แสงอรุณเหนือครรลองชีวิต

แสงอรุณอ่อนอาบขอบฟ้าใส
ลมละไมไล้ลูบภูผาผลาญหม่น
หมอกบางบางวางตัวทั่วพงดล
โลกเริ่มพ้นพันธนาการแห่งราตรี

สรรพสิ่งนิ่งงันในจังหวะคิด
เสียงชีวิตแผ่วแว่วแทรกวิถี
หยาดเวลาเคลื่อนคล้อยอย่างรอบคี
ทุกนาทีมีค่าเกินกล่าวคำ

ใจมนุษย์สุดลึกยากนึกถึง
ทั้งตราตรึงทั้งระทมปะปนย้ำ
หากรู้เท่าทันตนอย่างชอกช้ำ
ย่อมข้ามขวากความทุกข์ที่รุมเร้า

อย่าด่วนตัดวัดคนด้วยผลแพ้
อย่าผันแปรเพราะถ้อยคำใครกล่าว
จงยืนมั่นขันแข็งด้วยแรงเงา
แห่งตัวเราเฝ้าหล่อเลี้ยงศรัทธา

แม้เส้นทางต่างต่างมิพร่างพร้อม
ต้องประคองครองตนให้เหมาะค่า
บทเรียนชีวิตคิดช้าช้าพา
ให้วิญญาณงอกงามตามครรลอง

เมื่อวันหนึ่งหวนมองทางที่ผ่าน
จะซาบซ่านซึ้งใจในความผอง
ทุกย่างก้าวที่เคยเจ็บเคยตรอง
ล้วนหล่อหลอมชีวิต…ให้ยืนงาม**

https://youtube.com/channel/UCSMfok9q94P1HOgfuO1gdVQ?si=dpFGrM03SarXfaPv