บางทีก็เริ่มไม่เข้าใจกับนิสัยของเพื่อน

สวัสดีค่ะ หนูเป็นเด็กมัธยมต้นนะคะช่วงนี้ค่อนข้างจะเครียดเรื่องเพื่อนเลยอยากมาระบายนิดๆค่ะ ช่วงเข้ามาม.ต้นใหม่ๆไม่ค่อยมีเพื่อนเลยค่ะเพราะเราก็เป็นคนเงียบะแต่เราได้เพื่อนสนิทมาจากการทำงานกลุ่มวิชานึงค่ะ สมมุติชื่อaกับbนะคะ aจะเป็นคนที่ร่างเริงมากๆค่ะเป็นคนพลังงานเยอะ bจะออกแนวเด็กเรียนไม่ยุ่งกับใคร แต่ก็ไม่เงียบเท่าเรา ซึ่งbเป็นคนมาทักชวนคุยเราค่ะจนสนิทกันทั้งaกับb จนมีงานกลุ่มเข้ามาค่ะโดยมีcเพิ่มมาอีกคนในกลุ่มค่ะ โดยเราได้หน้าที่เป็นคนจัดการสไลด์งานอนิเมชั่นต่างๆส่วนaกับbจะทำหน้าที่present ค่ะ แต่พอถึงวันนั้นbมาบอกเราว่าอยากจะขอให้เราไปpresentแทนเพราะbพึ่งจะทะเลาะกับaมาไม่กี่วัน เราโดนตื้อจนต้องยอมค่ะสรุปจบคาบทั้งaกับbก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม พอเข้าเทอม2ทุกอย่างมันวุ่นวายมากค่ะงานเยอะสุดๆโดยเฉาะงานพวกนำเสนอเราจะเล่าถึงงานๆนึงค่ะ เป็นงานวิชาisเกี่ยวกับการทำงานสิ่งประดิษฐ์เราเสนอความคิดไปแต่ก็ถูกปัดตกหมดเลยโดยaจะเป็นคนเสนอส่วนbก็ชอบที่จะพูดให้ท้ายa ส่วนเราก็จดทุกอย่างที่เพื่อนพูดค่ะ ก็พูดไปก็เหมือนไม่ได้พูดแต่ก็เออๆตามเขาค่ะ พอทุกคนเตรียมวัตถุดิบในการทำงาน      สครับผิวค่ะ ในระหว่างทำaเป็นคนที่ทำอะไรเองหมดค่ะไม่ยอมให้ช่วยเลย ไม่มีการประมาณอะไรทั้งนั้นเลยค่ะ bก็บอกเราว่าค่อนข้างเสียดายของทำไมไม่ประมาณอะไรเลย พอทำอะไรกันเสร็จผลลัพธุ์ดูไม่ค่อยดีเลยค่ะแต่เพื่อนเราก็ขำแล้วบอกว่าลองทาไหม ไอ้เราก็บ้าจี้ทำแต่ทาที่ข้อเท้าค่ะแสบมากๆเลยค่ะพอเราไปบอกว่าอันนี้ไม่ได้ ก็หัวเราะอะไรกันก็ไม่รู้ค่ะเราก็ได้แต่หัวเราะตามเจือนๆจนเข้าการทดลองครั้งที่2ด้วยที่aเป็นคนที่ชอบคิดเองไว้ล่วงหน้าไม่ค่อยจะปรึกษาจนbก็เริ่มจะเหนื่อยกับaแล้ว aได้นำของในการทำงานมาเยอะมากแล้วยื่นบิลของให้ดูค่ะซึ่งราคา147บาท แล้วก็บอกยังมีอีกนะทำเอาเรากับbมองหน้ากันเจื่อนๆเลยค่ะ aไม่คิดประมาณอะไรทั้งนั้นใส่จนมั่วยอดทั้งหมดคือ300+เลยค่ะ หารกัน3คนแม่เราเป็นคนที่ค่อนข้างจริงจังเรื่องเงินบอกเราว่าอะไรที่ไม่ได้จำเป็นขนาดนั้นก็จะไม่ยอมจ่ายให้สรุปก็ต้องจ่ายเงินเองจนมาวันนี้จู่ๆเพื่อนก็บอกให้เราทำสครับให้เสร็จค่ะ โดยครั้งbเป็นคนลงมือจบด้วยการเละแล้วสั่งให้เราเอาลงไปล้างตัวเองนั่งสบายๆบนห้องของที่เตรียมมาทำงานก็ของเราแต่ยังไม่ได้จับอะไรเลยเละแล้ว ไม่ทันได้นั่งก็ต้องทำใหม่อีกรอบแล้วบอกเราว่าทำอันนี้หน่อยนะพอเราเปิดถุงจะร้องไห้เลยน้ำมันมะพร้าวที่เป็นวัตถุดิบสำคัญมันหกจนมันทั้งถุงเลยค่ะ พอเราบอกเพื่อนไว้ทำวันอื่นก็ไม่ฟังเราเลยค่ะ เราเลยเอาถุงไปวางบนเคสไอแพดเราพอเรายุกถุงขึ้นเคสไอแพดเรามันสุดๆใต้ถุงก็มีน้ำมันมะพร้าวที่รั่วออกมาแล้วด้วยความที่เคสก็ค่อนข้างแพงตอนนั้นก็คือร่างกายไม่ตอบสนองล่ะค่ะในหัวมีแต่จะร้องไห้ซึ่งก็ผิดที่เราเองค่ะที่ไม่ยอมรอบคอบจนbเข้ามาปลอบแต่aคนที่ทำน้ำมันมะพร้าวหกก็มองเราแบบงั้นๆตอนนั้นรู้สึกเริ่มจะไม่ไหวแล้วค่ะเลยนั่งเงียบจนหมดคาบทำงาน
ที่เล่ามาข้างต้นเป็นเรื่องที่เรารับไม่ได้จริงๆค่ะแต่ก็ยังมีอีกนะคะแต่เยอะจนนับไม่ได้เลย ช่วงปลายธันวางานค่อนข้างถาโถมเลยค่ะ วันหนึ่งเราค่อนข้างปวดหัวมากๆเลยค่ะจนต้องไปคลีนิกสรุปเราเป็นไมเกรนค่ะตอนนี้อาการก็ดีขึ้นมากๆค่ะ ขอคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ