาน ต้องปรับตัวอย่างหนัก
ผมเห็นด้วยกับคำพูดนี้ เนื่องจากบทบาทการทำงานหนึ่งของผม เคยทำงานด้านการแพทย์และสาธารณสุขมาก่อน ผมเห็นด้วยกับคำพูดเพื่อนผม เราคุยกันเรื่อง "คนไทยกับการเป็นโรคเบาหวาน" กันราวๆ เกือบครึ่ง ชม.ในเรื่องนี้ ออกจะแนววิชาการการแพทย์มากไป จึงขอเวพเนื้อหาในส่วนนี้
ส่วนตัวผมเป็นแนวคนรักสุขภาพอยู่แล้ว ทำให้อาหารไทยผมทานไม่ได้หลายร้านเลย ผมมักจะจู้จี้จุกจิกกับการคำนวณสารอาหารที่ผมได้รับมาในแต่ละมื้ออาหาร ทั้งการคำนวนค่าพลังงานที่ได้รับ คำนวณค่าน้ำตาล ค่าโซเดียม ยิ่งอาหารนั้นมีฉลาก การคำนวณของผมจะเข้มข้นขึ้น จนในช่วงหลังผมพยายามหลีกเลี่ยงอาหารที่ไม่มีฉลากโภชนาการ คนที่เคยมาทานอาหารกับผม จะเห็นมาตรฐานการทานอาหารส่วนตัวของผม อาจจะมองว่า "อะไรจะขนาดนั้น" แต่เนื่องจากเพื่อนส่วนใหญ่อยู่วงการนี้ทั้งหมด จึงมองว่าเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว
"การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่" ผมเชื่อว่าการปรับปริมาณน้ำตาลมาตรฐานในกาแฟลง 50% ทั่วประเทศในหลายร้านกาแฟในตอนนี้ จะกลายเป็นแนวทางมาตรฐานใหม่ที่คนไทยต้องยอมรับ แม้จะต้องแลกมาด้วยความไม่อร่อยในสายตาคนไทยส่วนใหญ่ก็ตาม ผมเชื่อว่า ความอร่อยหรือไม่ เป็นเรื่อง subjective เป็นความรู้สึก และความอร่อยของผม มักจะไม่อร่อยในสายตาคนส่วนใหญ่เสมอ เช่น ผมไม่เคยปรุงเครื่องปรุงอะไรเพิ่มในชามก๋วยเตี๋ยวของผม ไม่เคยจิ้มซอส ซี้อิ้ว โชยุ อะไรทั้งนั้น ผมไม่เคยจิ้มน้ำจิ้มสุกี้หรือชาบูเลยเวลาทานสุกี้ชาบู ที่บ้านผมไม่ใช้น้ำปลา ซีอิ้ว หรือผงชูรสในการปรุงอาหาร เมนูที่ผมจะไม่ทานนอกบ้านเลยคือส้มตำ ผมมักจะสั่งกาแฟหวาน 25% เป็นปกติ มันมีความอร่อยในมุมมองของผม ดังนั้น ถ้าความหวานเพิ่มเป็น 50% เท่ากับที่ร้านค้ากำลังลดความหวาน หรือ 100% ในสายตาของคนส่วนใหญ่ มันคือความไม่อร่อยในมุมมองของผมเช่นกัน
จริงอยู่จะมีบางคน ยังสั่งกาแฟหวานปกติ หรือปรับเพิ่มน้ำตาลในกาแฟเพื่อชดเชยน้ำตาลที่ลดลง เช่น ปรับเพิ่มเป็น 100% หรือ 200% เวลาไปสั่งกาแฟ แต่เมื่อมาตรฐานสังคมรอบข้างที่บีบบังคับมากขึ้น ในใจคนสั่งก็จะเริ่ม "รู้สึกผิด" เพราะคนรอบข้างไม่มีใครสั่งหวานแบบนั้นเลย ความรู้สึกผิดนี้เองจะเริ่มทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ และในท้ายที่สุดคุณอาจไม่ต้องพึ่งพากาแฟตามร้านอีกเลย ถ้ามาตรฐานคุณคือ 0%
คุณได้อะไรจากการเปลี่ยนแปลงนี้ อย่างแรกที่ชัดเจนที่สุด คือ คุณได้สุขภาพที่ดีเหมือนผม อย่างที่สอง คุณจะเริ่มมีมาตรฐานความอร่อยที่เปลี่ยนแปลงไปทุกเรื่องในชีวิต อย่างที่สามคือคุณจะลดการทานอาหารนอกบ้านลง ประหยัดเงินได้ในยุคสงคราม อย่างสุดท้าย คุณได้เข้าใจตัวคุณใหม่ทั้งหมด เข้าใจในโลก ความจริง สัจธรรม และความมีเหตุผล เหนือความไม่มีเหตุผล อารมณ์ความรู้สึกทั้งหมด